เพื่อนที่สนิทกันมากๆ อยู่ๆก็หายไปเลย ห่างกันไปเฉยๆเหมือนคนไม่เคยสนิทกัน

เรามีเพื่อนอยู่คนนึงที่เราสนิทกันมาก เพื่อนคนนี้มีแฟน ซึ่งแฟนของเพื่อนเป็นเพื่อนกับแฟนของเรา เราขอตั้งชื่อเพื่อนเราว่าน้ำ ส่วนเเฟนเพื่อนชื่อนาย และเเฟนเราชื่อภู นะคะ ขอท้าวความไปตั้งแต่สาเหตุที่ทำให้เริ่มบาดหมางใจกันก่อนนะคะ วันนึงเป็นวันเกิดของเพื่อนนายและภู ทั้ง2ก็ไป ก่อนไปนายสัญญากับน้ำจะไม่กินเหล้า แต่พอในงานนายก็กินอยู่ดี ซึ่งน้ำก็ไม่ได้คิดอะไรเพราะรู้อยู่แล้วว่ากินแน่ๆ ตอนภูโทรมาหาเรา น้ำให้เราถามภูว่านายกินเหล้าป่าว แล้วภูก็บอกว่ากินเพราะไม่ได้คิดว่าจะมีอะไร เพราะก่อนหน้านี้น้ำก็ให้นายกินตลอด แล้วพอนายโทรมา น้ำถามนายว่ากินเหล้ามารึเปล่า นายบอกไม่กิน พูดยังไงก็บอกว่าไม่ ปากเเข็งมาก จากการที่จะถามขำๆทำให้เรื่องตึงเครียดขึ้นมาทันที ถามยังไงนายก็ยืนยันว่าไม่กิน คืนนั้นเราไปนอนบ้านน้ำพอดี น้ำเลยให้เราพูดแต่นายก็บอกว่าไม่อยู่ดี จนเริ่มด่าน้ำ ว่าไม่ไว้ใจบ้างหล่ะต่างๆนาๆ จนประชดแล้ววางสายไป ไอเราก็ตกใจทั้งๆเรื่องแค่นี้ไม่ต้องโกหกขนาดนี้ก็ได้ หลังจากนั้นสักแปปน้ำบอกให้เราทักไปหานายแล้วคุยหน่อย เราก็วางแผนกันว่า เราจะพูดว่าตอนนายกินเหล้าเราเห็นเพราะเปิดกล้องกับภูพอดี นายมันก็ไม่ยอมรับอีก แถมเริ่มด่าเรา แล้วโทรมาหาน้ำแล้วตะโกนดังมาก ว่า กูไม่ได้กินน!! ตะโกนจนเราตกใจ ด่าน้ำสารพัด เหมือนคนสติหลุดไปแล้วอ่ะค่ะ พอน้ำวางเราก็ตกใจว่านายมันขนาดนี้เลยหรอ น้ำบอกอย่าสนเลยเวลาโกรธเป็นแบบนี้ประจำ (ปกตินายจะเป็นคนแบบนี้ค่ะเวลาโกรธชอบพูดหยาบ ตะโกน ทำลายข้าวของ บ้างไรบ้าง) สักแปปนึงนายโทรมาอีกที บอกว่าเคลียให้รู้เรื่อง มาถึงตอนนี้นายยืนยันยังไงตัวเองก็ไม่กิน จนเรารู้สึกว่าแฟนเรามองผิดรึเปล่า เราผิดรึเปล่าที่ทำให้เค้าต้องทะเลาะกัน เราไม่น่าไปถามเลยประมาณนี้ค่ะ  ตอนนี้นายก็ยังใส่อารมณ์เหมือนเดิมจนน้ำพูดออกไปว่า " เออยังไงเค้าก็เชื่อเธอมันจะพูดไรก็ช่างมันเหอะ " แล้วน้ำมันก็ปิดไมค์แล้วมาด่ากับเราว่าดูดิมันยังไม่ยอมรับอีก พอเปิดไมค์ก็บอกว่าเชื่อนาย ตอนนั้นเรารู้สึกว่าอะไรกันวะเนี่ย เราเหมือนอยากลุกออกไปจากตรงนั้น อยากกลับบ้านตอนนั้นเลย แต่มันก็ดึกมากแล้ว แถมเดี๋ยวที่บ้านของน้ำจะว่าอะไรมั้ย เราคิดในหัวเต็มไปหมด ว่าถ้าคิดว่าถึงมันโกหกก็จะเชื่อมัน จะปล่อยผ่านอยู่ดี จะให้กูถามทำไมตั้งแต่แรก ตั้งแต่ตอนนั้นเราก็เงียบ แบบถามไรก็ตอบแล้วเราก็นอนไป ตอนเช้าเราถึงกลับบ้าน เรากลับมาถามภูอีกทีว่าภูไม่ได้มองผิดไม่ได้เเกล้งเพื่อนใช่มั้ย ภูบอกเราว่าไม่ ให้ถามเพื่อนคนอื่นดูก็ได้ พอถึงวันเปิดเรียนเราให้ภูไปถามเพื่อนคนอื่น เพื่อนก็บอกว่ากินดิจะเหลือไรล่ะ จากนั้นเราก็มั่นใจทันทีแล้วรู้สึกว่าคงไม่อยากยุ่งกับนายอีก เพราะรู้สึกไม่ดีไปแล้ว (คืนนั้นที่ทะเลาะกันภูบอกนายยอมรับว่าตัวเองบอกเพราะปกติเลาน้ำน้ำถามภูก็บอกตลอด จนทำให้ภูกับนายทะเลาะกัน นายบอกว่าภูเหลี่ยมกับเพื่อนบ้างหล่ะอะไรเยอะจนเราก็จำไม่หมด ) หลังจากนั้นเรากับน้ำก็เริ่มห่าง เราไม่ค่อยไปนอนบ้านน้ำเหมือนแต่ก่อน ปกติเราจะมา รร. ด้วยกันกลับด้วยกัน แต่หลังมานี้ น้ำมากับเราแต่ไม่เคยกลับกับเราตั้งแต่วันนั้น จนจบ ม.6 (จากวันที่ทะเลาะกันจนจบม.6ก็ประมาณเดือนกว่าๆ)
จนปิดเทอม ต่างคนต่างแยกย้าย ไม่ค่อยคุยกัน มีตอบกลับสตอรี่ไอจีครั้งคราว จนเวลาผ่านไปจนถึงวันเกิดเรา ทุกปีเขาจะอวยพรเราตลอด แต่ปีนี้เค้าไม่มาอวยพรจนเราคิดแอบเสียใจเบาๆ ว่าเรื่องวันนั้นทำให้เราต้องเลิกสนิทกันไปจริงๆ เพราะถ้าพูดถึงน้ำก็เป็นเพื่อนที่ดีคนนึง (จิงๆเรายังคุยกันได้ ไม่ถึงขั้นเกลียดกันแต่แม้เเต่วันเกิดเรา เค้ายังไม่มาอวยพรเลย) อีกอย่างเราทำให้เเฟนเราต้องเลิกสนิทกับเพื่อนไปคนนึงด้วยเลยรู้สึกผิดกับภูมากๆว่าถ้าเราไม่ถามไปภูคงไม่ต้องมาทะเลาะกับเพื่อน จริงๆเรื่องมีเยอะกว่านี้มากๆค่ะแต่ถ้าเล่าละเอียดคงจะยาวกว่านี้เยอะเลย อยากถามทุกคนว่า ถ้าทุกคนเป็นเรา จะรู้สึกยังไงกันบ้างคะ😂