แยกกันอยู่กับสามี?

คือเราอายุ20ปีค่ะ ส่วนแฟนเราอายุ21ปีเราเเต่งงานกันตอนเราอายุ17จะเข้า18ส่วนแฟน19 เราใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันตลอดค่ะ เพราะเจอกันในเฟสสมัยเรียน พอพ่อแม่รู้เลยได้มาคุยกันเเละเเต่งงาน เราคิดว่าเขาเป็นคนดีค่ะ ขยันทำงานจนไม่มีเวลาให้เราเลย ไม่เคยโทรหาเราตั้งเเต่วันเเรกที่คบกันจนถึงวันนี้(มันคือความจริงนะคะ โทรหาเราเเค่ตอนจีบครั้งเดียวจริงๆ นอกนั้นไม่เคยเลย มีเเต่เเชทเฟสที่บอกว่า มอนิ่งนะ กินข้าวด้วยนะ ฝันดีนะ เป็นแบบนั้นในทุกๆวัน) ช่วงเเต่งงานเเรกๆเราย้ายไปอยู่บ้านเขาไปช่วยกันทำงานเพราะช่วงโควิดพอดีวิลัยปิด เราลำบากกันมากเพราะทางบ้านเราและเขาก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไร แต่เรารู้วึกอึดอัดค่ะ ที่เขาไปอยู่ในครอบครัวเขา เหมือนแม่เขาจะไม่ค่อยชอบเราเท่าไหร่เพราะเหมือนว่า ทำให้ครอบครัวเขาเป็นหนี้ ที่ต้องไปกู้เงินมาเพื่อเเต่งงานเรา เราเเต่งไม่ได้มากมายเท่าไหร่ค่ะสินสอด40,000บาทไม่มีทองไม่มีอะไรใหญ่โต พอเราเข้าไปอยู่ในบ้านเขาก็เข้ากับใครไม่ได้เลยจนมีเรื่องทะเลาะกันแม่เขาไล่เราออกจากบ้านค่ะ เราก็เลยกลับมาอยู่บ้านเราแฟนเราก็มาอยู่ด้วย (เพราะ แม่แฟนเราก็เหมือนไม่ค่อยชอบลูกผู้ชายสักเท่าไหร่ ชอบลูกผู้หญิงมากกว่า เหมือนเเฟนเราเคยพูดบอกเราด้วย ว่าที่ท้องแฟนเราก็เพราะว่าพลาด เลยจำใจที่จะต้องเลี้ยง) พอมาอยู่บ้านเรา ก็ลำบากกันสุดๆเลยค่ะ ภาระเข้ามามากมายทั้งค่างวดรถของเราที่เราส่งอยู่แล้ว ค่ารถเขาด้วย ซึ่งพอกลับมาอยู่บ้านเรางานก็ไม่มีทำแล้วค่ะ หางานไม่ได้เลย พ่อแม่เราก็ต้องเข้าเนื้อตัวเองเอาเงินมาช่วยทั้งค่างวดรถเรา รถเขาอีกตกๆเดือนนึงเกือบ20,000เลยค่ะ ส่วนทางครอบครัวแฟนเราไม่รับรู้นะคะ ไม่ช่วย ไม่เคยโทรมาถามทางบ้านเราด้วยค่ะ ว่าเป็นไงบ้างมีอะไรเดือดร้อนไหมให้ช่วยไหม หรือว่ามีอะไรขัดสนไหม เหมือนเขาเเค่มาเเต่งให้จบแล้วไม่ยุ่งอะไรเลยค่ะ แล้วเเต่จะไปแบบไหนกันประมาณนั้น พอปรึกษาอะไรหน่อยก็ได้เเต่พูดว่า ไม่รู้ ไม่ช่วย ไม่ยุ่งอะไรทั้งนั้น ไปแต่งให้แล้วก็แล้วเเต่ จนปัญหามันหนักมาทางบ้านเราทางเดียว จนแทบบไม่ไหวเราจนเราทะเลาะกับแฟนทุกวันกินไม่ได้นอนไม่หลับเพราะเงินเราแทบไม่มีเลย จนสุดท้ายเเฟนกับเราก็แยกกันอยู่ค่ะ เขากลับไปอยู่บ้านเขาให้เราอยู่บ้านเรา เพื่อตัดปัญหาค่าใช้จ่ายที่จะมาเรื่อยๆ เหมือนว่าเราเข้าไปเป็นภาระของกันและกัน จนตอนนี้เราเเยกกันอยู่ได้เกือบครึ่งปีแล้วค่ะ จนเรารู้สึกว่าตอนนี้เบื่อมาก เบื่อทุกอย่าง ชินกับการที่จะอยู่คนเดียวมากๆ ไม่อยากยุ่งกับใครเลย ไม่อยากทำอะไร แฟนเราจะมาหาเราก็บอกค่ะว่าไม่ต้องมา อยากอยู่คนเดียว จนเรารู้สึกว่าความรู้สึกมันเริ่มจะถดถอยลงเรื่อยๆแล้ว ต่างคนต่างเปลี่ยนไป ความรู้สึกไม่เหมือนเดิม สำหรับความรู้สึกเรานะคะ แต่เเฟนเราก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ เรารู้สึกว่าเราเบื่อ เราอยากอยู่คนเดียว อยากใช้เวลากับตัวเองมากขึ้น ไม่ต้องมีใครตามติดชีวิตเรา จนเราคิดอยากที่จะเลิกกับแฟนให้จบๆไป ไม่ใช่ว่าไม่รัก หรือมีคนอื่นนะคะ เราเเค่รู้สึกเบื่อมากๆ หรือเป็นเพราะว่าเรายังอายุน้อยอยู่ เเต่มันก็มีหลายอย่างหลายเหตุผลค่ะ ที่เราคิดว่ามันไปต่อไม่ได้เเน่ๆเพราะเราเเยกกันอยู่ขนาดนี้แล้ว ความรู้สึกหลายๆอย่างมันเปลี่ยนไปหมด ไม่รู้จะทำยังไงดี ถ้าเราเลิกกันจริงๆก็สงสารแฟนค่ะ ทางบ้านเขาก็ไม่เอา เเถมตอนที่คบกันอยู่เราก็มีหนี้สินด้วยกัน ถ้าเลิกกันไปก็เหมือนทิ้งภาระให้เขาคนเดียว ไหนจะค่าสินสอดที่เเต่งด้วย เราเลยไม่รู้จะทำยังไงดีค่ะ สับสนกับตัวเองมากๆเลยเห้อ ช่วยเเนะนำทางที่ดีให้เราหน่อยค่ะ ขอที่ไม่แทงใจดำนะคะ เพราะเเค่นี้เราก็รู้สึกแย่พอแล้ว
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่