สวัสดีครับ เพื่อนๆชาวพันทิปทุกท่าน กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของผมเลยก็ว่าได้ คือ ผมอายุ 28 อยู่ จ.เชียงใหม่ แฟนอายุ 25 อยู่ จ.แม่ฮ่องสอน เราเจอกันในแอปหาคู่แอปหนึ่ง เธอมีสูกสาวติดคนหนึ่ง อายุ 3 ขวบ เธอก็บอกผมตั้งแต่วันแรกที่คุยกัน ซึ่งผมก็ไม่ติดผมเป็นคนรักเด็กอยู่แล้ว เธอมีอะไรเธอก็จะบอกตั้งแต่แรกๆ ที่คุยกัน เพราะเธอคิดว่าถ้าไม่บอกมารู้ทีหลังแล้วรับไม่ได้มันเสียเวลา เราจึงเข้ากันได้ง่าย โดยที่ต่างคนต่างตรงไปตรงมา คุยกันมาสักระยะ เราก็ตกลงเป็นแฟนกัน แล้วเธอก็หาเวลามาเจอผมที่เชียงใหม่ หลังจากได้เจอกันก็ทำให้เรารักกันมากขึ้นเรื่อยๆ เธอเป็นผู้หญิงที่ดีมากๆคนหนึ่ง ซึ่งผมก็คิดว่าอาจหาได้ไม่ง่ายนักผู้หญิงแบบเธอ
เข้าเรื่องกันเลยนะครับ คือผมเป็นคนที่ชอบดื่มกับเพื่อน ซึ่งหลังเลิกงานก็จะตั้งวงดื่มกัน แต่ผมก็บอกเธอตลอด ซึ่งเธอก็เข้าใจ ปัญหาคือเวลาผมเมา ผมชอบโทรไปหาเธอ แล้วก็จะคุยกันไม่ค่อยรู้เรื่อง ผมมักจะพูดว่าให้เธอไปหาคนใหม่ เพราะผมชอบดื่ม เธอคงจะเจอคนที่ดีกว่าผมได้แน่ๆ ( ซึ่งการที่ผมพูดออกไปแบบนั้น ผมไม่ได้คุยกับใคร หรือมีคนอื่นแต่อย่างใด ) ผมเป็นพวกค่อนข้างจะมองตัวเองในด้านลบตลอด ยิ่งเวลาเมา ผมมักจะบอกให้เธอไปหาคนที่ดีกว่าผมอยู่เสมอ แต่ตื่นเช้ามาผมก็กลับไปขอโทษเธอ ซึ่งเธอก็เข้าใจว่าผมเมาผมจึงพูดแบบนั้นออกมา
จนมาล่าสุดก็ได้เกิดเหตุการแบบนั้นขึ้นอีก ผมก็ได้ขอโทษเธอเหมือนเดิม แต่รอบนี้ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว ผมเพิ่งมารู้ตัวก็เมื่อเธอได้ถอยห่างออกไปซักระยะแล้ว ผมสังเกตุเห็นการคุยของเธอที่เปลี่ยนไป ผมจึงถามเธอตรงๆ และเธอก็ได้บอกกับผมตรงๆเหมือนกัน ว่าเธอไม่อยากเสียใจไปเรื่อยๆแบบนี้อีกแล้ว และเธอก็บอกผมว่าเธอก็ไม่ได้เปิดใจให้ใครใหม่ ซึ่งวันนั้นที่เราคุยกัน ผมก็ยอมรับผิด แล้วผมก็บอกกับเธอว่าถ้าเธอมีโอกาสได้คุยกับใครใหม่ ผมก็ยินดีกับเธอ แต่คืนนั้นผมกลับมานอนคิดถึงเรื่องนี้จนทำให้ผมรู้ว่าตัวผมเองไม่พร้อมที่จะให้เธอมีคนใหม่จริงๆ แค่คิดว่าเธอเริ่มใหม่กับคนอื่นผมก็ไม่มีความสุขแล้ว ผมจึงกลับไปง้อเธอ พยายามตื้อเธอตลอด ผมก็เข้าใจนะ ว่าความรู้สึกที่มันเสียไปแล้วมันยากที่จะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้อีก จนมาวันนี้ วันที่ผมได้เขียนกระทู้นี้ขึ้นมา ผมก็ได้ทักไปหาเธอแบบปกติทุกครั้ง เป็นอะไรไม่รู้ผมรู้สึกว่าผมรักเธอมากจนไม่อยากเสียเธอไปแล้ว แต่ตอนคุยกันผมกลับรู้สึกได้ว่าเธอได้เริ่มต้นใหม่ไปแล้ว(อาจเป็นผมที่คิดไปเอง) ผมไม่โทษเธอถ้ามันจะเกิดขึ้นจริง เพราะเป็นความผิดของผมเอง ผมรู้สึกท้ออย่างบอกไม่ถูก อารมณ์เหมือนกำลังจะเสียคนที่รักเราและเราก็รักเขา ไปจากวงจรชีวิต
เพื่อนๆ คิดว่าผมควรตื้อเธอต่อไป หรือควรเว้นระยะให้เธอได้อยู่กับตัวเองแล้วเลือกสิ่งที่ดีให้กับชีวิตเธอดีครับ ผมสับสนไปหมด เพราะความจริงแล้วผมไม่อยากเสียเธอไป
สุดท้ายนี้ ถ้าผมโชคดีเธอให้โอกาสผมอีกครั้ง ผมจะทำมันให้ดีที่สุด ผมรู้แล้วว่าคนที่พร้อมจะเป็นคู่ชีวิตของเรามันไม่ได้หากันง่ายๆ จริงๆ
ขอโอกาสแก้ไขได้ไหม...
