สวัสดีครับ กระทู้นี้อาจจะเป็นเชิงระบายนิดหน่อย ใครเคยรู้สึกเหมือนกันมั้ยครับ ทำไมรู้สึกเรามัน จ๊น จน เหมือนอยู่คนละโลกกับคนอื่น เพราะผมกำลังคิดไม่ตกว่า ณ จุดจุดนี้ ควรเดินเส้นทางชีวิตต่อไปยังไงดี โดยเฉพาะเรื่องเงิน คิดหัวตลบ แปดด้านสิบด้าน คิดมาหลายปี ตอนนี้ผมอาจจะต้องถามความเห็นโลกภายนอกบ้างละครับ คิดคนเดียวท่าจะไม่เวิร์คเลย เข้าเรื่องดีกว่าครับ
================================================
คือผมรู้สึกว่าตัวเองจนมากๆ ทั้งๆ ที่ไม่ได้อยากจะจน ไม่ได้พอใจในความจน และพยายามหาลู่ทางอยู่ตลอด แต่ไม่สำเร็จ ไม่แม้แต่จะเทียบกับคนอื่นๆ ที่เค้าบอกว่าเงินไม่พอกิน ผมดูไปแล้ว ยังเทียบเค้าไม่ได้เลย
================================================
สื่งที่เกิดกับตัวเองตอนนี้ ที่ทำให้ผมรู้สึกว่า กำลังเดินทางผิดแน่ๆ

#เรื่องกิน
ทุกวันนี้ ผมใช้ชีวิตได้เกินคำว่า "สมถะ" มาก แค่เรื่องกินข้าวแต่ละมื้อผมยังคิดมาก เวลาไปทำงาน บางวันข้าวเที่ยงก็ไม่กิน กินเป็นขนมปังกับนม ก็แบบถูกๆ อาศัยฝากท้องกับเซเว่น ขนมปังก้อนละ 15-20 บาท นมกล่อง 10 บาท อาจมีขนม ก็ซื้อเอาที่ถูกที่สุด ราคาไม่เกิน 15 บาท กินอยู่แบบนี้มา 10 กว่าปีของการทำงาน ถ้ากินข้าว ก็สั่งข้าวที่ถูกที่สุด คือ กับสองอย่างพอ จานพิเศษไม่ต้อง ไก่พิเศษ อะไรพิเศษไม่มี กินอาศัยประทังชีวิตเอา มื้อละ 40-50 บาทในบางวัน
ข้าวเช้าฝากท้องที่บ้าน
ข้าวเย็นก็กินที่บ้าน อาศัยว่ายังมีบ้านพ่อแม่ให้อยู่
ตลาดนัดกลางคืน ซุ้มขายของกิน นิทรรศการ ไม่เข้าครับ ถ้าไม่ถูกจริง เกินหลัก 50 บาท ไม่เข้า ก็แทบจะไม่เหลืออะไรให้กิน ก็ฝากท้องเซเว่นตามเคย

#เรื่องเที่ยว
ผมเข้าใจว่า ห้างสรรพสินค้า มีไว้ให้คนมีเงิน ผมก็เดินห้างนะ แต่อาศัยว่าเดิน แทบจะแบบไม่กล้าย่างกรายเข้าร้านไหนเลย ไม่ว่าจะร้านเสื้อผ้า โรงหนัง เฟอร์นิเจอร์ กระเป๋า รองเท้า ร้านอาหาร เอาเป็นว่า ถ้าผมเดินคนเดียว ผมจะแค่เดินตากแอร์โซนรอบห้าง และซื้อของกินราคาถูกเท่านั้น เช่น ขนมปัง 20 บาท ไอศกรีม 10 บาท น้ำชานม 19-25 บาท วนเวียนกันไป ร้านที่แพงกว่านี้ ถ้าไม่มีส่วนลด หรือไม่มีเหตุการณ์พิเศษ ผมไม่เคยคิดจะกล้าเดินเข้าไปเลย
เที่ยวต่างจังหวัด - ไม่มี
เที่ยวต่างประเทศ - ไม่มี
ล่องเรือ ล่องแก่ง ปีนเขา - ไม่เคยทำ
ตีกอล์ฟ ยิงปืน ปีนเขา วิ่งมาราธอน พักตากอากาศ เที่ยวคาเฟ่ - ไม่เคยทำ เพราะทุกอย่างต้องใช้เงิน ในระดับที่ผมรู้สึกไม่ดี

