มีใครพอสละเวลาฟังเราไหมคะ เราไม่ไหวแล้ว อยากเล่าให้ใครสักคนฟัง

เราเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนมาอยู่ได้สักพักแล้ว แต่รู้สึกว่าไม่ไหว ท้อและดาวน์มากๆอยากกลับมากๆ แต่เราไม่อยากซ้ำชั้นเลยไม่กล้ากลับ แต่เราว่าเราคงทนได้อีกไม่นาน นอกจากสอบGEDไปมหาลัยเลย เรามีวิธีกลับไปเรียน

คือปีนี้เป็นปีที่เรารู้สึกดาวน์มากที่สุดแบ​บเราสูญเสียคนที่เรารักไปสามคนติดๆกันมันเป็นอะไรที่แบบไม่ไหวแล้วไม่อยากทำอะไรเลยช่วงที่เขาเสียไปใหม่เราก็จะแบบไม่ไหวเลยมันดาวน์ไปหมดแล้วเพื่อนเราก๋จะพูดว่าอย่

คือเรารู้สึกดาวน์มากๆอยู่ประมาณ2ปีแล้ว เคยร้องไห้หนักๆติดกันเป็นอาทิตย์แล้วก็คิดวิธีฆตตอยู่ตลอด เราเคยปรึกษากับที่บ้านว่าเราไม่ไหวแล้วอยากพบจิตแพทย์แต่พี่บ้านไม่พาเราไปบอกว่าเราคิดไปเองบ้าง เล่นโซเชี่

ครสเริ่มพังมากขึ้นทุกวันเลย อาการเริ่มออก เราเจอคำพูดแรงๆจากคนในครอบครัว ตอนนี้ดาวน์มากๆ เราเหนื่อยมาก เหนื่อย เหนื่อยมากจริงๆ เหนื่อยใจ ครอบครัวเราหัวโบราณมาก เหมือนเรามีลูกแล้วเป็นปัญหากับคนอื่นไปทั

หาเพื่อนทานข้าวตอนนี้ค่า ขอคนอายุไม่เยอะมากนะค้า แต่ขออายุเกิน 30 นะคะ ตอนนี้เลยค่า ทักหลังไมค์เลยค่ะ

อยากรู้ครับว่าแฟนผมเขาใส่รหัสไลน์ทำไม ทั้งที่ไลน์ของผมไม่ได้ใส่อะไรเลย นางชอบเช็คไลน์ผม ทั้งที่ไม่มีอะไร แต่ของตัวเองใส่รหัส ผมขอเช็คก็ไม่ได้ เดารหัส ผ่านที่เคยใช้ด้วยกันก็เข้าไม่ได้ มันมีอะไร ที่ไม่อ

เราทำงานที่บริษัทแห่งนึงมาได้ประมาณครึ่งปีแล้วค่ะ ช่วงแรก ๆ ก็ค่อนข้างดีถึงดีมาก มีหัวหน้าที่น่าเคารพ มีเพื่อนร่วมงานที่เฮฮา สภาพแวดล้อมทางจิตใจค่อนข้างดีเลย. อยู่มาวันนึงมีคนเตือนว่า ระวังปากหัวหน้าค

ปัญหาเหมือนทุกๆบ้านเลยครับ ทุกบ้านมีหนี้ แต่เดิม ผมช่วยซัพพอร์ต ช่วยมาตลอด เท่าที่ช่วยได้ แต่ก็มีเกินตัวไปบ้าง แต่มันค่อยๆหนักขึ้นเรื่อยๆ ระยะเวลาค่อนข้างยาวนาน 6-7 ปีได้ จนมันหนัก จนผมเริ่มรู้สึกไม่

ขออนุญาติลบกระทู้ครับ