ความคิดถึงทรมารแค่ไหน

กระทู้คำถาม
ผมกับแฟนอายุห่างกันไม่มาก ผมอายุ18จะเข้า19แล้ว ส่วนแฟนผมพึ่งอายุ20 ผมกับแฟนเราไม่ได้อยู่ด้วยกัน เราอยู่กันคนละจังหวัด ตอนที่ผมคบกันได้5วัน เขาตัดสินใจบอกผม เรื่องนึ่งว่าเค้าเป็นโรคมะเร็งสมองระยะที่3 คบกันช่วงแรกๆเราทะเลาะเรื่องนี้บ่อยมาก เพราะเขาคิดว่าผมจะรังเกียจเขา ผมเลยบอกเค้าไปว่าผมไม่เคยรังเกียจ ตอนนั้นเราก็คุยปรับความเข้าใจกันได้ จนคบกันมาถึงตอนนี้ เรา2คนเลยอยากเจอกัน เลยตัดสิ้นใจว่าจะมาเจอกัน แต่มันก็มีเรื่องบางอย่างที่ทำให้เจอกันไม่ได้ จนแฟนบอกว่าจะเป็นฝ่ายมาหา ผมก็อดทนรอเขา จนถึงวันที่เขาจะมา เมื่อถึงวันที่เขาจะต้องมา แต่วันนั้นเขาก็มาไม่ได้เนื่องจากเขาเข้าโรงพยาบาล เพราะโรคที่เป็นอยู่ ทางพ่อแม่เขาถามผมว่ารอได้ไหม ผมเลยตอบไปว่ารอได้ ยอมรับว่าเสียใจแต่ถ้าเพื่อแฟนผม ผมยอมเสียความสุขตรงนี้ของผม เพื่อชีวิตของเขาได้ เพราะความสุขของผมก็คือเขา เมื่อเขาตื่นฝืนขึ้นมาหมอบอกว่าต้องเร่ง ผ่าตัดสาเหตุที่พ่อแม่เขาถามผมว่ารอได้ไหม ก็เพราะเรื่องนี้ แฟนผมจะต้องผ่าตัดในอาทิตย์หน้า หลังจากฝืนเขาก็ขอโทษผม ที่ไปหาไม่ได้ แต่ผมไม่รู้สึกโกรธเลย ผมบอกเค้าว่าความสุขของผมยอมเสียมันเพื่อชีวิตเขา เพราะถ้าไม่มีเขาผมจะมีความสุขได้ไง หลังจากคุยเรื่องนั้นจบเราก็คุยกันเหมือนปกติ แต่พอเริ่มใกล้วันที่จะผ่าตัด ตอนนี้ทำให้ผมกังวนหลายอย่างมาก ทำให้ผมนอนไม่หลับ คิดมากเรื่องผ่าตัด เขาไม่รู้ว่าผมคิดมาก เพระาผมไม่บอก ไม่อยากให้เขาเครียด ผมกับแฟนยังไม่เคยเจอกันเลยสักครั้ง หน้าก็ยังไม่เคยเห็น คุยกันโทรหากัน แต่ผมกับรู้สึกว่าสำคัญมากจริงๆถึงจะไม่เคยเจอ ผมอยากจะถามว่าถ้าเขาผ่าตัดแล้วพักหายอาการหายดี ผมอยากรู้ว่า มันจะทรมานแค่ไหนกับการที่รอใครสัก ผมไม่รู้ว่าต้องกี่เดือน แต่ผมขอแค่ให้เขาผ่าตัดสำเร็จแค่นั้นผมก็ดีใจ

#ขอโทษที่ข้อความยาวนะคับ ผมไม่ค่อยได้ระบายให้ใครฟังได้แต่เก็บคิดคนเดียว
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่