ทำไมถึงรักผู้ชายที่ไม่เคยเห็นตัวจริงมากขนาดนี้

เรารักและแคร์คนๆนึงมาก  แต่ดูเหมือนว่าความห่วงใยของเราจะเป็นเรื่องน่ารำคาญของเค้า  ในส่วนตัวเราจุกจนพูดไม่ออก เราเสียความรู้สึกมากๆเพราะเราแคร์เขามาก ความรู้สึกดาวน์มากๆค่ะตอนนี้ 

มีคำถามก่อนที่เขาจะเดินหันหลังให้มากมาย พอมาวันนี้กลายเป็นความนู้สึกเสยๆ ที่ไม่ต้องการคำตอบ และเหมือนคนที่ไม่เคยรู้จักกัน กลายเปนคนแปลกหน้า กลายเปนคนทั่วไป ที่เดินผ่าน เหมือนคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน

เรารักคนๆนึงมากนะเค้าเป็นรุ่นพี่เราเราสองคนคุยกันในสถานะอะไรก็ไม่รู้ไปๆมาๆเป็นแฟนกันเฉยไม่มีไครจีบไครนะอยู่ดีๆสถานะนั้นก็กลายเป็นแฟน เค้าใส่ใจเราดีมากเลยแต่เรากับทำเหมือนไม่ค่อยสนใจเข้าตอบสั่นเหมือนเร

เหนื่อยจัง มีความรัก มีความสุข แต่ก็เสียใจอยู่เรื่อยๆ ไม่ใช่เสียใจเพราะเขามีคนอื่น แต่ไม่รู้จะอธิบายยังไงอ่ะ คิดไปคนเดียวก็เหนื่อย บางทีก็เหมือนเรารักเขาไปเอง รักมากไปเอง เจ็บไปเอง แคร์เขามากไปเอง เฮ้

สวัสดีค่ะวันนี้อยากจะมาปรึกษาเรื่องความรู้สึกค่ะคือความรู้สึกนี้ที่มีมามันเริ่มมีมาตั้งแต่ขึ้นม.1ใหม่ๆเป็นความรู้สึกที่โดดเดี่ยวมากและเศร้าหมดหวังสาเหตุก็มีหลายอย่างขออณุอาตเล่าไปทีล่ะสาเหตุนะคะคือหนู

เราผิดไหมคะ ที่ไม่ชอบพี่สาวของแฟนและไม่อยากอยู่บ้านร่วมด้วยกัน คือเริ่มตรงที่ว่าแฟนทำงานไกลบ้านไม่อยากเช่าหอ เลยตัดสินใจซื้อบ้านค่ะ และพี่สาวก้บังเอินอยู่หอแถวนี้กับลูกชายอีก1คน พอแฟนซื้อบ้านพี่สาวและ