ช่วยแต่งกลอนหน่อยได้มั้ยคะอีกบทเดียว;-;

งามเนตรผ่องนวลชวนฝันรักงามพักตร์สะอางช่างอ่อนหวานงามโอษฐ์เอื้อนถ้อยร้อยดวงมานงามกานท์กลอนขวัญนั้นโสภา"ขอจำรำลึกสำนึกมั่นขอฝันเติมแต่งแจรงกล้าขอรักถวิลกลิ่นมาลาขอค่าความคิดมิตรแดนไกล""เพ

คืนวันเหงา เศร้าสร้อย หงอยอุระ เฉกฉันทะ ประหนึ่งราว ยักษีที่แพ้รัก โถ่พี่เอย ทิ้งข้าหาย หลายครานัก ถึงหน้ายักษ์ ร่างใหญ่ ใจข้าบาง ตัวน้องนาง สุดอ้างว้าง ครวญครางใจ ใยไม่ใฝ่ มองมา หาข้าบ้าง หากแต่นาง อ

กาลครั้งก่อนเนิ่นนานมา บรรดาเหล่ายักษาเคยเป็นใหญ่ ตีตัวฟาดตนชกอกไป กึกก้องดังไกลในธานินทร์ หมู่มานพโห่ร้องขับไล่ หมู่อสุรให้พ้นไปสิ้น ด้วยยักษ์มารต่างผลาญชีวิน คนแลสัตว์ดิ้นตายไม่ห่างวัน จึงมีบุตรตนุ