สวัสดีครับ วันนี้ผมสมัครสมาชิกใหม่ มาเพื่ออัพเดท
เหมือนผมติดค้างทุกคนอยู่
https://pantip.com/topic/40488156
ตอนนี้ผมกำลังดำเนินการเพื่อหย่า จริงๆ ต้องบอกว่าฟ้องร้องอยู่ในขั้นตอนของการไกล่เกลี่ย
อยู่ในช่วงของโควิดด้วย อะไรๆ เลยขลุกขลักไปบ้าง
เบื้องต้นจากการยื่นฟ้องครั้งแรก (ผมเองก็ไม่มั่นใจรายละเอียดของกระบวนศาล)
มีแนวโน้มว่าผมจะได้ลูกทั้งสองคนมาดูแลครับ เหลือแค่ตกลงด้านทรัพย์สิน ค่าเลี้ยงดูว่ากรณีผมยังจำเป็นต้องจ่ายมั้ย
แม่ผมเหมือนมีแรงใจขึ้นมา อาสาจะกลับมา กทม เพื่อดูแลูกผมให้พักใหญ่ๆ
จัดหาพี่เลี้ยงใหม่ แล้วน้องชายผมก็อาสาให้แม่กับลูกผมอยู่กับน้องชายด้วยเลยเพื่อป้องกันอะไรๆ ที่ไม่คาดฝัน
(ไม่อยากใช้พี่เลี้ยงชุดเดิมที่ดูแลลูกผมร่วมกับภรรยา)
น้องชายผมแนะนำเพราะกลัวเรื่องความสนิทไว้ใจลำเอียงของพี่เลี้ยงที่อาจเห็นใจภรรยา จนส่งผลกระทบต่อแม่ผมในอนาคตครับ
สรุปว่าบ้านพ่อแม่ที่เป็นมรดก ก็ทิ้งไว้แบบนั้น (แม่ผมไม่กล้าอยู่จริงๆ)
ส่วนบ้านใหม่ที่เพิ่งซื้อจนเป็นชะนวนปัญหา ผมกะว่าจะยกให้ภรรยาเป็นสมบัติชิ้นสุดท้าย เพื่อเสนอให้ภรรยาหย่าง่ายๆ
หนี้สินอะไรทางฝั่งภรรยา ผมก็จะไม่รับรู้อีกต่อไป สินสมรส แม้จะมีการทำสัญญาจากฝ่ายภรรยา(ช่วงจะแต่งงาน)ว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับทรัพย์สิน
ผมก็กะว่าจะแบ่งเงินให้ก้อนนึง ซึ่งทางภรรยาเสนอจำนวนเงินมาแล้ว
ทางผมกำลังต่อรองพอเป็นพิธี น้องชายผมแนะนำอีกล่ะครับว่าอย่าให้ง่ายไป
พอชีวิตมีเป้าหมาย มันก็เหมือนเห็นแสงสว่างปลายอุโมงค์นะครับ
ตอนแรกก็ถือวิกฤตโควิดช่วงโควิด พวกค่าเช่าลดลง ผมใจดีลดค่าเช่าบ้าง หรือบางทีลูกค้าก็ยกเลิกสัญญาเช่าบ้าง
เป็นช่วงบอกปัญหาสถานภาพทางการเงินให้ภรรยาทราบ
และให้เค้าเข้าใจว่าผมเครียดมาก ทำงานหนัก กังวลว่าจะเอาโควิดไปติด
ขอแยกบ้านอยู่ ผมยังต้องทำงาน แต่ภรรยาผม WFH ยาวเลย (โกหกนั่นแหละครับ ผมไม่กล้าเผชิญหน้า)
เพราะตอนแรกผมกะว่าจะแยกกันอยู่กับภรรยาให้เป็นกิจลักษณะ ส่งเงินใช้จ่ายให้ตามปกติ แต่คงไม่มีเงินพิเศษอะไรอีก
