ชีวิตชั่งน่าเบื่อ

เลิกมาสักแปปและ คือไม่ได้เจอหน้าเดือนนึง ไม่ได้คุยกัน แต่คิดถึง อยู่คนเดียวแล้วมันเคว้ง จะไปไหนทำอะไรก้ไม่มีใครไปด้วย หนังก้ไม่ได้ดู กินข้าวนอกบ้านก้ไม่ได้ ไม่ชอบนั่งกินคนเดียว วันทั้งวันชั่งยาวนาน ช่

ไม่เข้าใครจมสถาบันการศึกษาเดี๋ยวนี้ ทำไมครูชอบแบ่งความสำคัญของเด็ก ทั้งที่เด็กทุกคนควรจะได้โอกาสและสิทธิเท่าเทียมกันไม่ใช่หรอ -ทำไม วันภาษาไทยต้องให้ใส่ชุดไทย เด็กที่พ่อแม่มีก็มีชุดสวยใส่ เด็กที่ไม่ม

วันนี้เรียนออกแบบเว็บไซต์และพรีเซนต์งานของผม แนวที่ทำคือเรียบ เก่าแต่คลาสสิก ใช้งานง่าย ไม่ชอบตกแต่งเยอะเพราะมันรกสายตา แต่ครูกลับสอนงงๆ แล้วยังชอบวิจารณ์งานคนอื่น ทั้งที่การออกแบบมันไม่มีแบบเดียว บาง

ถ้าพูดกันตรง ๆ ต้องบอกว่า “ใช่ครับ” ในความเป็นจริงช่วง 4–5 ปีที่ผ่านมา เส้นแบ่งทางการเมืองไทยถูกทำให้แคบลงเหลือเรื่องเดียวมาก คือ ท่าทีต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ สื่อ อินฟลูเอนเซอร์ นัก

ช่วงนี้รู้สึกเหมือนชีวิตวนอยู่กับคำว่า ผิดหวัง ครับ ตกงานบ่อย ทำงานได้ไม่นานก็ต้องออก ทั้งที่พยายามแล้ว แต่ผลลัพธ์มันไม่เคยเป็นอย่างที่หวัง พอหมดแรง ก็เผลอไปพึ่งการดูดวง แต่คำทำนายที่ได้กลับยิ่งบั่นทอ

เช้านี้จอดต่อท้ายรถเมล์เพื่อรอขึ้นโทลเวย์ จู่ ๆ ก็เหมือนรถเราไหลจะไปชนคันหน้า ทั้งที่ก็เหยียบเบรคอยู่ ด้วยความตกใจเหมือนคุมรถไม่ได้ เลยโถมทั้งตัวเหยียบเบรคจนสุดแรง แต่รถก็เหมือนยังเดินหน้าต่อ ก็เลยใส่

แอบปิ้งคนที่ทำงาน เวลาเราเจอคนที่ชอบเดินผ่านชอบทำไม่มองไม่สนใจเชิดๆ หลายรอบแล้วอะ ทั้งที่เขาพยามจะยิ้มไห้และทักทายเรา เห้ออ...แล้วเมื่อไหร่จะได้รู้จักได้พูดกัน คงแอบชอบต่อไปหรือตัดใจดีหวาา555

ผมเคยเผชิญความจริงที่ว่า"ความเท่าเทียม"นั้นแทบหาไม่ได้ เพราะมีการแบ่งแยกชนชั้นอย่างแน่นอน การแบ่งแยกบ้านเมืองแบบที่ไม่มีความเท่าเทียม เช่น คนรวยจะมีอำนาจมากกว่าคนจนอะไรเงีั้ย หรือจะเป็นการแบ