อายุครบ20 บ่นอยากตายไปแล้ว20ครั้งตามอายุ

ขอระบายหน่อยนะคะ คือครอบครัวเรามี 4 คน พ่อ แม่ เรา เเละน้องชาย ตอนนี้เรา 27 ปี คือเรารู้สึกว่าพ่อแม่ลำเอียงรักลูกไม่เท่ากัน ตอนที่เราเรียนจบ ป.ตรี ตอนนั้นเรา 23 ปี พ่อแม่ก็ให้เราไปจ่ายหนี้ค่าบัตรเครดิ

ตอนนี้กำลังจะขึ้นปี 1 ค่ะ แต่รู้สึกเครียดมากๆ  แค่คิดถึงการใช้ชีวิตข้างหน้ามันก็เหนื่อยและท้อมากๆค่ะ เราติดที่ไกลจากบ้านมากต้องอยู่หอ บ้านก็จน แม่ทำงานคนเดียวส่

สวัสดีค่ะ เรามีเรื่องกลุ้มใจจนเครียดเลยก็ว่าได้ แม่กับพ่อเรามายืมเงินเก็บที่เอาไว้สำหรับการศึกษาเป็นประจำเราก็ช่วยนะคะ เพราะเราก็พึ่งเขาเหมือนกัน แต่เราแค่รู้สึกน้อยใจก็ว่าได้เพราะถ้าเราทวงเขาก็อ้างสา

ผมมีเพื่อนคนหนึ่งที่โตมาด้วยกัน เรียนระดับเดียวกัน ทำงานสายคล้ายกัน แต่ชีวิตเขาไปได้ไกลกว่าผมมาก ทั้งตำแหน่ง เงินเดือน และโอกาส ผมแสดงความยินดีกับเขาทุกครั้งด้วยความจริงใจ แต่ลึก ๆ ก็มีความรู้สึกบาง

ทำไมต้องให้ยอมคนอื่นถึงเพียงนี้ ทำไมความพยายามคนนี้ไม่มีความหมาย ทำไมเหมือนโดนทำงานคนเดียวและเหนื่อยมาตลอด ทำไมรู้สึกโดนทิ้ง ไม่ได้เหมือนกับคนอื่นเขา ทำไมเป็นคนทำแท้ๆคนอื่นกลับนายหน้า ทำไมอ่ะๆ บอกว่า

ตรงตามหัวข้อกระทู้เลยว่า “เมื่อไหร่ที่เราควรพบจิตแพทย์” ไม่รู้ว่าคำตอบอยู่ในคำถามหรือไม่ แต่มันเป็นคำถามที่ดังอยู่ในหัวมานานมากๆแล้ว นานมากจนนึกไม่ออกแล้วว่าเราเริ่มมีความคิดนี้ตั้งแต่เมื่

เฮ้ยพวกแก! เหนื่อยป่ะ? วันๆ โดน Notification เด้งใส่หน้ายับๆ ข้อมูลก็ไหลมาอย่างกะน้ำป่า แถมนั่งไถฟีดไปก็แอบ FOMO กลัวตกเทรนด์ เห็นคนนั้นมีไอ้นี่ คนนี้มีไอ้นั่น แล้วก็อดเปรียบเทียบไม่ได้จนนอยด์แดกไปเอง

คือปี68เป็นปีที่เหนื่อยมากเหนื่อยใจสุดๆส่วนมากจะเป็นเรื่องของพ่อเเม่เราชอบงอนเขาบ่อยๆเพราะเราก็เหนื่อยเหมือนกันส่วนมากเขาจะเอาลูกคนอื่นมาเปรียบเทียบกับเราบางครั้งก็พูดคำเเรงๆใส่เราบางคำเราก็รับไม่ไหวส

เรารู้สึกแปลกเวลาที่เรามีความรู้สึกว่าเหมือนเขาจะชอบเราแล้วเราจะรู้สึกเกลียดเขาเข้าไส้ทันที ตอนที่เขาทำตัวเหมือนจะสนใจเรารึพยายามเข้าใกล้แล้วเรารู้สึกอยากจะร้องไห้มือสั่น พะอืดพะอม ใจเต้นเร็ว กลัวมากๆ