Far
:
how are you
ไกล… เป็นไปไม่ได้เลยด้วยซ้ำ
ในวันที่ความรู้สึกว่างเปล่า ผ่านเข้ามาในหัว
เรามักจะหยิบเรื่องราวเรื่องหนึ่งขึ้นมาอ่าน
“เวลาที่ต้นไม้สังเคราะห์แสงสีเทา”
หากความรักเติบโตท่ามกลางแสงแดดสีฟ้า ต้นไม้ต้นนั้นจะเติบโตภายใต้แสงจากดวงอาทิตย์สีเทานี้ได้ไหม
เวลากำหนดทางของเราไว้มากมาย
แต่ต้นไม้ยังคงเติบโตอย่างช้าๆโดนที่เราไม่ทันสังเกต
คุณเชื่อเรื่อง “จักรวาลและดวงดาวไหม?” คุณคิดว่ามันมีจริงหรือป่าว?
สิ่งที่แน่นอนคือเราเห็นดวงดาวและทางช้างเผือกที่อยู่บนจักรวาลแต่เราไม่เคยเห็นว่า แท้จริงแล้วแสงสีเทานี้ทำให้ต้นไม้โตได้อย่างไร
จักรวาลคงใหญ่ไป ลองมองที่ลายมือข้างซ้ายตอนนี้สิครับ
เราจะเห็นว่าทุกอย่างดูซับซ้อนเกินไปและยากที่จะเข้าใจ
ที่นี้ลองมองข้างขวา สังเกตเห็นอะไรหรือยังครับ “รู้สึกไหมว่าทั้งสองข้างที่เรามองเหมือนมีอะไรขาดหายไป”
ทีนี้ลองเอามือทั้งสองข้างมาต่อกันสิครับ
หรือเอามือของเราไปต่อกับครที่อยู่ข้างๆอาจจะเป็นใครก็ได้ “ตอนนี้ยังมีเรื่องกังวลอยู่ไหมครับ? ตอนที่เรามองดูมือแต่ละข้างจนเอามือทั้งสองมาต่อกัน เรามีเรื่องกังวลอยู่ไหม?” ที่เราเอามือมาต่อกันมันคือ time to time เวลาที่เราอยู่กับปัจจุบันตรงหน้า เวลาที่เราได้แบ่งปันความรู้สึกปัจจุบันให้กับตัวเราอีกฝั่งหนึ่ง
มือที่อยู่ ………………ไ…………ก………ล ออกไปจากตรงนี้✍🏻
• • — • • — • — •