(จิตวิทยา) เด็กที่โตมากับแม่เลี้ยงเดี่ยว

วันนี้ดูละครวันเฉลิมทองเนื้อเก้า ทำให้นึกถึงบทความที่เคยอ่านเจอในเวบไซต์ต่างประเทศเกี่ยวกับจิตใจของเด็กชาย เด็กหญิง ที่เติบโตมาจากครอบครัวแม่เลี้ยงลูกคนเดียว โดยในเวบไซท์เขียนว่า

เด็กชาย จะแบกรับความรับผิดชอบของครอบครัวที่ตนเองเติบโตมาเอาไว้ที่ตัวเองคนเดียว
เด็กหญิง จะปลอบใจแม่ ด้วยการทำพฤติกรรมที่บอกว่าแม่ว่าไม่เป็นไรทุกอย่างจะดี และพยายามทำทุกอย่างเพื่อแบ่งเบาภาระของแม่ ทดแทนสิ่งที่ขาดหายไปจากการที่พ่อไม่อยู่

แน่นอนว่าการหย่าร้างส่งผลต่อสถานภาพทางการเงินของฝ่ายหญิง ด้วยความที่ต้องทำเงินที่หามาได้คนเดียวเลี้ยงลูกแทนที่จะเป็นเงินที่หามาได้2คน ไม่ว่าพ่อหรือแม่จะแยกทางกันด้วยสาเหตุใดสิ่งที่ลูกคิดจะมีแค่อย่างเดียวคือ สงสารแม่และเด็กจะตั้งคำถามว่าทำไมพ่อถึงทิ้งให้แม่ต้องรับภาระแต่เพียงผู้เดียวและเมื่อใดที่แม่ลำบากเด็กจะมีความรู้สึกในใจลึกๆว่าสาเหตุส่วนหนึ่งที่แม่ลำบากก็เพราะพ่อทิ้งไป 

เด็กอาจจะพัฒนาบุคลิกภาพโตเกินไว เพราะบอกกับตัวเองว่าต้องทดแทนส่วนที่ขาดหาย แต่ในขณะเดียวกันการพัฒนาบุคลิกภาพนี้จัดว่าเป็นบุคลิกภาพที่ไม่ปกติ เพราะเด็กจะเก็บเอาปัญหาของคนอื่นมาไว้ที่ตัวเอง เช่น ถ้าน้องๆมีปัญหาในชีวิตเรียนไม่จบหรือติดยา พี่ชายก็จะคิดว่าปัญหาของน้องคือความผิดของตัวเองที่ไม่ได้ดูแลน้องให้ดีทำให้พี่ชายกลายเป็นคนเก็บกดซึมเศร้าไป หรือถ้าเป็นพฤติกรรมลูกสาวที่พยายามชดเชยสิ่งที่ขาดหายให้แม่ก็จะทุ่มเททุกอย่างที่หามาได้ให้กับแม่ เมื่อคิดจะทำอะไรก็จะกระทำโดยนึกถึงแม่เป็นอันดับแรกโดยละทิ้งความผิดชอบชั่วดี ควรไม่ควร หรือความสุขส่วนตัวไป

โดยรวมความเป็นไปได้ที่เด็กที่โตมาจะพัฒนารูปแบบความคิดที่ดีสุดโต่ง หรือแย่สุดโต่งจึงมีมากและเด็กจะเผชิญกับปัญหาชีวิตเมื่อเติบโตขึ้นและชุดความคิดเหล่านี้ก็มักนำมาซึ่งการหย่าร้างซ้ำๆ เมื่อพวกเขาโตขึ้นและมีครอบครัว

เพื่อนๆที่เป็นลูกที่เติบโตมาจากครอบครัวเลี้ยงเดี่ยวคิดว่าเรื่องข้างบนนี้เป็นเรื่องจริงไหมค่ะ หรือใครที่เคยสัมผัสพบปะกับคนเหล่านี้สามารถแสดงความเห็นได้ค่ะ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่