เมื่อถึงจุดที่ "เงินเดือน" ซื้อ "ความสุข" ไม่ได้... สรุปข้อคิดก่อนตัดสินใจลาออกมาเป็นฟรีแลนซ์

มีใครกำลังตกอยู่ในสภาวะ "ตื่นมาแล้วไม่อยากไปทำงาน" บ้างไหมครับ? ทั้งที่เงินเดือนก็ไม่ได้แย่ สวัสดิการก็มีครบ แต่ข้างในมันรู้สึก "ว่างเปล่า" และ "หมดไฟ" จนอยากจะยื่นใบลาออกวันละสิบหน้ากระดาษ

วันนี้ผมขอมาชวนคุยเรื่อง "เพดานความอดทน" และสิ่งที่ต้องเตรียมตัวให้พร้อม ก่อนที่คุณจะเดินไปบอกหัวหน้าว่า "ผมขอลาออก" เพื่อมาเผชิญโลกกว้างในฐานะฟรีแลนซ์หรือเจ้าของธุรกิจครับ




1. เช็กให้ชัวร์ว่า Burnout หรือแค่ "เบื่อ"
อาการ: ถ้าคุณแค่เบื่อหัวหน้า หรือเบื่อเพื่อนร่วมงาน การย้ายที่ทำงานอาจเป็นคำตอบ แต่ถ้าคุณ "เกลียดสิ่งที่ทำ" แม้จะย้ายบริษัทไปกี่ที่ความรู้สึกเดิมก็ยังอยู่ นั่นคือสัญญาณว่าคุณต้องหาทางสายใหม่ครับ






2. "เงินสำรอง" คือถังออกซิเจน
ความจริง: ก่อนจะลาออกมา "สู้ชีวิต" คุณต้องมีเงินสำรองอย่างน้อย 6-12 เดือน ของค่าใช้จ่ายทั้งหมด

เหตุผล: การแข่งขันในโลกฟรีแลนซ์สูงมากครับ ช่วง 3-6 เดือนแรกคุณอาจจะไม่มีรายได้เลย ถ้าไม่มีเงินก้อนนี้ คุณจะกลายเป็น "คนหนีเสือปะจระเข้" ทันที






3. สวัสดิการที่ "จ่ายเอง" มันแพงกว่าที่คิด
สิ่งที่จะหายไป: ประกันกลุ่ม, ค่ารักษาพยาบาล, กองทุนสำรองเลี้ยงชีพ (PVD)

วิธีรับมือ: คุณต้องคำนวณค่าเบี้ยประกันสุขภาพและประกันสังคมมาตรา 39/40 ไว้ในต้นทุนชีวิตด้วยครับ อย่าปล่อยให้ป่วยครั้งเดียวแล้วเงินเก็บทั้งชีวิตหายไปกับโรงพยาบาล






4. อิสระที่มาพร้อมกับ "วินัยเหล็ก"
ความจริง: การเป็นเจ้านายตัวเองไม่ได้สบายครับ คุณต้องเป็นทั้งฝ่ายขาย, ฝ่ายบัญชี, ฝ่ายปฏิบัติการ และแอดมินตอบแชท ถ้าคุณเป็นคน "ขี้เกียจถ้าไม่มีคนสั่ง" การลาออกอาจจะเป็นนรกขุมใหม่ของคุณครับ






5. การสร้าง "ตัวตน" ก่อนลาออก
ทริค: อย่าลาออกตอนที่ไม่มีใครรู้จักคุณเลยครับ เริ่มสร้างผลงาน หรือรับงานเสริม (ที่เราเคยคุยกัน) ตั้งแต่ตอนที่ยังทำงานประจำอยู่ เพื่อให้มีฐานลูกค้าและพอร์ตโฟลิโอที่แข็งแรงพอจะยืนได้ด้วยขาตัวเอง






สรุปสิ่งที่อยากฝากไว้:

• อย่าลาออกด้วย "อารมณ์": แต่ให้ลาออกด้วย "แผนการ"

• ความสำเร็จไม่ได้มีแค่การเป็นเจ้าของกิจการ: บางครั้งการเป็นพนักงานบริษัทที่รู้จักแบ่งเวลาหาความสุข ก็คือความสำเร็จอย่างหนึ่งครับ

• รักษาสุขภาพจิตให้ดี: เงินหาเมื่อไหร่ก็ได้ แต่ใจที่พังไปแล้วซ่อมยากครับ