คิดไว้แล้วว่ายังไงก็ต้องมีโศกนาฏกรรมแบบ บ.หมิงตี้เคมีคอล กับความไม่ใส่ใจในการแก้ปัญหา...

คิดไว้แล้วว่ายังไงก็ต้องมีโศกนาฏกรรมแบบ บ.หมิงตี้เคมีคอล กับความไม่ใส่ใจในการแก้ปัญหาข้อร้องเรียนของหน่วยงานรัฐ ประสบด้วยตัวเอง ที่จังหวัดสมุทรปราการ
 จากโศกนาฏกรรม บ.หมิงตี้เคมีคอล ทำให้เกิดความเสียหายใหญ่หลวง สารพิษถูกปล่อยออกสู่ธรรมชาติ ผู้คนต้องล้มตาย และเป็นมะเร็งในอนาคต เราจะโทษ บ.หมิงตี้เคมีคอล ผู้เดียวไม่ได้ ต้องโทษหน่วยงานรัฐ ที่ไม่ใส่ใจในการแก้ปัญหา มีประสบการณ์ตรงในการร้องเรียนกับหน่วยงานรัฐ คือ ได้ร้องเรียนโรงงานหลอมเหล็กแห่งหนึ่งซึ่งมาตั้งอยู่ในชุมชน รับจ้างหลอมชิ้นงาน ใช้วัสดุโฟม เรซิ่น สารเคมี เศษเหล็ก ทำแบบ นำทุกอย่างมาเผาหลอม ทำให้เกิดกลิ่นเหม็น ขี้เถ้า ฝุ่นละออง ฟุ้งกระจาย กว่า 30 ปี แจ้งหน่วยงานทั้งทางโทรศัพท์ ผ่านเว็บ ทางจดหมาย ทั้งหน่วยงานท้องถิ่น สำนักงาน กรม สายด่วน ไม่เคยมีหน่วยงานไหนจัดการได้ ส่วนใหญ่จะเงียบหายไป และยุติเรื่องเองโดยที่ยังไม่เคยถามผู้ร้องเรียนว่าจบปัญหาแล้วหรือยัง ดีสุดออกหนังสือให้ระงับเหตุ 15 วัน หลังจากนั้นก็กลับเป็นเหมือนเดิม ร้องเรียนวนเวียนซ้ำๆ อยู่แบบนี้ 20 กว่าปี ถ้าให้เดา หมิงตี้ ก็น่าจะมีคนเคยร้องเรียนไป แต่เพราะความไม่ใส่ใจในการแก้ปัญหา + กับระบบทุนนิยม ให้นายทุนเป็นใหญ่ ทำให้ผลที่ตามมาคือ โศกนาฏกรรมที่ร้ายแรง

นี่คือรูปบางส่วนของโรงงานหลอมเหล็กแห่งนี้ที่ปล่อยมลพิษ เคยทำหนังสือส่งให้ผู้บริหารระดับสูง สำนักงาน กรม เห็นรูปพวกนี้แล้วแต่ก็ยังนิ่งเฉย แล้วจะให้โทษใคร