คินดะอิจิ 37 - คุณลุงกับนิทรรศการปิดตาย...! 'ปีศาจล่องหน' รับไม้ต่อฆ่าคน รุ่นน้องของคุณลุงที่หัวใจเต้นตึก...♥ (?)

ความเดิมตอนก่อน :
คุณลุงและ มาริน (23) รุ่นน้อง , ถูกส่งมาเป็นสต๊าฟ
ที่ฮอลล์ Mixalive กลางเมือง , นิทรรศการเอโดงาวะ รัมโป
วันจำลองงานให้เหมือนวันจริง คุณลุง รุ่นน้อง
และผู้เกี่ยวข้องมารวมตัวกัน , เพื่อทดลองเดินงาน
ระหว่างส่องกล้องในงาน , ก็พบศพช่างภาพ ฮางาริ เคียวจิโร่ (52)
โผล่ขึ้นมาในห้องที่ไม่กี่นาทีก่อน ก็ไม่เห็นอะไร
ทุกคนสรุปว่าฆาตกร 'ฆาตกรยี่สิบหน้า' ที่ทิ้งการ์ดเอาไว้ในปากศพ
เป็นคนนอกที่ขนศพมาวางทิ้งเอาไว้ ระหว่างที่ทุกคนส่องกล้อง
แล้วเจอห้องเปล่า , จนถึงตอนที่ทุกคนส่องห้องเดิมอีกรอบแล้วเห็นศพ
ทว่าประตูฮอลล์ , กลับมีการ์ดจากฆาตกรยี่สิบหน้าแปะเอาไว้
บอกว่าถ้าประตูถูกเปิด ฮอลล์จะระเบิด
ทุกคนหนีลงไปชั้นล่างของฮอลล์ , จะไปประตูฉุกเฉิน
เจอข้อความจากฆาตกรยี่สิบหน้า , บอกว่าบทต่อไปขอส่งไม้ต่อให้กับ 'ปีศาจล่องหน'
คุณลุงใจไม่ดี , หันกลับไปนับคน...พบว่ามีคนในกลุ่มหายไปหนึ่งคน

.....
"คนไม่ครบ...!"
คุณลุงเอ่ย
"มีคนหายไปคนนึงครับ ทุกคน , ผมขออนุญาตเช็คชื่อหน่อยนะ"
"คุณฟุนาบาชิจากบริษัทดวังโก้...!"
"ทางนี้ครับ"
ฟุนาบาชิ เรียวสึเกะ (24) ยกมือ
"นักข่าวอากามิเนะ...!"
"อือ , ทางนี้"
อากามิเนะ ชิโด (41) นักข่าวร่างสูงขาน
"คุณผู้ดูแลเว็บครับ...!"
"อยู่ค่ะ"
โอคุโนะ ซัทสึกิ (32) ผู้ดูแลเว็บของงานนิทรรศการยกมือ
"คุณชิกาคุระ บล็อกเกอร์...!"
"ทางนี้ค่ะ"
ชิกาคุระ มินามิ (38) บล็อกเกอร์พูด
"ผู้ประกาศอุโอโมริ...!"
"ค่ะ , คุณคินดะอิจิ"
อุโอโมริ รุนาโกะ (24) ผู้ประกาศข่าว ,
รับหน้าที่เป็นคนนำทางในงานนิทรรศการรับ
"นักวิจารณ์ , อาจารย์อาโอกิ ยังอยู่ไหม...!"
"อืม , อยู่สิ"
อาโอกิ โซซากุ (58) นักวิจารณ์นิยายสืบสวนตอบ
คุณลุงหันหารุ่นน้อง
"แน่นอน , ผมกับฮายามะคุงยังอยู่ตรงนี้ ถ้าอย่างงั้น...
คนที่หายไป—"

.
.

