เด็กน้อยเอย…

--กลอนเอย กลอนเจ้า หมื่นคนเล่าเฝ้าผันดังฝันหวาน ร้อยหลากรสเรื่องเล่าเหล่านิทาน ทั้งตำนานขบขันผลัดกันแปลง เมื่อวันนี้มีอารมณ์พอคมขัน จึงพลิกผลันกลอนเก่าเข้ากลั่นแกล้ง ขอครูบาพาขำคำจำแลง หากเห็นแรง...

~~~ มองช่อดอกไม้ .. ไร้ความหมาย แลเศร้าใจ .. เหมือนทูตเยือนสู่ ซ่อนซุก .. อยู่ทุกอณู พันตู .. ขับสู้หมดหัวใจ .... ~~~ ไห้ร้าวรอน .. คราทิวาอ้อน ฝืนอาวรณ์ .. รอนขมตรมไหม้ มองแล้วท้อ .. ช่อดอกไม้

ความทรงจำสีไม้ ฉาบสีใหม่อย่างหมองมัว อกร่ำใจระรัว ดอกบานชื่นเป็นอื่นแล้ว กลิ่นหอมเคยดอมดม กลิ่นลันทมผสมแก้ว สาปสางจนร้างแวว ดับสิ้นแล้วลดาดาว ผีเปรตมาเสพสู่ ดอกประดู่สิ้นกลีบขาว ถูกฉาบด้วยคราบคาว และโ

เหนื่อยหนอท้อหัวใจ ทำไฉนจึงเข้มแข็ง อ่อนแอแม้เรี่ยวแรง อยากกล้าแกร่งและทระนง เจ็บปวดรวดร้าวนัก กับความรักร้ายพิษสง ซื่อสัตย์ยึดมั่นคง กลับต้องหลงทางเดียวดาย เสียดแสบแปลบย้อนยอก มากลับกลอกหลอกแล้วหา

อยากให้ปรับเพิ่มโทษ พวกฆ่าข่มขืน กระทำชำเรา เห็นข่าวแต่ละวัน แล้วสลดใจ เด็กๆทั้งนั้น พ่อเลี้ยงเอย สามีใหม่ยายเอย พวกโจรติดคุกไม่กี่ปีก็ออกมา ก่อคดีซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่คนที่เขาโดนกระทำ กลับเป็นฝ่ายที่ต้อ

โลกกลม @ กาพย์ฉบัง 16 โลกกลมจริงแท้แน่เอย................นักวิทย์เฉลย เปิดเผยให้ทราบมานาน แก้ไขความเชื่อโบราณ................ที่เคยกล่าวขาน ตำนานเรื่องเล่ามากมาย กลอนกาพย์เก่ามากหลากสาย......น