ยังไม่อยากหย่าครับ ไม่อยากให้ลูกได้ชื่อว่า เป็นเด็กบ้านแตก
แต่พอเริ่มจริงจัง ว่าแยกบ้าน มีสติคิดอะไรๆ หลายอย่าง ข้อมูลฝั่งภรรยาก็ถาโถมเข้ามาเลยครับ
เหมือนมีหลายคนพร้อมใจกันบอกข้อมูล+หลักฐานพร้อม ผมนี่แทบหัวเราะทั้งน้ำตารู้สึกเขานี่งอกแบบงอกยาวมาก
ที่ผ่านมาคนรอบข้างมองผมแบบไหนกันนะ คงไม่พ้นเรียนดีทำงานเก่งแต่โง่เหมือนควาย
จากข้อมูลทั้งหมดเลยพอทำให้เข้าใจรากของปัญหา ทำให้เห็นว่า
ถ้ายังมีสถานะสมรสค้างคาอยู่ผมอาจจะรับมือกับปัญหาไม่ไหวอีกต่อไป
เลยตัดสินใจหย่า
ตอนแรกก็มีน้ำตาไหลท่วมตามสไตล์ภรรยาละครับ ไม่ยอมหย่า กระต่ายขาเดียวไปเรื่อยๆ
ผมเลยต้องฟ้องพร้อมข้อมูลต่างๆ ฝั่งผมมีคลิปตอนภรรยาผลักยาย คลิปทำร้ายป้า (เคสใหม่ๆ ที่ผมไม่ทราบงอกมาเรื่อยๆ ครับ)
(บ้านยายนี่ กล้องวงจรปิดของบ้านยาย น้องชายผมเตรียมการไว้นานแล้ว เค้าบอกว่าก็เก็บหลักฐานไปเรื่อยๆ รอจนวันผมตาสว่าง)
มีรายละเอียดการฉ้อโกง ที่ภรรยาทำไว้กับธุรกิจของบ้านผม (เค้าเอาไปหมุนเงินนั่นแหละครับ)
แต่หนักสุดที่ทำให้ผมตัดสินใจหย่าแบบไม่ลังเล ภรรยาผมฉ้อโกงคนอื่นหลายรูปแบบ ใกล้จะสุดสายป่านของกำลังเงินแล้ว อนาคตอาจถูกฟ้องร้อง
(ทั้งแนวๆ รับพรีออร์เด้อแต่ไม่ส่งของ ทั้งเป็นท้าวแชร์ออนไลน์ ล้มบ้าน เอาคอนโดห้องชุดต่างๆ ในกงสีไปหลอกเอาเงินจอง)
มีคนมาด่าทวงเงินถึงบ้านไปแล้วหลายหนแต่ผมไม่ทราบเอง
(อยากจะหัวเราะ เอาจริงๆ เหมือนผมไม่ได้ทำหน้าที่เป็นผู้นำครอบครัวที่ดีเลยครับ มีหลายเรื่องเกิดใต้จมูกผม แต่ผมไม่ทราบ)
ส่วนเรื่องเงินที่ภรรยาเอาไปหลายทาง หายไปไหนหมด มีคนบอกว่าทางพ่อเค้าเพิ่งติดการพนันหนักๆ ในช่วงหลัง พาแม่เค้าติดการพนันไปด้วย
ส่วนเค้าเองเล่นแชร์ลูกโซ่ ซื้อหุ้นลม ซื้อคอนโดหลายแห่งเพื่อเก็บค่าเช่าแต่ทำไม่ได้ ประมาณนั้น
ซึ่งผมไม่รู้ว่าจะใช่พวกกรณีเดียวกับเคสดังๆ รึเปล่ามเพราะจะจริงไม่จริงผมไม่อยากไปสืบสาวหาความ
เพราะแค่ส่วนนี่วุ่นวายมากจนผมตั้งรับไม่ทัน ทางผมต้องเตรียมหลักฐานเผื่อไว้ว่าไม่ได้รู้เห็นไม่ได้ใช้จ่ายในเงินที่ภรรยาหามา