"เด็กคนนั้นหนีไปแล้วยังไงล่ะ"
"เห...?"
ใครคนหนึ่งทักขึ้น
"คุณอากามิเนะ...?"
คุณลุงเรียกชื่อ , คนที่ทักขึ้นมาเมื่อกี้คืออากามิเนะ นักข่าวร่างสูงนั่นเอง
"เด็กคนนั้นที่เป็นอินสตาแกรมเมอร์ยังไงล่ะ"
นักข่าวพูด
"เด็กนั่น— ต้องเป็นฆาตกรแน่...! ,
เด็กคนนั้นอาศัยตอนที่พวกเราเดินลงบันไดวน , หนีออกไปแล้ว...!"
"จะ...จริงด้วย"
โอคุโนะเห็นพ้อง
"เด็กคนนั้น , อาจหาโอกาสฆ่าพวกเราทีเดียว...
อย่างเช่นปล่อยพวกแก๊สพิษอะไรพวกนี้ออกมา—"
"มะ...ไม่จริงน่า , ฉะ...ฉันแค่มาทำงานเองนะ"
อุโอโมริหน้าซีด , เพราะอยู่ใกล้ประตูสุดจึงทุบปึงปังในทันใด
"ไม่เอาแบบนี้นะ...! , ใครก็ได้ ช่วยด้วย มีใครอยู่ข้างนอกไหม...!"
"คุณอุโอโมริ...!"
ฟุนาบาชิห้าม
"ไม่มีประโยชน์หรอกครับ ,
อีกด้านของประตูฉุกเฉินนั่นไม่น่าจะมีคนหรอก"
"หนอยแน่ะ...! , เป็นเพราะพวกคุณที่เป็นสต๊าฟนั่นแหละ
เชิญพวกเรามา , พวกเราเลยต้องมาติดอยู่ในที่แบบนี้ แล้วทีนี้จะทำยังไง"
ชิกาคุระที่เป็นบล็อกเกอร์หันไปขึ้นเสียง
"ขอประทานโทษจริงๆครับ คุณชิกาคุระ...!"
คุณลุงคำนับตามประสาคนทำงาน
"แต่ที่น่าเป็นห่วงตอนนี้...
คือคนที่หายตัวไปนะครับ"
"เป็นห่วงอะไรเล่า...!
เด็กนั่นคือฆาตกรยี่สิบหน้านะ"
"คุณอากามิเนะ , การ์ดที่ติดอยู่กับประตูเมื่อกี้บอกว่า
บทต่อไป , ขอส่งไม้ต่อให้กับปีศาจล่องหนแทนไม่ใช่เหรอ
ถ้านั่นหมายความว่าคนที่หายไปจะถูกปีศาจล่องหน
เล่นงานเข้าล่ะครับ"
"ก็จริง...!"
นักวิจารณ์เออออ
"เราลองกลับไปตรงส่วนที่จำลองจาก
นิยายเรื่อง 'ปีศาจล่องหน' ของเอโดงาวะ รัมโปกันเถอะ"
ด้วยข้อเสนอของนักวิจารณ์ , ทุกคนจึงขึ้นบันไดวน
กลับสู่เมืองโบราณด้านบนอีกรอบ
"ถ้าจำไม่ผิด...อ๊ะ , ตรงนั้นไง"
ชิกาคุระชี้นำ
"ตรงห้องที่จำลองฉากจากเรื่องปีศาจล่องหน
มีคนออกมาแล้ว...!"
ชิกาคุระพูด , ทุกคนมองตาม
ร่างในสูทปรากฏออกมาจากขอบฉาก
แล้วก็เหมือนกับทีแรก , ร่างนั้นค่อยๆถอดสูทของตนเองออก
ถ้าเป็นแบบที่เห็นตอนแรก , เดี๋ยวเครื่องแต่งกายทั้งหมดของชายคนนั้น
ก็จะกองลงกับพื้น ทว่าไร้ร่างของผู้เป็นเจ้าของ
ทว่า , ก่อนภาพเดิมจะฉายซ้ำ คุณลุงของเราได้ยินเสียงอะไรเหนือศีรษะ
คุณลุงแหงนหน้า , เหนือศีรษะมีการ์ดใบหนึ่งถูกร่อนลงมา
วินาทีที่การ์ดถูกมือคุณลุง , เสียง ตูม...! ก็ดังขึ้น

.
.

พรึ่บ...!
สิ้นเสียงคล้ายอะไรระเบิด , ควันไม่ทราบที่มาก็ฟุ้งกระจายเข้าซัดทุกคน
"กรี๊ด...! , แก๊สพิษ—!?"
โอคุโนะร้องลั่น , บล็อกเกอร์ปิดปากสำลัก
"แค่ก...!"
"เหวอ , หนีเร็ว...!"
ไม่รู้เสียงใครพูด ,
ร่างของทุกคนที่ถูกม่านควันบดบังเห็นเป็นเพียงเงารางตวัดมือไปรอบกายอย่างมั่วซั่ว
เท้าสับพาตัวเองวิ่งออกไปคนละทิศคนละทาง
"หะ...หัวหน้า , อยู่ไหนคะ...! หัวหน้า—!"
รุ่นน้องไอค่อก , ลนลานมองหาหัวหน้า

ฟึ่บ...!
"ว๊าย...!"
รุ่นน้องร้องเสียงหลง , ร่างถูกดึงไปโดยไม่มีเสียงเรียกอะไร
ตนปะทะเข้ากับร่างของคนที่ดึง , หัวหน้านั่นเอง
คุณลุงใช้แขนโอบรุ่นน้องแนบชิดตนเองแน่น กัดฟันกรอด
"อยู่นี่ , ฮายามะคุง— อย่าอยู่ห่างฉันเด็ดขาดเลยนะ...?"
"เฮะ...ค-ค่ะ—!"
รุ่นน้องตอบ , หน้าร้อนผ่าว ใกล้ไปมั้ยนะ...
"คะ...ควันเริ่มจางลงไปแล้ว , ดูเหมือนจะไม่ใช่แก๊สพิษนะครับ
แต่แย่ล่ะสิ , ทุกคนกระจายตัวกันไปหมดเลย..."
ฟุนาบาชิมองซ้ายมองขวา , ข้างๆเขาเห็นทีจะมีคู่คุณลุงกับรุ่นน้องเท่านั้น
"จริงด้วย , อ๊ะ— จะว่าไปแล้ว
เมื่อกี้เรารับการ์ดที่ตกลงมาจากข้างบนได้นี่นา...?"

.
.
— ผมรออยู่ที่โกดังของรัมโปนะครับ
ฆาตกรยี่สิบหน้า —
"โกดังของรัมโป...!"
"กะ...โกดังของรัมโปเหรอครับ , บางทีอาจจะหมายถึง
ส่วนจัดแสดงหนังสือที่เราเอามาจากห้องสมุดในบ้านจริงของเอโดงาวะ รัมโปก็ได้นะครับ"
ฟุนาบาชิดูการ์ดในมือของคุณลุง , ก่อนบอก
"งั้นเหรอ , นำผมไปที...!"
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่