สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 4
โสดตั้งแต่เกิด จนอายุ 36
ข้อดีคืออิสระ ย้ายงาน ย้ายที่อยู่ทำได้โดยง่าย ไม่มีห่วง
ขอเสีย เพราะความอิสระ ทำให้เราตามใจตัวเองมาตลอด ถ้าต้องไปใช้ชีวิตร่วมกับคนอื่นอาจไปไม่รอด
ข้อดีคืออิสระ ย้ายงาน ย้ายที่อยู่ทำได้โดยง่าย ไม่มีห่วง
ขอเสีย เพราะความอิสระ ทำให้เราตามใจตัวเองมาตลอด ถ้าต้องไปใช้ชีวิตร่วมกับคนอื่นอาจไปไม่รอด
สมาชิกหมายเลข 5331654 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 3055032 ถูกใจ, ชอบกินเทมเป้ ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 6533688 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 3356312 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 6524119 ถูกใจ, แพ้ใจคนอารมณ์ดี ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 1030346 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 5067781 ถูกใจ, ปุงปิง ถูกใจรวมถึงอีก 44 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
ความคิดเห็นที่ 3
เปิดใจก็ส่วนเปิดใจครับ
แต่เปิดแล้วไม่ได้แปลว่าจะต้อง..ไม่เลือกนี่
ไม่ใช่ใครก็ได้เข้ามา...ใช่มั้ยครับ ?
ได้ไม่ดีก็ไม่จำเป็นต้องต้อนรับเข้ามาครับ
ไม่สบายใจก็ไม่จำเป็นต้องรับ
ไม่ถูกใจก็ไม่จำเป็นต้องเลือก
เปิดทั้งที ก็เลือกให้ได้ดีๆจะสบายใจกว่า
ถึงจะไม่มีอะไรรับรองอนาคตหรือเลือกถูก เลือกผิดได้
แต่อย่างน้อยเราก้ได้เลือกด้วยสมอง ด้วยใจ ด้วยสติ แล้ว
พลาดไปก็ว่ากันใหม่
หรือจะปิดอีกก็เป็นชีวิตเราที่เลือกแล้ว
แต่เปิดแล้วไม่ได้แปลว่าจะต้อง..ไม่เลือกนี่
ไม่ใช่ใครก็ได้เข้ามา...ใช่มั้ยครับ ?
ได้ไม่ดีก็ไม่จำเป็นต้องต้อนรับเข้ามาครับ
ไม่สบายใจก็ไม่จำเป็นต้องรับ
ไม่ถูกใจก็ไม่จำเป็นต้องเลือก
เปิดทั้งที ก็เลือกให้ได้ดีๆจะสบายใจกว่า
ถึงจะไม่มีอะไรรับรองอนาคตหรือเลือกถูก เลือกผิดได้
แต่อย่างน้อยเราก้ได้เลือกด้วยสมอง ด้วยใจ ด้วยสติ แล้ว
พลาดไปก็ว่ากันใหม่
หรือจะปิดอีกก็เป็นชีวิตเราที่เลือกแล้ว
สมาชิกหมายเลข 5331654 ถูกใจ, Dawn of us ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 6524119 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 728142 ถูกใจ, Kiky July ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 1961101 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 874497 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 4763863 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 3916923 ถูกใจ, dreammyoye ถูกใจรวมถึงอีก 9 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
ศาลาคนโสด
ความรักวัยทำงาน
ศาลาคนเศร้า
ความรักวัยรุ่น
ประสบการณ์ความรัก
ข้อเสียของคนที่โสดมานาน (หรืออาจเรียกว่าไม่เคยมีแฟนเลย)
เข้าเรื่องเลยเนอะ..
เราอายุ25ปี อยู่ในวัยที่ทำงานเเล้ว เรียนจบ ป.ตรีมาได้เกือบปีเเล้วเเต่เราอยู่ในวัยทำงานมา4ปีเเล้วแหละด้วยวัยทำงานเราไม่มีเวลาไปโฟกัสหาคู่เหมือนสมัยเรียกเลยนะเคยมีเเต่คนคุยๆ แต่ไม่เคยเรียนกว่าเเฟนเลย เราไม่รู้ว่าเราต้องรักคนๆนึงยังไง เราต้องรู้สึกยังไงเวลาต้องไปไหนทำอะไรด้วยกัน ถ้าเลย1-2ปีไปแล้วเราจะยังรักเขาเหมือนเดิมไหม เคยพยายามเปิดใจล่าสุดเมื่อ2-3เดือนที่เเล้วนี้เเหละเจอที่ร้านเหล้าเดินมาขอไลน์นี้ก็ให้ไปแล้วเขาก็ทักมาคุยนะเเต่เราไม่ค่อยตอบจ้าเพราะเราว่าเขาจู่โจมเกินไปมากๆเเบบเจอร้านเหล้าที่เดียวเเชทมาว่าอยากเจอ มากินข้าวกันไหม(มันอยากกินข้าวจริงดิ่นี้โตพอจนดูออกเเล้วไหม...หื้มมม)
จริงๆชีวิตโสดมันก็ดีนะ แต่มันเหงาๆอิจฉาเพื่อนเวลามีคนพาไป กินข้าว ดูหนัง เที่ยวบลาๆ ถ่ายรูป เพื่อนหรือคนที่บ้านถามว่าเมื่อไหร่จะมีเเฟนก็ตอบไปแบบสไตล์เราอ่าเนอะกวนๆว่า ถ้ามีแฟนมีได้คนเดียวเเต่ถ้าอยู่คนเดียวจะมองใครชอบใครก็ได้
การอยู่คนเดียวนานๆยอมรับเลยว่าเคยจะเปิดใจหลายรอบเเล้วแบบมามาเลยพร้อมเเล้วอยากมีแฟนแล้วแต่พอมีคนมาคุยปิดโหมดส่วนตัวซะงั้นไปก็ดูเเต่ละอย่างที่มา เจอร้านเหล้าจู่โจมมาก แอบชอบเพื่อนก็เสียเพื่อนอีก คุยๆไปไม่ใช่ไม่คุยต่อกับเขาเฉย ยังไม่ทันได้ศึกษาเลยเราก็กลัวซะเเล้วอันนี้ถือว่าเป็นโรคกลัวความรักไหมเนี่ย
พวกคุณที่ยังโสดอยู่คุณโสดมานานกี่ปีคุณกลัวการเริ่มต้นปลูกต้นรักเเบบเราไหม