สวัสดีครับเพื่อนๆ กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกครับที่ผมได้ตั้ง อยากจะสอบถามเพื่อนๆครับ
ก่อนอื่นผมขอเล่าเรื่องราว บ้านผมเป็นคนระดับน่าจะกลางๆครับ ไม่รวย แต่ก็ไม่จน ในครอบครัวผมมีพี่น้อง 3 คน และผมเป็นลูกคนสุดท้อง
จากที่สอบถามเพื่อนๆในรุ่น พ่อแม่มักจะรักลูกคนสุดท้อง แต่สำหรับผม ผมว่าไม่จริงครับ ตั้งแต่เด็กๆ ผมมีความอยากได้เสื้อผ้าใหม่ ผมก็ไม่เคยได้ ใช้ต่อจากพี่ตลอด
เวลามีงานบ้าน แม้จะเป็นงานเล็กๆ หรืองานใหญ่ๆ ลูก 3 คนอยู่ด้วยกัน พ่อแม่ก็เลือกใช้งานแต่คนเล็ก จนผมสงสัยว่า พ่อแม่มีลูกกี่คนกันแน่
เวลาออกไปเที่ยว พี่ทั้ง 2 ของผมไปทีนานๆ กลับมาบ้าน พ่อแม่ไม่เห็นว่าอะไร แต่ทีผมแค่ไปทิ้งขยะหน้าบ้านก็บ่นแล้ว
จนกระทั่งผมตัดสินใจสอบเข้า ร.ร. ประจำแห่งหนึ่ง เพื่อหลีกหนีการบ่นของพ่อแม่ แต่นานๆครั้งที่ผมได้กลับบ้านทีนึง ก็ยังโดนด่า
เป็นอย่างนี้ตลอดจนกระทั่งผมเรียนจบ ระดับอุดมศึกษา
และผมจบทำงาน
ผมก็ยังโดนบ่นโดนด่าอยู่ แม้ว่า วัน เสาร์ อาทิตย์ ที่ผมกลับบ้านนานๆที แค่ตื่น 10 โมง 11 โมง ก็บ่นแล้ว
แต่กับพี่ๆทั้ง 2 ของผม หนีเที่ยว ใช้เงินหมด มาขอพ่อแม่ ก็ให้
สำหรับผม อยากได้ในสิ่งที่พี่ๆทั้ง 2 ผมได้บ้าง ตั้งแต่เล็กๆแล้ว แม้จะเป็นเสื้อผ้าใหม่ ผมก็ไม่ได้
ผมรู้สึกไม่โอเคมากเลย โทรไปคุยกับสายด่วนสุขภาพจิต เขาบอกว่าเราก็ต้องตอบแทนพระคุณ
แต่ผมจะตอบแทนพระคุณอย่างไรละ เพราะผมไม่รู้สึกเห็นพระคุณของท่านเลย
อยากขอคำแนะนำเพื่อนๆครับ ผมควรทำอย่างไร
การแก้ไขที่ผมทำอยู่ ผมก็ไปอยู่ที่อื่น(บ้านพักที่ทำงาน)มากกว่าอยู่บ้านตัวเอง
ลองคุยกะพ่อแม่ดูแล้วจะลองปรับคัวคนละครึ่งทางไหม คำตอบที่ได้ คือ ลูกต้องปรับเข้าหาพ่อแม่ให้ได้
ผมว่าผมหมดหนทางละจริงๆ
ตอนนี้ได้แค่ระบายอารมณ์กับ บุหรี่ ครับ ผมว่าถ้ายังเป็นแบบนี้อยู่ ผมคิดว่า อีกสักพักผมคงเป็นโรคจิต ไม่ก็บ้าแน่นอนครับ
ผมรู้สึกเหมือนคนขาดความรัก ความอบอุ่น
อายุ 25 มีอาชีพมั่นคง ยังโดนแม่ด่า
ก่อนอื่นผมขอเล่าเรื่องราว บ้านผมเป็นคนระดับน่าจะกลางๆครับ ไม่รวย แต่ก็ไม่จน ในครอบครัวผมมีพี่น้อง 3 คน และผมเป็นลูกคนสุดท้อง
จากที่สอบถามเพื่อนๆในรุ่น พ่อแม่มักจะรักลูกคนสุดท้อง แต่สำหรับผม ผมว่าไม่จริงครับ ตั้งแต่เด็กๆ ผมมีความอยากได้เสื้อผ้าใหม่ ผมก็ไม่เคยได้ ใช้ต่อจากพี่ตลอด
เวลามีงานบ้าน แม้จะเป็นงานเล็กๆ หรืองานใหญ่ๆ ลูก 3 คนอยู่ด้วยกัน พ่อแม่ก็เลือกใช้งานแต่คนเล็ก จนผมสงสัยว่า พ่อแม่มีลูกกี่คนกันแน่
เวลาออกไปเที่ยว พี่ทั้ง 2 ของผมไปทีนานๆ กลับมาบ้าน พ่อแม่ไม่เห็นว่าอะไร แต่ทีผมแค่ไปทิ้งขยะหน้าบ้านก็บ่นแล้ว
จนกระทั่งผมตัดสินใจสอบเข้า ร.ร. ประจำแห่งหนึ่ง เพื่อหลีกหนีการบ่นของพ่อแม่ แต่นานๆครั้งที่ผมได้กลับบ้านทีนึง ก็ยังโดนด่า
เป็นอย่างนี้ตลอดจนกระทั่งผมเรียนจบ ระดับอุดมศึกษา
และผมจบทำงาน
ผมก็ยังโดนบ่นโดนด่าอยู่ แม้ว่า วัน เสาร์ อาทิตย์ ที่ผมกลับบ้านนานๆที แค่ตื่น 10 โมง 11 โมง ก็บ่นแล้ว
แต่กับพี่ๆทั้ง 2 ของผม หนีเที่ยว ใช้เงินหมด มาขอพ่อแม่ ก็ให้
สำหรับผม อยากได้ในสิ่งที่พี่ๆทั้ง 2 ผมได้บ้าง ตั้งแต่เล็กๆแล้ว แม้จะเป็นเสื้อผ้าใหม่ ผมก็ไม่ได้
ผมรู้สึกไม่โอเคมากเลย โทรไปคุยกับสายด่วนสุขภาพจิต เขาบอกว่าเราก็ต้องตอบแทนพระคุณ
แต่ผมจะตอบแทนพระคุณอย่างไรละ เพราะผมไม่รู้สึกเห็นพระคุณของท่านเลย
อยากขอคำแนะนำเพื่อนๆครับ ผมควรทำอย่างไร
การแก้ไขที่ผมทำอยู่ ผมก็ไปอยู่ที่อื่น(บ้านพักที่ทำงาน)มากกว่าอยู่บ้านตัวเอง
ลองคุยกะพ่อแม่ดูแล้วจะลองปรับคัวคนละครึ่งทางไหม คำตอบที่ได้ คือ ลูกต้องปรับเข้าหาพ่อแม่ให้ได้
ผมว่าผมหมดหนทางละจริงๆ
ตอนนี้ได้แค่ระบายอารมณ์กับ บุหรี่ ครับ ผมว่าถ้ายังเป็นแบบนี้อยู่ ผมคิดว่า อีกสักพักผมคงเป็นโรคจิต ไม่ก็บ้าแน่นอนครับ
ผมรู้สึกเหมือนคนขาดความรัก ความอบอุ่น