คิดยังไงกับการที่โดนแม่ว่า ว่าเป็นโรคจิต?

สวัสดีค่ะ จริงๆก็หลายวันมาแล้วค่ะ เรื่องก็มีอยู่ว่า วันนั้นเราตรวจการบ้านให้น้อง แล้วน้องทำผิดค่อนข้างเยอะค่ะ แล้วเราก็เลยบอกแม่ว่า น้องผิดเยอะเลยนะ แม่ก็เลยว่าน้อง จนน้องร้องไห้ เราก็เลยแอบถ่ายวิดีโอไว้(ประมาณว่าจะเก็บไว้แซวน้อง) แล้วพอน้องกำลังแก้การบ้าน เราก็เลยเปิดวิดีโอที่น้องร้องไห้ให้น้องดู แล้วน้องก็โวยวายค่ะ แม่ก็เลยว่าเรา นี่โรคจิตรึเปล่า!(เสียงแบบโมโหนิดๆ) ชอบแกล้งน้อง เราก็เลยตอบว่า ก็น่าจะใช่แหละ ไม่งั้นจะเป็นอย่างงี้หรอ แล้วเราก็เดินหนีค่ะ หลังจากนั้นเราก็กลับมาคิดๆดูว่า เรานี่แย่ขนาดนั้นเลยหรอ ถึงต้องโดนว่าว่าเป็นโรคจิต แล้ววันนั้นก็คือเราร้องไห้บ่อยมากๆ แบบว่าคิดถึงเรื่องนี้ก็ร้องไห้ตลอด ผ่านเวลาไป1วัน เราค่อนข้างโอเคขึ้น แต่ตอนนั้นก็ยังไม่ได้เล่าให้ใครฟัง(แต่แม่เราเล่าให้พี่เราฟังแล้ว) ก็คือเราแทบไม่ได้คุยกับใครเลยค่ะ แล้วเราก็ลองบอกเพื่อน ทำให้เราสบายใจขึ้น เราแบบว่ากินอะไรไม่ลงเลยค่ะ กินน้ำ1วันเต็มๆ(กินนำ้น้อย) หลังจากนั้นเราก็ใช้ชีวิตได้ปกติค่ะ แต่แอบยากนิดหน่อยเพราะเราแทบไม่ได้คุยกับใครในบ้านเลย เพราะเราคิดว่าคงไม่มีใครเห็นใจเรา เราค่อนข้างที่จะเก็บตัวอยู่ในห้อง ตอนนี้ก็ผ่านมา5-6วันแล้วค่ะ เราก็ยังไม่ได้คุยกับแม่ เราก็เลยอยากถามความเห็นว่า เราควรทำอะไรยังไงดีคะ(แต่ตอนนี้เราดีขึ้นมากๆแล้วจริงๆค่ะ) ในความคิดเราคำว่าโรคจิตมันแบบว่าแรงไปสำหรับคำที่ใช้ว่าลูกจริงๆค่ะ มันกระทบจิตใจเรามากอยู่พอสมควร