อายุครบ20 บ่นอยากตายไปแล้ว20ครั้งตามอายุ

ขอระบายหน่อยนะคะ คือครอบครัวเรามี 4 คน พ่อ แม่ เรา เเละน้องชาย ตอนนี้เรา 27 ปี คือเรารู้สึกว่าพ่อแม่ลำเอียงรักลูกไม่เท่ากัน ตอนที่เราเรียนจบ ป.ตรี ตอนนั้นเรา 23 ปี พ่อแม่ก็ให้เราไปจ่ายหนี้ค่าบัตรเครดิ

ตอนนี้กำลังจะขึ้นปี 1 ค่ะ แต่รู้สึกเครียดมากๆ  แค่คิดถึงการใช้ชีวิตข้างหน้ามันก็เหนื่อยและท้อมากๆค่ะ เราติดที่ไกลจากบ้านมากต้องอยู่หอ บ้านก็จน แม่ทำงานคนเดียวส่

สวัสดีค่ะ เรามีเรื่องกลุ้มใจจนเครียดเลยก็ว่าได้ แม่กับพ่อเรามายืมเงินเก็บที่เอาไว้สำหรับการศึกษาเป็นประจำเราก็ช่วยนะคะ เพราะเราก็พึ่งเขาเหมือนกัน แต่เราแค่รู้สึกน้อยใจก็ว่าได้เพราะถ้าเราทวงเขาก็อ้างสา

เราเป็นคนที่โตมากับยาย ยายจะเลี้ยงเราและทำอะไรให้ทุกอย่าง แม่ไม่เคยทำอะไรเลย ตอนเด็กแม่จะเอาแต่ด่าว่าเราและตีเราตลอด เวลาทำอะไรก็ชอบเอาไปเปรียบเทียบกับพี่ชาย พอเราขึ้นม.1ยายก็เสีย ตอนแรกเขาจะให้เราอยู

เฮ้ยพวกแก! เหนื่อยป่ะ? วันๆ โดน Notification เด้งใส่หน้ายับๆ ข้อมูลก็ไหลมาอย่างกะน้ำป่า แถมนั่งไถฟีดไปก็แอบ FOMO กลัวตกเทรนด์ เห็นคนนั้นมีไอ้นี่ คนนี้มีไอ้นั่น แล้วก็อดเปรียบเทียบไม่ได้จนนอยด์แดกไปเอง

ช่วงหลังๆ ผมสังเกตตัวเองว่ามีวันที่รู้สึกเหนื่อยง่ายกว่าสมัยก่อน ทั้งที่งานก็ไม่ได้หนักขึ้นมาก แต่แค่เรื่องเล็กๆ บางทีก็ทำให้รู้สึกล้า รู้สึกหมดแรงใจได้ง่ายเหมือนกัน เมื่อก่อนผมเป็นคนที่คิดว่า ถ้าเร

คือเราเป็นเด็กต่างจังหวัดอยู่ม.3 วันเสาร์ที่จะถึงนี้มีสอบpre test ที่หอวัง อยากลองไปทำข้อสอบดู ซึ่งเวลามันใกล้เข้ามามากแล้วช่วงนี้เครียดมากมีทั้ง สอบเข้าม.4 สอบpre test สอบo-net ต่างๆนาๆ อยากจะรู้แนวข

กระทู้นี้ถูกลบแล้ว ขอบคุณที่แสดงความคิดเห็นนะคะ

ชีวิตวัยทำงานที่เหนื่อย ไม่ได้เกิดจากงานเสมอไป ชีวิตวัยทำงานที่เหนื่อย ไม่ได้เกิดจากงานเสมอไป แต่เกิดจากการฝืนเป็นคนที่ไม่ใช่ตัวเองทุกวัน หลายคนตื่นเช้าไปทำงาน ทั้งที่ไม่ได้เกลียดงาน ไม่ได้มีปัญหากับ

สวัสดีครับผมชื่อเอไอแล้วกัน ผมเหนื่อยมากกัยชีวิต และ เบื่อชีวิตมาก อยากจะตายนะแต่ติดอยากเดี๋ยว คือ คำว่า หนี้ ถ้าไม่มีคำว่าหนี้ ชีวิตผมคงหมดเวลาแล้ว ทุกคนคงไม่ได้มาอ่านบทความนี้แล้ว ผมมีเพื่อนสนิทนะว่