แถมยังต้องคิดหนักว่า จะเอามาเป็นมูลเหตุฟ้องบอกศาลดีมั้ยหรือไม่บอก ไว้เป็นเรื่องทางกฎหมาย
แต่ภรรยาผมรู้แล้วนะครับว่าผมรู้ เลยเลิกน้ำตาไหลและหันมาต่อรอง
ทุกอย่างเหมือนปลดล็อกแบบบอกไม่ถูก เหมือนหัวใจผมลอยพ้นน้ำ
อ่อ ตอนนี้ผมได้ลูกมาดูแลไปพลางๆ นะครับ เผื่อมีคนห่วงว่าจะมีการยึดลูกไว้เป็นตัวประกันในช่วงฟ้องร้อง
ตอนผมจะเสนอหย่าก็เนียนๆ อยากพาลูกไปเที่ยวไปเยี่ยมแม่กับยายผม
อยู่ ตจว ห่างไกลโควิด อะไรพวกนี้
เอาลูกออกจากภรรยาก่อนแล้วค่อยพูดเรื่องหย่า
(ความคิดน้องชายอีกแล้วละครับ เฮ้อออ)
กว่าจะโน้มน้าวได้เหนื่อยพอสมควร
เพราะถ้าจะให้ลูกย้ายไป ตจว ภรรยาก็อยากจะให้ไปอยู่กับฝั่งพ่อแม่เค้าที่ ตจว
แต่ก็โชคดีที่พ่อแม่ภรรยามีปัญหาเรื่องที่อยู่อาศัยเลยไม่สะดวก
ตอนแรกๆ ที่ทราบเรื่องทั้งหมด ผมดูวุ่นวายกับความรักเหมือนเป็นหนุ่มวัยรุ่นเลยครับ
กลับไปอ่านแล้วแอบอายตัวเองทั้งที่ตอนนี้ก็อายุไม่น้อย
ขอบคุณทุกคนที่ช่วยเตือนสตินะครับ
ขอบคุณมากครับ
ความรู้สึกที่เหมือนฟ้าหลังฝน
เหมือนผมติดค้างทุกคนอยู่
https://pantip.com/topic/40488156
ตอนนี้ผมกำลังดำเนินการเพื่อหย่า จริงๆ ต้องบอกว่าฟ้องร้องอยู่ในขั้นตอนของการไกล่เกลี่ย
อยู่ในช่วงของโควิดด้วย อะไรๆ เลยขลุกขลักไปบ้าง
เบื้องต้นจากการยื่นฟ้องครั้งแรก (ผมเองก็ไม่มั่นใจรายละเอียดของกระบวนศาล)
มีแนวโน้มว่าผมจะได้ลูกทั้งสองคนมาดูแลครับ เหลือแค่ตกลงด้านทรัพย์สิน ค่าเลี้ยงดูว่ากรณีผมยังจำเป็นต้องจ่ายมั้ย
แม่ผมเหมือนมีแรงใจขึ้นมา อาสาจะกลับมา กทม เพื่อดูแลูกผมให้พักใหญ่ๆ
จัดหาพี่เลี้ยงใหม่ แล้วน้องชายผมก็อาสาให้แม่กับลูกผมอยู่กับน้องชายด้วยเลยเพื่อป้องกันอะไรๆ ที่ไม่คาดฝัน
(ไม่อยากใช้พี่เลี้ยงชุดเดิมที่ดูแลลูกผมร่วมกับภรรยา)
น้องชายผมแนะนำเพราะกลัวเรื่องความสนิทไว้ใจลำเอียงของพี่เลี้ยงที่อาจเห็นใจภรรยา จนส่งผลกระทบต่อแม่ผมในอนาคตครับ
สรุปว่าบ้านพ่อแม่ที่เป็นมรดก ก็ทิ้งไว้แบบนั้น (แม่ผมไม่กล้าอยู่จริงๆ)
