มีแม่เหมือนไม่มีเลยค่ะ

คือเราอะได้เงินอาทิย์ อาทิตย์ละ1200 เราก็ดูแลเงินเอง จะไม่มีใครยุ่งกับเงินเรา หาข้าวกินเอง เช้า กลางวัน เย็น ไปรร.ก็ใช้เงินในส่วนตรงนี้ มันเป็นเงินพ่อเรานะคะไม่ใช่เงินแม่ เราอยู่กับแม่ค่ะ แล้สเราหาข้าวกินเองมาโดยตลอด ถ้าอาทิตย์ไหนเงินเราหมดก่อนวันศุกร์เราก็ไม่ได้กินข้าวเลยค่ะ555 ไม่ก็แม่ซื้อให้นะคะแต่ต้องคืน คือเราน้อยใจจังเลยค่ะ แม่ไม่เคยสนใจเราเลย ขอยืมเงินแม่ไม่กี่บาท(ไม่เกิน40)แม่ก็ทวงทุกวัน คือเราอยากรู้จังว่าเขารักเราบ้างไหม เราไม่ได้กินข้าวไม่เคยมาถามเลยว่าหิวไหม เงินหมดรึยัง ไม่เคยสนใจเลยจริงๆค่ะ ทุกวันนี้เรามีแม่ก็เหมือนไม่มี เรามีน้องอายุ3ขวบคนนึงแต่คนละพ่อแต่เรารักน้องนะคะ เมื่อวานที่วันแม่อะค่ะ แม่ลงในเฟสว่าแบบ''รักน้อง ตอนนี้จะลำบากก็สู้ไปด้วยกันสองคนนะ แม่รักน้องมาก'' คือเราไม่ใช่ลูกหรอคะ แม่มีลูกเดียวหรอ เราไม่ใช่ลูกใช่ไหม เราน้อยใจ เราเสียใจ เราไม่เคยอยากอยู่ที่นี้เลยแต่เราไม่ไหนไม่ได้ เราเครียดเราทำลายตัวเองหลายรอบมาก เราอยากตายๆไปเลยด้วยซ้ำ เหนื่อยจังเลยค่ะทุกคน