เข้าเรื่องกันเลยนะครับ คือผมเป็นคนที่ชอบดื่มกับเพื่อน ซึ่งหลังเลิกงานก็จะตั้งวงดื่มกัน แต่ผมก็บอกเธอตลอด ซึ่งเธอก็เข้าใจ ปัญหาคือเวลาผมเมา ผมชอบโทรไปหาเธอ แล้วก็จะคุยกันไม่ค่อยรู้เรื่อง ผมมักจะพูดว่าให้เธอไปหาคนใหม่ เพราะผมชอบดื่ม เธอคงจะเจอคนที่ดีกว่าผมได้แน่ๆ ( ซึ่งการที่ผมพูดออกไปแบบนั้น ผมไม่ได้คุยกับใคร หรือมีคนอื่นแต่อย่างใด ) ผมเป็นพวกค่อนข้างจะมองตัวเองในด้านลบตลอด ยิ่งเวลาเมา ผมมักจะบอกให้เธอไปหาคนที่ดีกว่าผมอยู่เสมอ แต่ตื่นเช้ามาผมก็กลับไปขอโทษเธอ ซึ่งเธอก็เข้าใจว่าผมเมาผมจึงพูดแบบนั้นออกมา
จนมาล่าสุดก็ได้เกิดเหตุการแบบนั้นขึ้นอีก ผมก็ได้ขอโทษเธอเหมือนเดิม แต่รอบนี้ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว ผมเพิ่งมารู้ตัวก็เมื่อเธอได้ถอยห่างออกไปซักระยะแล้ว ผมสังเกตุเห็นการคุยของเธอที่เปลี่ยนไป ผมจึงถามเธอตรงๆ และเธอก็ได้บอกกับผมตรงๆเหมือนกัน ว่าเธอไม่อยากเสียใจไปเรื่อยๆแบบนี้อีกแล้ว และเธอก็บอกผมว่าเธอก็ไม่ได้เปิดใจให้ใครใหม่ ซึ่งวันนั้นที่เราคุยกัน ผมก็ยอมรับผิด แล้วผมก็บอกกับเธอว่าถ้าเธอมีโอกาสได้คุยกับใครใหม่ ผมก็ยินดีกับเธอ แต่คืนนั้นผมกลับมานอนคิดถึงเรื่องนี้จนทำให้ผมรู้ว่าตัวผมเองไม่พร้อมที่จะให้เธอมีคนใหม่จริงๆ แค่คิดว่าเธอเริ่มใหม่กับคนอื่นผมก็ไม่มีความสุขแล้ว ผมจึงกลับไปง้อเธอ พยายามตื้อเธอตลอด ผมก็เข้าใจนะ ว่าความรู้สึกที่มันเสียไปแล้วมันยากที่จะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้อีก จนมาวันนี้ วันที่ผมได้เขียนกระทู้นี้ขึ้นมา ผมก็ได้ทักไปหาเธอแบบปกติทุกครั้ง เป็นอะไรไม่รู้ผมรู้สึกว่าผมรักเธอมากจนไม่อยากเสียเธอไปแล้ว แต่ตอนคุยกันผมกลับรู้สึกได้ว่าเธอได้เริ่มต้นใหม่ไปแล้ว(อาจเป็นผมที่คิดไปเอง) ผมไม่โทษเธอถ้ามันจะเกิดขึ้นจริง เพราะเป็นความผิดของผมเอง ผมรู้สึกท้ออย่างบอกไม่ถูก อารมณ์เหมือนกำลังจะเสียคนที่รักเราและเราก็รักเขา ไปจากวงจรชีวิต
เพื่อนๆ คิดว่าผมควรตื้อเธอต่อไป หรือควรเว้นระยะให้เธอได้อยู่กับตัวเองแล้วเลือกสิ่งที่ดีให้กับชีวิตเธอดีครับ ผมสับสนไปหมด เพราะความจริงแล้วผมไม่อยากเสียเธอไป
สุดท้ายนี้ ถ้าผมโชคดีเธอให้โอกาสผมอีกครั้ง ผมจะทำมันให้ดีที่สุด ผมรู้แล้วว่าคนที่พร้อมจะเป็นคู่ชีวิตของเรามันไม่ได้หากันง่ายๆ จริงๆ