ส่วนบ้านใหม่ที่เพิ่งซื้อจนเป็นชะนวนปัญหา ผมกะว่าจะยกให้ภรรยาเป็นสมบัติชิ้นสุดท้าย เพื่อเสนอให้ภรรยาหย่าง่ายๆ
หนี้สินอะไรทางฝั่งภรรยา ผมก็จะไม่รับรู้อีกต่อไป สินสมรส แม้จะมีการทำสัญญาจากฝ่ายภรรยา(ช่วงจะแต่งงาน)ว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับทรัพย์สิน
ผมก็กะว่าจะแบ่งเงินให้ก้อนนึง ซึ่งทางภรรยาเสนอจำนวนเงินมาแล้ว
ทางผมกำลังต่อรองพอเป็นพิธี น้องชายผมแนะนำอีกล่ะครับว่าอย่าให้ง่ายไป
พอชีวิตมีเป้าหมาย มันก็เหมือนเห็นแสงสว่างปลายอุโมงค์นะครับ
ตอนแรกก็ถือวิกฤตโควิดช่วงโควิด พวกค่าเช่าลดลง ผมใจดีลดค่าเช่าบ้าง หรือบางทีลูกค้าก็ยกเลิกสัญญาเช่าบ้าง
เป็นช่วงบอกปัญหาสถานภาพทางการเงินให้ภรรยาทราบ
และให้เค้าเข้าใจว่าผมเครียดมาก ทำงานหนัก กังวลว่าจะเอาโควิดไปติด
ขอแยกบ้านอยู่ ผมยังต้องทำงาน แต่ภรรยาผม WFH ยาวเลย (โกหกนั่นแหละครับ ผมไม่กล้าเผชิญหน้า)
เพราะตอนแรกผมกะว่าจะแยกกันอยู่กับภรรยาให้เป็นกิจลักษณะ ส่งเงินใช้จ่ายให้ตามปกติ แต่คงไม่มีเงินพิเศษอะไรอีก
ยังไม่อยากหย่าครับ ไม่อยากให้ลูกได้ชื่อว่า เป็นเด็กบ้านแตก
แต่พอเริ่มจริงจัง ว่าแยกบ้าน มีสติคิดอะไรๆ หลายอย่าง ข้อมูลฝั่งภรรยาก็ถาโถมเข้ามาเลยครับ
เหมือนมีหลายคนพร้อมใจกันบอกข้อมูล+หลักฐานพร้อม ผมนี่แทบหัวเราะทั้งน้ำตารู้สึกเขานี่งอกแบบงอกยาวมาก
ที่ผ่านมาคนรอบข้างมองผมแบบไหนกันนะ คงไม่พ้นเรียนดีทำงานเก่งแต่โง่เหมือนควาย
จากข้อมูลทั้งหมดเลยพอทำให้เข้าใจรากของปัญหา ทำให้เห็นว่า
ถ้ายังมีสถานะสมรสค้างคาอยู่ผมอาจจะรับมือกับปัญหาไม่ไหวอีกต่อไป
เลยตัดสินใจหย่า
ตอนแรกก็มีน้ำตาไหลท่วมตามสไตล์ภรรยาละครับ ไม่ยอมหย่า กระต่ายขาเดียวไปเรื่อยๆ
ผมเลยต้องฟ้องพร้อมข้อมูลต่างๆ ฝั่งผมมีคลิปตอนภรรยาผลักยาย คลิปทำร้ายป้า (เคสใหม่ๆ ที่ผมไม่ทราบงอกมาเรื่อยๆ ครับ)
(บ้านยายนี่ กล้องวงจรปิดของบ้านยาย น้องชายผมเตรียมการไว้นานแล้ว เค้าบอกว่าก็เก็บหลักฐานไปเรื่อยๆ รอจนวันผมตาสว่าง)
มีรายละเอียดการฉ้อโกง ที่ภรรยาทำไว้กับธุรกิจของบ้านผม (เค้าเอาไปหมุนเงินนั่นแหละครับ)
