ปัญหากับเพื่อนร่วม

คือตอนนี้อยู่มหาลัยขั้นปี3ค่ะ แต่ว่าจริงๆแล้วปีนี้คือต้องจบปี4แต่ว่าซิ่วมาค่ะ ก็เลยต้องเรียนกับรุ่นน้องซึ่งสนิทกันปกติค่ะน้องพวกนั้นต่างกับเรา2-3ปีส่วนใหญ่ แรกๆเราโอเคมากค่ะ ในช่วงของปี1 แต่ก็มีบ้างค่ะเรื่องเล็กๆน้อยๆไม่ได้ติดใจอะไร เราก็เล่าคร่าวๆแล้วกันนะ คือเหมือนประมาณว่าตอนเราเข้ามาเรียนเราไม่มีแฟนแล้วพอประมาณปี1เทอม2เราคบกับแฟนคนนึง เราก็บอมรับนะคะว่าติดแฟนเพราะว่าอยู่บ้านเดียวกันแล้วเขาก็เรียนจบไปแล้ว แล้วแรกๆเราก็คิดว่าเพื่อนนอยด์เราไรประมาณนี้ เราก็เออพยายามทำตัวปกติบอกแฟนว่าจะไปกินข้าวกับเพื่อน แฟนก็ไม่เคยห้ามค่ะ แล้วทีนี้เหมือนช่วงนั้นปี2เทอม1 เราก็ชวนเพื่อนมาทำวานร้านอาหารแฟนเรา คือแฟนเราเป็นลูกเจ้าของแหละค่ะ ยุ่งพอสมควรเลยต้องเรียกเพื่อนมาช่วยงานเพราะเป็นช่วงปิดโควิดยาว5เดือน ก็ปกติดีพอช่วงเปิดเทอมมาเขาเปลี่ยนไผมากเลยค่ะจากที่ทำงานกันสนุกดีๆไม่มีปัญหาอะไรกับกลายเป็นเหมือน เขาไม่ค่อยแคร์เราค่ะ เช่นไปกินข้าวก็ไม่ชวน งานกลุ่ม งานคู่ แม้กระทั่งวันนึง แทบไม่มีบทสนทนาซึ่งกันและกันจนช่วงนั้นเฟลมากๆเลยทำให้หวุดเรียนไปบ่อย หรือไม่ก็ไปเรียนสายค่ะแล้วเหมือนกับเราไม่ไแเรียนทำให้ตามไม่ทันบ้างไรเงี้ยแต่ก็ไม่มีใครตามนะคะแค่อยากพักให้รู้สึกดีขึ้นมา จนทำให้เราเริ่มชินไปไหนทำอะไรคนเดียวได้ แต่ก็ไม่ได้ทะเลาะกันนะคะแค่คุยในเรื่องเรียน แล้วก็มีกิจกรรมเรื่อยๆ เราไม่ได้จะว่าใครนะคะแต่เราเป็นคนนิ่งๆไม่ค่อยอะไรหับอาจารย์แล้คือเพื่อนเราชอบช่วยงานอาจารย์แบบเสนอเข้าไปช่วยแต่ว่าไม่ถามคนรอบข้างว่าเขาสะดวกมั้ย พอไม่ไปก็โกรธประมาณนี้เราเลิกปรึกษากับแฟนเพราะอึดอัดมากจริงๆค่ะ ด้วยที่เพื่อนเราก็นิสัยเด็กๆทำไรไม่ค่อยคิด เช่น เวลาเรียนในห้องคือมีแค่15คนค่ะ เพราะคนอื่นก็ซิ่วบ้างไรบ้าง ทำให้คนน้อยลงเลยทำไรได้มากขึ้น+กับอาจารย์ที่ไม่เคยดุเวลาทำผิดเลย เพื่อนบางคนเรียนอยู่ก็ชอบโวยวายขึ้นมาเสียง บางคนก็ถ่ายรูปต่อหน้า ขณะสอน บางคนก็เต้น ด่ากัน และก็มีคนชอบเหยียด อาจรย์สอนแยู่ก็ไปหาว่าเขาเป็นสลิ่มถามต่อหน้าอาจารย์แกก็ยิ้มตอบค่ะ เราคิดว่าเป็นเรื่องส่วนตัวเขา จะเป็นไม่เป็นเขาก็คือผู้สอนเราก็เงียบมาตลอด จนทุกวันนี้ก็ยังนิสัยเดิมๆ ทำอะไรไม่เคยถามความเห็น อวยพรคนเรียนเก่งกันเอง ทั้งที่เราไม่ได้อิจฉาเลยนะแต่สำหรับเราเรียนเก่งไม่เก่งไม่สนใจเราชอบคนที่นิสัยดีจริงใจ ทุกวันนี้เราเหมือนแกะดำของห้องไปเลย เราไม่ได้จะอวยตัวเองนะคะ แต่บ้านเรามีฐานะ มีแฟน ได้ไปเที่ยวไหนต่อไหนอยากทำไรก็ทำ กินไรก็กินเราก็อัพสตอรี่ไปตามภาษา มันต่างกับเพื่อนในห้องเราที่มองส่าเราเป็นตัวประหลาดและเขาก็ไม่มีแฟนเป็นตัวเป็นตน มีแต่โดนเขาหลอกบ้างไปเป็นเมียน้อยเขาบ้าง เราฟังเราก็สงสารเขานะคะ แต่ว่าก็ควรแยกแยะและคิดได้ เพื่อนก็คน และก็มีเวลาส่วนตัว เพื่อนมีแฟนก็ควร เข้าใจ ไม่ใช่นินทาและหักหน้าเพื่อน ตอนนี้เรารู้สึกโชคดีมากค่ะ ที่เรียนออนไลน์ เราไม่อยากเจอเลยค่ะ แต่อยู่ปี3เอง ก็ต้องทนไปก่อน เราพยายามท่องไว้ เพื่อครอบครัว เพื่อตัวเอง เพื่ออนาคต เขาคบกันมีความสุขโดยที่ไม่มีเราในโลกแคบๆก็ปล่อยเขาไป เราจะทำตัวให้ดีไม่พูดจาไม่ให้เกียรติใส่คนอื่น ก็พอค่ะ แต่แค่อยากรู้วิธี ผ่านตรงนี้ไปได้โดยที่ไม่ต้องรู้สึกเคืองรึไม่พอใจอะไร ค่ะ มันรู้สึกรำคารมากๆเลย เราเคยทำดีกับเขาเรื่องเงินเรื่องไปส่งบ้านนั่นนี่เราก็คิดซะว่าเราเต็มใจทำแต่เขาคิดกลับมาแบบนี้ สัมมาก็สัมไปละกันนะคะ 💖