แต่งร่ายยาวตอนจบให้หน่อยครับ

0 ที่ขอบฟ้าสูงส่ง .. ฤๅจำนงจะอาจคืบเข้าสืบสอย ลิบไกลนั่นดาวเดือน .. ดูเลื่อนลอย เกินจะคล้อยเคลื่อนให้ .. เอื้อม-ไขว่คว้า 0 ที่ขอบฟ้าไกลพู้น .. เหลื่อมจำรูญงามจริงเสียยิ่งกว่า พรับพริ้มคอยแต่งหวัง .. ท

ขอเรียงร้อยถ้อยคำจากดวงใจ เป็นแรงไฟให้ยืนหยัดไม่หวั่นไหว แด่ทหารกล้าผู้ยอมทนบนทางไกล ยืนเคียงไทยด้วยชีวิตและวิญญาณ ยามลมศึกพัดผ่านกลางคืนหม่น หยาดฝนหล่นปะปนกับคราบโลหิตผ่าน ความสูญเสียซ้อนทับนับไม่ขา

ลัคนาพิจิก พิจิกที่เคยเหนื่อยจนรู้สึกเหมือนสู้อยู่เพียงลำพัง… เดือนนี้เริ่มหายใจได้ลึกขึ้นจริง ๆ พลังของดาวศุกร์เข้ามาเหมือนมืออ่อนโยนที่แตะไหล่ บอกว่า “เธอไม่ได้สู้คนเดียวหรอกนะ”งา

o หลบแสงหลัวฟ้าดำคืนค่ำก่อน เหมือนไฟฟอนสุมทรวงกลางห้วงหาว เหม่อมองฟ้าเวิ้งว้างร้างหมู่ดาว จันทร์แสงพราวหลบลี้อยู่ที่ใด o ฝอยละอองน้ำค้างพรมพร่างพฤกษ์ ล่วงเลยดึกกลั่นกรองละอองใส ไหลรินหลั่งดั่งว่าน้ำต

ปลายทาง ใช่จุดจบ ปลายทาง พบเริ่มต้นใหม่ ปลายทาง หวังเข้าใจ ปลายทาง ไซร้ไร้ความฝัน ปลายทาง ต้องผจญ ปลายทาง คนต้องเดินไป ปลายทาง ไม่มีใคร ปลายทาง ไหนก็คนเดียว ปลายทาง ต้องมุ่งมั่น ปลายทาง นั้นต้องฮึกเหิ