ตอนนี้ผมกำลังคิดถึงเรื่องเพื่อนผมสองคน เพื่อนสองคนนี้ดีกับผมมาก คอยช่วยเหลือผมทุกอย่าง แต่แล้ววันหนึ่งผมก็รู้สึกว่าเพื่อน A เริ่มเปลี่ยนไป แต่เพื่อน B ยังเหมือนเดิม รู้สึกว่าเพื่อน A เริ่มห่างเหินกันแล้วบวกกับสถานการณ์โควิดด้วย เลยยิ่งทำให้เราสามคนห่างกันมากขึ้น ไม่ได้ไปไหนมาไหนด้วยกัน แต่เพื่อนทั้งสองเขาเป็นเพื่อนกันมาก่อน เขาเลยสนิทกันอยู่แล้ว
หลายวันก่อนผมตัดสินใจทักไปถามเพื่อน A ว่าเกิดอะไรขึ้น ได้ความว่า เขารู้สึกไม่โอเครเรื่องที่ผมไม่ค่อยมาประชุมงานกลุ่ม ไม่ช่วยเหลือเรื่องทำรูปเล่มรายงาน เวลามีนัดรวมทำงานกลุ่มผมไม่ค่อยมา เพื่อนบอกตอนแรกก็ไม่ได้อะไร แต่หลายๆครั้งเข้าเพื่อนก็เริ่มไม่โอเคร A บอกผมโชคดีมากที่เพื่อนในกลุ่มไม่มีใครว่าอะไรหรือพูดแซะผมเลย และอีกเรื่องคือเพื่อนบอกผมควรมีความรับผิดชอบต่อตัวเองกว่านี้ เพื่อน A กับ B คอยช่วยเหลือผมทุกอย่างแต่หลายๆครั้งก็ไม่หลไหวเหมือนกัน เขาเตือนเพราะยังเห็นว่าผมเป็นเพื่อน และเขากับ B ก็ยังเป็นเพื่อนผมเหมือนเดิมนั่นแหละ พอผมได้รู้แบบนั้นผมรผู้สึกแย่มาก เพราะผมนึกว่าเพื่อนไม่โอเครเรื่องตัดต่อวิดีโอ คือผมไม่ได้ไปตามนัดทำงานกลุ่ม แต่ผมบอกให้เพื่อนว่าบอกผมได้ถ้าจะให้ผมทำส่วนไหน และผมขออาสาเป็นคนตัดต่อวิดีโอเอง พอรู้แบบนี้มันทำให้ผมรู้สึกแย่กับตัวเองมากๆ ผมไม่เคยคิดถึงจิตใจคนที่ผมเรียกว่าเพื่อนเลย ผมเองแต่ความสบายใจของตัวเองเป็นหลัก มันเหมือนเป็นตราบาปของผมมาก และมันยังคาใจถึงแม้ว่าผมจะเคลียร์กับ A แล้วก็ตาม ผมเลยขอโทษ A ไป แล้วบอกว่าผมไม่ได้ตั้งใจจะเป็นเพื่อนที่ไม่มี และขอบคุณที่บอกผมตรงๆ
ทุกคนคิดว่าความเชื่อใจและความรู้สึกของเพื่อนผมจะกอบกู้คืนมาได้ไหม ผมยังอยากเป็นเพื่อนและอยากเปลี่ยนเป็นเพื่อนที่ดีของเขาทั้งสองเหมือนวันแรกที่รผู้จักกัน
ถ้าเราทำให้คนที่ดีกับเรามากๆรู้สึกผิดหวังในตัวเรา เราจะทำยังไง?
หลายวันก่อนผมตัดสินใจทักไปถามเพื่อน A ว่าเกิดอะไรขึ้น ได้ความว่า เขารู้สึกไม่โอเครเรื่องที่ผมไม่ค่อยมาประชุมงานกลุ่ม ไม่ช่วยเหลือเรื่องทำรูปเล่มรายงาน เวลามีนัดรวมทำงานกลุ่มผมไม่ค่อยมา เพื่อนบอกตอนแรกก็ไม่ได้อะไร แต่หลายๆครั้งเข้าเพื่อนก็เริ่มไม่โอเคร A บอกผมโชคดีมากที่เพื่อนในกลุ่มไม่มีใครว่าอะไรหรือพูดแซะผมเลย และอีกเรื่องคือเพื่อนบอกผมควรมีความรับผิดชอบต่อตัวเองกว่านี้ เพื่อน A กับ B คอยช่วยเหลือผมทุกอย่างแต่หลายๆครั้งก็ไม่หลไหวเหมือนกัน เขาเตือนเพราะยังเห็นว่าผมเป็นเพื่อน และเขากับ B ก็ยังเป็นเพื่อนผมเหมือนเดิมนั่นแหละ พอผมได้รู้แบบนั้นผมรผู้สึกแย่มาก เพราะผมนึกว่าเพื่อนไม่โอเครเรื่องตัดต่อวิดีโอ คือผมไม่ได้ไปตามนัดทำงานกลุ่ม แต่ผมบอกให้เพื่อนว่าบอกผมได้ถ้าจะให้ผมทำส่วนไหน และผมขออาสาเป็นคนตัดต่อวิดีโอเอง พอรู้แบบนี้มันทำให้ผมรู้สึกแย่กับตัวเองมากๆ ผมไม่เคยคิดถึงจิตใจคนที่ผมเรียกว่าเพื่อนเลย ผมเองแต่ความสบายใจของตัวเองเป็นหลัก มันเหมือนเป็นตราบาปของผมมาก และมันยังคาใจถึงแม้ว่าผมจะเคลียร์กับ A แล้วก็ตาม ผมเลยขอโทษ A ไป แล้วบอกว่าผมไม่ได้ตั้งใจจะเป็นเพื่อนที่ไม่มี และขอบคุณที่บอกผมตรงๆ
ทุกคนคิดว่าความเชื่อใจและความรู้สึกของเพื่อนผมจะกอบกู้คืนมาได้ไหม ผมยังอยากเป็นเพื่อนและอยากเปลี่ยนเป็นเพื่อนที่ดีของเขาทั้งสองเหมือนวันแรกที่รผู้จักกัน