คิดยังไงกับแม่แบบนี้

ตามที่เราได้ตั้งกระทู้อันที่แล้ว จริงๆ มันควรจะได้พักสภาพจิตใจใช่มั๊ยคะ เด็กอายุ 14 ต้องกดดันอะไรต่างๆ แม่จะพูดใส่เราแรงๆ เหมือนกับว่าเราไม่ใช่ลูกไม่เคยพูดดีๆ เมื่อวานแม่ไปบ้านย่า ทิ้งเราไว้บ้านเช่นเคย เราได้เงินจากตา เพราะตาสงสารเลยเอาให้ 20 เราไปซื้อขนมมา 4 ห่อ แม่ไม่ได้ทำกับข้าว คือกลับมาก็โวยวายกระชากถุงขนมของเราที่เราซ่อนไว้ จนน้องมันเห็นแล้วทันเอาไปกินหมด เงินเรากระจัดกระจาย เราก็เลยเก็บ เราเดินไปหาแม่บอกเอาถุงมา แกโยนใส่หน้าเราทั้งที่ไม่ได้ทำอะไร เราไม่เข้าใจทำไมต้องเกลียดลูก ตัวเองเป็นแม่แท้ๆใส่ใจลูกไม่เท่ากัน ปล.เราเคยทำร้ายร่างกายตัวเองด้วยการกรีดแขน แต่เราไม่ได้ลงโซเซียล แค่ระบาย ช่วงเวลากลางคืนทำงานตัดคริป 5 ชม. นอนประมาณ ตี2 ตื่น 9 โมง มาเรียน ซ้ำยังต้องทำงานบ้าน ตลกดีไหมคะ ดีขนาดนี้ยังโดนด่าโดนว่า เราท่องในใจเสมอ คนพวกนี้เอาเปรียบ ในวันที่เรามี เราขอแค่สะใจพอ เราะยามจะเก็บเงิน เราไม่ขอแม่ ขนาดขอ 5 บาทกับพ่อเลี้ยงยังตะคอกใส่เราเลย ขณะที่พ่อแท้ๆ ไม่เคยด่า เราโดดเดี่ยวมาก ยายน่ะหรอที่ว่าจะช่วยเรา ไหงไปอยู่ข้างคนอื่นกันหมด โทรศัพท์เราขอยายบอกว่าอยากเอามาตัดคริป คือปกติพวกฟรีแลนซ์ต้องใช้ คอมหรือไอแพด 2 เครื่องเพราะฟุตเทจใหญ่ เราก็ขอแค่มือถือที่สเปคแรง แต่กลับไปซื้อให้พี่เรา ซึ่งแบบเรานอยด์มาก เครื่องละ หมื่นอะ ยายยังบอกว่าเราทำตัวให้ดีจะซื้อ เราไม่รู้จะดียังไงแล้ว พี่เราทั้งติดคุก แล้วยายก็ไปช่วยคดี 3 แสน จนเราต้องอด เพราะยายเอาเงินไปสู้คดี ตลอดเวลาที่อยู่กรุงเทพ เราอด อยากได้อะไรไม่เคยได้แบบเขา อยากไปไหนไม่เคยไป ตลอด 8 ปีนะคะ ที่เรียน - กลับห้อง วนลูปซ้ำๆ เราคิดว่ากลับมาจะได้ทำในสิ่งที่ตัวเองชอบได้ปลดปล่อยไม่เลย ยิ่งสร้างปมความเจ็บปวดให้เด็กคนนี้ ตกดึกเราก็ปิดไฟฟังเพลง กำลังใจ Hope แล้วก็ร้องไห้ สมเพชชีวิต เราเคยจะโดดตึกตายตอนอยู่กรุงเทพด้วย ไม่รู้จะพ้นมีดพันเล่มอีกนานเท่าไหร่ มันกี่ปีแล้วที่เด็กคนนี้ต้องซึมเศร้า แค่นี้มันไม่หมดหรอก มันแค่ 1 ส่วนสิบของความทรมาน เราต้องทนกับคำพูดของแม่ ยกตัวอย่าง อีขี้ขา สันดาน อีเวร เราอายุแค่ 14 ต้องได้ยินคำแบบนี้ด้วยหรอ สภสพจิตใจจากแย่ก็แย่ไปอีก ปมในวัยเด็กก็เยอะแยะเล่าไม่หมด ได้แต่ภาวนาให้รับผลกรรมกับสิ่งที่ทำกับเรา ถึงแม่จะให้เราเกิดมา แต่เราไม่ได้ขอ คลอดแต่ไม่ได้เลี้ยง ปมวัยเด็กที่เราจำไม่ลืม คือแม่เราเอาขวดฟาดขาเราตอนนั่น 4 ขวบ เลือดไหลเต็มขา เรารีบวิ่งกลับบ้าน แล้วแม่ก็ตามมาด่าอีก เมื่อไหร่จะหมดไปปัญหาแย่ๆ
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่