ข้อความจากลูก ถึงคุณเเม่เลี้ยงเดี่ยว

ตั้งท้องได้ 4 เดือนค่ะ ตัดสินใจจบชีวิตคู่ลง ด้วยปันหามากมายที่รุมรั้ง เลือกจะเป็นคุณเเม่เลี่ยงเดี่ยวค่ะ

คือเรามีลูกเเล้วอายุเราก็ยังน้อยเราเเค่อยากหาคนคุยหาเพื่อนคุยเเต่มันไม่มีเลยคนที่เข้ามาบอกเรามีลูกติดเรามันน่ารังเกียจมากใช่ไหมเราผิดพลาดก็จริงเเต่ไม่เห็นจะมีคนไห้โอกาสเลยเราเเค่อยากมีคนที่จริงใจกับเร

คือเเม่ของหนูตอนนี้อายุ44ปี ไม่มีบัตรประชาชน ไม่มีสัญชาติ โตมากับเเม่เลี้ยงเเละไม่รู้ว่าพ่อเเม่เเท้ๆ อยู่ที่ไหนเเต่เเม่เลี้ยงตอนนี้เสียเเล้ว จนตอนนี้มีครอบครัวเเต่ไม่ได้จดทะเบียนสมรส เคยลองไปเดินเรื่อ

เรานับถือความเด็ดเดี่ยวของคุณแอฟ มากๆค่ะ ที่กล้าหย่า (ทั้งๆที่สามีก็รวยมาก สามารถเลี้ยงเธอได้) เเละหากไม่หย่า ครอบครัวก็จะครบสมบูรณ์ มีความรักจากสามีเหมือนผู้หญิงคนอื่น เเต่คุณเเอฟก็เลือกที่จะออกมาเ

อยากสอบถามคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว ที่ไม่มีงานประจำทำหารายได้จากตรงไหนกันบ้างค่ะสำหรับคนไม่มีต้นทุนหรือต้นทุนน้อยแล้วเลี้ยงลูกเองไปด้วยแบบไม่มีใครช่วย  เผื่อเป็นแนวทางในการหาหนทางประกอบอาชีพ ตอนนี้เจ้า

คือเราเป็นลูกตนโตมีน้องสาวอีก2คน พ่อเเม่เราเเยกทางกันตอนเราอยู่ป.6 ปัจจุบันเราอายุ21ปี ก่อนพ่อเเม่เเยกทางกันเราอยู่กับยายเป็นมาก หลังจากที่พ่อเเม่เเยกทางกันตั้งเเต่ม.1-6เราอยู่กับย่า ซึ่งพ่อเป็นเซ็นรั

สวัสดีค่ะใครที่ผ่านมาเจอข้อความหนูรบกวนอ่านสักนิดน่ะคะ เเละเเนะนำ ออกความคิดเห็นได้ค่ะ หนูอ่ยุ19กำลังเรียนปี1 เทอมสองเเล้ว เเละมีปัญหาที่ไม่สบายใจมากๆ นั่งร้องไห้ เเก้ไขไม่ได้ รู้เเค่ว่า อยู่คนเดียวดี

ก็คือหนูกลัวว่าถ้าอายุครบตามเกณฑ์ของโรงพยาบาลนึงที่รักษาทางจิตเเล้วเเม่เลี้ยงจะพาไปรักษาอะค่ะเเต่หนูเคยมีประสบการณ์ครั้งเเรกในโซนฉุกเฉินละมันไม่ค่อยดีเท่าไหร่เเต่ไม่ได้เเปลว่าโรงบาลไม่ดีนะคะ อีกหนึ่ง

เรื่องนี่มันเป็นปัญหากับเราจริงๆนะ  เราได้ไปอยู่กับพ่อเเละเเม่เลี้ยงเพราะเเม่ของเราได้เสียไปนานเเล้วเราจึงต้องไปอยู่เเต่กลับไปอยู่เเล้วมันไม่ดีเราถูกบังคับเกือบทุกอย่างอย่างไม่เป็นอิสระเลย เเม่เล