การถูกบุคคลในครอบครัวล่วงละเมิดในวัยเด็ก

อยากจะขอความคิดเห็นจากพี่ๆ เพื่อนๆ เพื่อบรรเทาปมภายในใจ. หรืออยากให้กระทู้มีประโยชน์หากใครตกอยู่ในสถาณการณ์เดียวกัน

เนื่องจากช่วงนี้มีกระแสเรื่องการถูกคนในครอบครัวล่วงละเมิดทางเพศขึ้นฟีดมาเยอะมาก  เหมือนทริกอะไรบางอย่างในตัวเรา รู้สึกไม่เป็นอันกินอันนอน เจ็บ....แบบบอกไม่ถูก

ก็จะมีคอมเม้นเชิงประมาณว่าให้ลุกขึ้นมาปกป้องตัวเอง  เราเลยอยากมาขอความคิดเห็นว่าถ้าเป็นกรณีแบบของเรา...ที่ผ่านมาเราทำถูกมั้ย
เราอาจจะไม่ลงรายละเอียดลึกมากนะคะ

เราถูกพ่อแท้ๆ ขข. ตั้งแต่ช่วงอายุ 11-16ปี แต่รู้อะไรไหมคะตอนช่วง ม.2 คืออายุ 14ปี เราได้มีการบอกแม่ไปแล้ว แต่เรากลับกลายเป็นจุดดำของบ้านค่ะ หลังจากบอกไปเค้าคุยกับเราน้อยลง พ่อกับแม่ก็คุยกันสนุกสนานปกติ และใช่ค่ะเค้าก็กลับมาทำเราเหมือนเดิม ซ้ำๆ ซ้ำๆ ขอลงรายละเอียดประมาณนี้ก่อนนะคะ

ถึงจะผ่านมาแล้วร่วม 15 ปี ทุกอย่างมันอยู่ในหัว ยังร้องไห้ทุกครั้งที่มีอะไรมากระทบจิตใจ

เราเลยมีคำถามที่มันติดในใจ อยากจะขอความคิดเห็น
1.ถ้าวันนั้นเลือกที่จะไม่บอกแม่ แล้วทนต่อไป คนในครอบครัวก็จะยังรักเราเหมือนเดิมใช่มั้ย

2.ถ้าวันนั้นเราไม่บอกไป คนที่บ้านก็คงจะยังสนับสนุนการศึกษาให้เราอยู่ใช่มั้ย (เราเป็นคนเรียนเก่ง)

3.ในช่วงอายุที่เราโดนกระทำ 11-16ปี เราทำอะไรได้บ้าง ที่จะใช้คำว่าปกป้องตัวเอง เพราะตอนนั้นเราก็เด็กเกินไปเกินกว่าที่จะสู้เพื่อตัวเอง ถ้าบอกไปจะได้เรียนมั้ย ถ้าบอกไปเค้าจะเชื่อเรามั้ย ถ้าบอกไปเค้าจะไล่เราออกจากบ้านไหม ถ้าบอกไปใครจะให้เงินเราไปโรงเรียน

ขอโทษตัวเองในตอนอายุ14นะ ที่บอกไปแล้วทำให้ชีวิตมันยากขนาดนี้ อยากกอดเด็กคนนั้นมากๆ

ขอบคุณที่เป็นพื้นที่ระบาย  และขอความคิดเห็นดีๆให้คนที่เผชิญกับสถาณการณ์แบบนี้ได้มีทางออกที่ดีนะคะ