มีใครเคยเจอช่วงเวลาที่รู้สึกจิตตก รู้สึกแย่ที่สุดในชีวิตกันบ้าง และผ่านมาได้ยังไง มาแชร์กันค่ะ

คนเราอยู่ได้ด้วยกำลังใจ  ถึงจะเหนื่อยกายแค่ไหน ถ้ามีกำลังใจพลังบวกที่ดี ก็ทำให้มีแรงไปต่อได้

ครั้งนึงเคยคิดว่าตัวเองเข้มแข็ง พอคนที่เคยเป็นเหมือนกำลังใจสำคัญที่สุดสำหรับเราล้มไป ตอนนี้ก็ดูแลกันอยู่ ผ่านไป 7 เดือนแล้ว ไม่ได้คุยกันมา 7 เดือนแล้ว ไม่ได้ยินเสียงที่คุ้นเคย แต่ที่ผ่านๆมาก็ยังปลอบใจตัวเอง พยายามหาอะไรทำฆ่าเวลาไปวันๆ ให้ผ่านไปเร็วๆ เพราะยังมีความหวังว่าระยะเวลาจะรักษาให้ดีขึ้น ให้เวลาเค้าหน่อย

แต่ก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะดีขึ้น ไม่ได้รู้สึกถึงความหวังอะไรเลย ตอนนี้เลยเหมือนไม่มีทีเป้าหมายค่ะ  เคว้งคว้าง กำลังใจจากคนรอบข้างไม่ช่วยอะไรเลย ยังดีที่มีลูกกวน พอให้ได้ยิ้มบ้าง แต่ก็ไม่ทำให้มีกำลังใจดีขึ้นเท่าไหร่ 😊 แปลกเนาะ กับคุณแม่ท่านอื่น ลูกคงเป็นกำลังใจสำคัญที่สุด เเต่กับเรา ณ ตอนนี้คนบนเตียงมีอิทธิพลกับเรามากกว่า

ถ้าแท็กผิดห้องต้องขออภัยค่ะ
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่