การเป็นฝ่ายบุคคล บางทีก็เป็นด่านแรกที่ส่งผลทางความรู้สึก มุมมองจากคนข้างนอก มองบริษัท มันจริงมั้ยนะ

คือ เราโทรไปถามเรื่องตำแหน่งที่เห็นเปิดรับสมัครงานในเว็บ คือถามเพื่อความแน่ใจว่ายีงเปิดอยู่ใช่มั้ยคะ เพราะมีหลายบ.เหมือนกันที่บางทีปิดรับแล้วแต่ยังมีประกาศขึ้น คนที่สมัครเขาไม่รู้เขาก็สมัครไป
แล้วเราสมัครวันนึงไปหลายที่มากๆ เราก็ลืมบ้างแต่จำได้คร่าวๆว่าวันสองวันนี้
แต่ดันถูก HR. เหวี่ยงใส่ ไม่รู้ไปโกรธใครมา พูดใส่อารมณ์เชียว  เขาถามว่า สมัครมาเมื่อไหร่ เราก็บอกว่าเมื่อวาน/เราว่าเราจำได้ว่าเมื่อวานจริงๆ/ เขาก็บอก ถ้าเมื่อวานเรียกสัมฯไปหมดแล้วนะคะ/ เราเลยบอก งั้นอาจจะวันนี้ค่ะ เขาก็พูดแบบนี้> แล้วจำไม่ได้เหรอคะว่าสมัครวันไหน ได้สมัครเองรึป่าว แต่น้ำเสียงคือเหวี่ยงๆใส่อารมณ์นะคะ
เราก็คิดว่าโอเค ไม่เป็นไร เราผิดเองที่ไม่จำ  เขาก็พูดตัดบทวางสายไป 
เรามาเปิดดูว่าเราสมัครวันไหน สรุปก็สมัครไปเมื่อวานแหล่ะถูกแล้ว จำได้จริงๆแค่ไม่แน่ใจ  แต่ไม่เห็นต้องเหวี่ยงเลยอะ แล่วคือ ถ้าไม่ได้เรียกเราก็ไม่เป็นไรอยู่ดี
แต่รู้สึกแย่กับ HR. บ.นี้เลย ทำไมใส่อารมณ์แบบนี้  แค่โทรมาถามเอง ถามดีๆด้วยนะ  แล่วเขารู้ใช่มั้ยเขาเป็นด่านแรกในการได้พูดคุยกับคนอื่นที้โทรเข้ามาติดต่อ เพราะสนใจในบ.นี้ และถ้าHR. ควบตำแหน่ง Reception หรือ Operater แต่พูดแบบนี้กับคนโทรไป  ภาพลักษณ์บ.จะเป็นไง เราลบตำแหน่งงานนั้นไปเลย และไม่อะไรแล้ว ถ้าต้องเจอ HR. แบบนี้
แต่ก่อนเราเคยทำธุรการควบOperater และต้องประสานงานคุยกับภายนอก บางทียอมรับว่าใจร้อน อยากได้คำตอบเร็วๆ เราก็มีถอนหายใจ เผลอเน้นเสียงไปบ้าง เราก็โดนหัวหน้าเตือนเรื่องการพูดกับคนภายนอก มันส่งผลถึงบ.นะ นี่สงสัยเวรกรรมตามทันแหล่ะ