แต่หนักสุดที่ทำให้ผมตัดสินใจหย่าแบบไม่ลังเล ภรรยาผมฉ้อโกงคนอื่นหลายรูปแบบ ใกล้จะสุดสายป่านของกำลังเงินแล้ว อนาคตอาจถูกฟ้องร้อง
(ทั้งแนวๆ รับพรีออร์เด้อแต่ไม่ส่งของ ทั้งเป็นท้าวแชร์ออนไลน์ ล้มบ้าน เอาคอนโดห้องชุดต่างๆ ในกงสีไปหลอกเอาเงินจอง)
มีคนมาด่าทวงเงินถึงบ้านไปแล้วหลายหนแต่ผมไม่ทราบเอง
(อยากจะหัวเราะ เอาจริงๆ เหมือนผมไม่ได้ทำหน้าที่เป็นผู้นำครอบครัวที่ดีเลยครับ มีหลายเรื่องเกิดใต้จมูกผม แต่ผมไม่ทราบ)
ส่วนเรื่องเงินที่ภรรยาเอาไปหลายทาง หายไปไหนหมด มีคนบอกว่าทางพ่อเค้าเพิ่งติดการพนันหนักๆ ในช่วงหลัง พาแม่เค้าติดการพนันไปด้วย
ส่วนเค้าเองเล่นแชร์ลูกโซ่ ซื้อหุ้นลม ซื้อคอนโดหลายแห่งเพื่อเก็บค่าเช่าแต่ทำไม่ได้ ประมาณนั้น
ซึ่งผมไม่รู้ว่าจะใช่พวกกรณีเดียวกับเคสดังๆ รึเปล่ามเพราะจะจริงไม่จริงผมไม่อยากไปสืบสาวหาความ
เพราะแค่ส่วนนี่วุ่นวายมากจนผมตั้งรับไม่ทัน ทางผมต้องเตรียมหลักฐานเผื่อไว้ว่าไม่ได้รู้เห็นไม่ได้ใช้จ่ายในเงินที่ภรรยาหามา
แถมยังต้องคิดหนักว่า จะเอามาเป็นมูลเหตุฟ้องบอกศาลดีมั้ยหรือไม่บอก ไว้เป็นเรื่องทางกฎหมาย
แต่ภรรยาผมรู้แล้วนะครับว่าผมรู้ เลยเลิกน้ำตาไหลและหันมาต่อรอง
ทุกอย่างเหมือนปลดล็อกแบบบอกไม่ถูก เหมือนหัวใจผมลอยพ้นน้ำ
อ่อ ตอนนี้ผมได้ลูกมาดูแลไปพลางๆ นะครับ เผื่อมีคนห่วงว่าจะมีการยึดลูกไว้เป็นตัวประกันในช่วงฟ้องร้อง
ตอนผมจะเสนอหย่าก็เนียนๆ อยากพาลูกไปเที่ยวไปเยี่ยมแม่กับยายผม
อยู่ ตจว ห่างไกลโควิด อะไรพวกนี้
เอาลูกออกจากภรรยาก่อนแล้วค่อยพูดเรื่องหย่า
(ความคิดน้องชายอีกแล้วละครับ เฮ้อออ)
กว่าจะโน้มน้าวได้เหนื่อยพอสมควร
เพราะถ้าจะให้ลูกย้ายไป ตจว ภรรยาก็อยากจะให้ไปอยู่กับฝั่งพ่อแม่เค้าที่ ตจว
แต่ก็โชคดีที่พ่อแม่ภรรยามีปัญหาเรื่องที่อยู่อาศัยเลยไม่สะดวก
ตอนแรกๆ ที่ทราบเรื่องทั้งหมด ผมดูวุ่นวายกับความรักเหมือนเป็นหนุ่มวัยรุ่นเลยครับ
กลับไปอ่านแล้วแอบอายตัวเองทั้งที่ตอนนี้ก็อายุไม่น้อย
ขอบคุณทุกคนที่ช่วยเตือนสตินะครับ
ขอบคุณมากครับ