ครอบครัวไม่ใช่เซฟโซนสำหรับเรา

คือเราเป็นพี่คนโตตั้งเเต่เด็กจนโตที่บ้านเราชอบบอกว่าเราได้มากกว่าคนอื่นจริงหรอ? ตอนเราเด็กๆเราเเทบไม่เคยได้ของเล่นเลยนอกจากวันเกิดเเค่นั้นเพราะเขาไม่คิดจะให้ พอโตมาเราเห็นที่บ้านเราซท้อเเต่ของเล่นให้น

เรารู้สึกเหนื่อยทั้งงานทั้งเรียนทั้งครอบครัวแล้วยังต้องมาโดนแฟนซ้ำเติม เราเหนื่อนมากกับการต้องเป็นให้ได้แบบที่ทุกคนอยากให้เป็น เราเหนื่อยมากกับการที่เราต้องมาทนฟังเค้าพฟุดเค้าแซะกันเราต้องทำยังไง พอเร

มีเรื่องทะเลาะ เรื่องเงิน เรื่องแฟน ทุกๆวันโดนด่า โดนกดดัน จนอึดอัด เอานู้นเอานี่มาขู่ ซํ้าเติมความผิด จนตัวเราเองอดทน สู้มานาน ตอนนี้เหนื่อยมากๆแล้ว เหนื่อยจนไม่อยากมีชีวิตแล้ว อยากพัก อยากหลับแบบไม่

บางทีก็เหนื่อยกับครอบครัวเหมือนกันนะ ต่อให้ทำดีแค่ไหน ไม่เคยเห็น พอจะจับโทรศัพท์ซักนิดก็บ่น+ด่า เวลาโทรคอลกับเพื่อนยุคโควิด ก็บ่น บางทีก็อายเพื่อนเหมือนกันนะ55 บางทีก็อิจฉา คนอื่นเหมือนกัน ที่มีครอบคร

แม่เราเสียตั้งแต่ป.3 พ่อเราก็ทิ้งไปแล้ว เราอาศัยอยู่กับป้า ที่เป็นพี่สาวของแม่ ใช่ค่ะ ตอนแรกเขาก็ดีกับเราทุกอย่าง เขาส่งเราเรียน เขาให้ที่อยู่ให้กินอย่างสบาย เรามีหน้าที่คือเรียน ตอนม.2 เราติด0หนึ่งตั

ช่วงนี้เราหนักใจมากยิ่งโตยิ่งทะเลาะกับแม่หนักยิ่งขึ้น เวลาเราจะอธิบายพูดน้ำเสียงนิ่มๆเบาๆเราก็ยังโดนหาว่าเถียง เวลาเราทะเลาะกับแม่ เรามักจะผิดอยู่เสมอไม่ว่าเรื่องอะไร จนตอนนี้เราคิดว่าแม่สอนให้เราเป็น

สวัสดีค่ะ เราอยากมาปรึกษาค่ะ เกี่ยวกับเรื่องแม่ของเราเอง ว่าทำไมเราถึงเกลียดเค้ามากขนาดนี้ ทั้งๆที่เค้าเป็นแม่เราด้วยซ้ำ แต่ปมนี้เราแก้ไม่หายซักที เลยอยากรู้ว่ามีคนเป็นเหมือนกันไหมคะ แล้วแก้ไขยังไงบ้า

พ่อกัยเเม่ทะเลาะกันมาตั้งเเต่จำความได้ จนตอนนี้จะ16เเล้ว ก็ยังไม่เลิกทะเลาะ เเล้วทะเลาะเเต่ละทีบางทีไม่ใช่เเค่ด่า เเต่ทำร้ายร่างกาย ข้าวของเครื่องใช้ บางทีพ่อโมโหเเม่จนไม่ไปทำงาน พอไม่ไปทำงาน ที่บ้านก

เราเป็นเด็กจบใหม่มอหกปีนี้เราเหนื่อยมากทั้งหามหาลัยเรียนแต่ได้แล้วแต่โดนครอบครัวกดดันไม่หยุดเราเหนื่อยมากอยู่ดีๆก็เริ่มเข้าใจคนที่เขาจบชีวิตตัวเองเพราะเรื่องแบบนี้เราเหนื่อยที่ต้องมาเสียน้ำตาให้กับคำก