ผมคือกาฝากครอบครัว จิตตกลงไปทุกที

คือ เราเป็นผู้หญิง ตอนแรกเราอยากจะเรียนวิศวะเพราะว่าพอเรียนจบจะได้ไปช่วยธุระกิจที่บ้านต่อ แต่ว่าน้าเราอยากให้เราเรียนนิติศาสตร์เพราะว่าอยากให้เราเป็นอัยการ เพราะเขาบอกว่าเป็นอัยการมันสบายกว่า เป็นผู้ห

คือว่า หาข้อมูลการเข้าสู่การเป็นอัยการอ่ะค่ะ แต่ประเด็นอยากเรียนรัฐศาสตร์ หาไปหามาเจอเว็บไซด์นึงบอกว่า เด็กรัฐศาสตร์ เป็นตุลกรก็ไม่ได้ อัยการก็ไม่ได้ ตำรวจก็ไม่ได้ แบบ คือเป็นไม่ได้เยอะอยู่ค่ะ อยากทรา

ตั้งแต่มัธยมผมจนจบนิติศาสตรบัณฑิต พ่อแม่อยากให้เป็นอัยการผู้พิพากษา เพราะท่านคิดว่า อยากให้ผมมีอนาคตที่ดี มีการงานที่มั่นคง ไม่อดอยาก แต่ก็นั้นแหละครับ ผมไม่ได้ชอบมาสายนี้ แต่ที่ทำไปทุกวันนี้ก็เพราะเช

ชอบดูหนังเกี่ยวกับสืบสวนสอบแต่เด็กค่ะ พอโตขึ้นก็ชอบอ่านหนังสือเกี่ยวกับกฎหมาย ก็เลยไปซื้อพวกหนังสือเรียนนิติศาสตร์ของม.รามคำแหงมาอ่าน พวกกฎหมายเอกชน มหาชน ป.วิอาญาพวกนี้ อ่านแล้วรู้สึกเพลินค่ะ ตอนนี้ก

รู้สึกว่า ไม่สบายใจ ​​ถูกบั่นทอนสุขภาพจิต ปล่อยพลังลบ ฉีกหน้า ข่ม เปรียบเทียบ ในที่ทำงาน เ​ลยไม่ค่อยอยากสุงสิงกับใคร มีแต่ขี้ฟ้อง เสี้ยม ​หนักกว่านั้น เพื่อนร่วมงานบั่นทอนอย่างไร ผู้​บริหารก็จะตำหนิเ

มีอันดับดังนี้ 1.หมอ 2.ทนาย,อัยการ,ผู้พิพากษา 3.เชฟ 4.ครู 5.ทันตแพทย์ 6.นักวิทยาศาสตร์ 7.เภสัชกร 8.สัตว์แพทย์ 9.ทหารเรือ 10.วิศวกรโยธา แต่อาชีพที่มีเกียรติไม่ได้ส่งผลต่อความสุขและอนาคตของเรานะครับ อาช

อยู่บ้านเฉยๆ ไม่เคยซ้อมดนตรี ไม่เคยเต้น อยากเป็น "ลิซ่า" นั่งทำงานในออฟฟิศ ไม่เคยเล่นหุ้น ซื้อขายเล่น Forex  อยากเป็น "นักลงทุนหุ้น VI" พยาบาล นั่งทำงานในออฟฟิศบริหาร เล่นหว