#เรื่องการเดินทาง
ทุกวันนี้ ผมมีรถมือสองตกทอดของที่บ้านเก่าๆ คันนึง อายุ 12 ปี ไม่เคยตกแต่ง ไม่มีล้อแม็ก รถเป็นรุ่นราคาถูกมากๆ มอเตอร์ไซค์ไม่มี ล้างรถล้างเอง ขัดเอง ขับให้น้อยๆ กิโล แต่ขับบ่อย จอดแช่เดี๋ยวรถพัง แต่ถ้าไปไกลหน่อยที่ไม่ค่อยสำคัญมาก จะอาศัยนั่งรถเมล์เอา ซึ่งผมก็นั่งดูแต่รอบข้าง เขาขับรถแต่ง รถยุโรป รถ BMW กันเป็นว่าเล่น จนรู้สึกเหมือนผมอยู่คนละโลกกับคนอื่นๆ

#เรื่องเรียน
ผมเรียนจบขั้นพื้นฐาน ป ตรี ด้วยทุนเรียนฟรี เกียรตินิยมอันดับ 1 มีแต่ชื่อ แต่ไม่มีผลลัพธ์ความเป็นจริง เคยคิดอยากเรียนต่อโท เคยสมัครสัมภาษณ์ได้จุฬาการเงิน แต่เจอเรียกค่าใช้จ่าย รวมๆ ทั้งคอร์ส 7 แสน ถึงกับต้องถอดใจ ไม่ส่งหนังสือสมัครลงทะเบียนเข้าไป เอาจริงๆ หลักสูตรอะไรที่เกินแสน ทำผมคิดหนักหมด แต่ ป โท ก็ไม่มีหลักสูตรไหนต่ำกว่าแสนบาทนะ ผมก็เลยตัดใจ ไม่เรียนตามหลักการ หาเรียนตามคอร์สระยะสั้นๆ แทนดีกว่า

#เรื่องแฟน
อย่าพูดถึงเลยครับ กลัวไปหมด เคยเจอทั้งๆ ที่เค้าก็รวยกว่าผม แต่เค้าก็จะให้ผมเลื้ยงเค้าให้ได้เท่าที่เค้าเคยมี ไม่ได้สนใจเลยว่าผมคิดมากเรื่องเงิน และมีปัญหาเรื่องเงิน แค่ตัวเองยังเลี้ยงเหมือนยาจก สุดท้ายก็เลยต้องแยกจากกัน แล้วก็กลายเป็นกลัวการหาแฟนมาตลอด

#เรื่องไลฟ์สไตล์
อย่างตอนนี้เค้ามีอะไรฟีเวอร์นะ อ๋อ อย่างพวก เล่นเซิร์ฟสเก็ต แต่งตัวแฟชั่น ถ่ายลง Tik Tok กันใช่มั้ยครับ ผมทุกวันนี้ เสื้อผ้า เท่าที่เปิดตู้ดูมา อื้ม เสื้อแจกฟรีเมื่อ 5-6 ปีที่แล้ว เสื้อที่ซื้อมาแล้วกว่า 10 ปี กางเกงขาสั้น 2-3 ตัว ขายาว 2-3 ตัว ที่เหลือชุดทำงาน อายุการใช้งาน ก็ 5-6 ปีขั้นต่ำ ไม่มีตัวใหม่ๆ หรืออินเทรนด์เลย มีสูทตัวเดียวที่ดูใหม่สุด เอาไว้ใส่ออกงานสำคัญยิ่งชีพ กิจกรรมนอกบ้านก็ได้แก่ วิ่งสวนสาธารณะ ขี่จักรยาน เท่านั้น เสื้อวิ่งก็ซื้อจากโลตัส รองเท้าวิ่งก็คู่เดียวกับรองเท้าทำงาน ลองสังเกตคนรอบข้าง แทบจะไม่มีใครวิ่งหรือขี่จักรยานออกกำลังกายแล้วดูโลโซแบบเราเลย ฟิตนง ฟิตเนสก็ไม่เข้า ไม่สมัครอะไรทั้งนั้น
เครื่องประดับ นาฬิกา - มีเรือนเดียว ใช้มา 3 ปีแล้ว
รองเท้า - มี 2 คู่ คลัทชูทำงาน กับผ้าใบเก่าๆ
โทรศัพท์ - เครื่อง 6000 บาท 3 ปีมาแล้ว

มุมปัญหาพอแล้วครับ ยาวเกินไป ใครจะทนอ่านเนี่ย
เดี๋ยวมาต่อมุมที่ผมทำอะไรไปแล้วเพื่อให้หลุดพ้นจากจุดนี้บ้าง แต่มันยังไม่สำเร็จเท่าไหร่