ศิลปะยืนยาว ชีวิตสั้น : คิดถึงศรัณยู วงษ์กระจ่าง ศิลปินที่ไม่เคยรู้จัก

ศิลปะยืนยาว ชีวิตสั้น 
โดย วรา  วราภรณ์
 
            สวัสดีค่ะ ขอแนะนำพื้นที่สำหรับนักอ่านที่สนใจเรื่องราวของศิลปินและศิลปะ ซึ่งตั้งใจจะมาพบกับผู้อ่านทุกวันที่ 10 และ 25 ของเดือนในห้องต่าง ๆ ที่ www.pantip.com ค่ะ

            ในฐานะที่เป็นคนหนึ่งซึ่งเลือกทางเดินชีวิตมุ่งไปในโลกแห่งศาสตร์และศิลป์ ผู้เขียนจึงขอตั้งชื่อคอลัมน์ “ศิลปะยืนยาว ชีวิตสั้น” จากคำสอนสั้น ๆ ที่ติดตรึงใจของ ศาสตราจารย์ศิลป  พีระศรี (Corrado Feroci)  หนึ่งในผู้ซึ่งมีคุณูปการต่อการก่อตั้งสถาบันอุดมศึกษาของไทยที่ชื่อ “มหาวิทยาลัยศิลปากร” และปูชนียบุคคลที่หว่านเพาะเมล็ดพันธุ์ศิลปะให้งอกงามในสังคมไทย 
         
             คำสอนดังกล่าวมีที่มาจากภาษาละติน Ars Longa, vita brevis ซึ่งเรียงความกลับกันจากใจความเดิมที่มีต้นกำเนิดจากภาษากรีกโบราณอันเป็นส่วนหนึ่งของวาทะท่านฮิปโปเครติส บิดาการแพทย์ที่ถือว่าเป็นบุคคลสำคัญตั้งแต่สมัยก่อนคริสตกาล

             ท่านใช้คำว่า Vita brevis เป็นคำขึ้นต้น ตามด้วย ars longa เทียบกับภาษาอังกฤษได้ว่า Life is short, and art long โดยที่ให้ความหมายคำ ars หรือ art ว่าคือเรื่องของวิธีการและงานฝีมือ เมื่อนำมาตีความย่อมสื่อความหมายว่า

              "ขณะที่ผู้สร้างงานจบชีวิตลงและอาจถูกลืมเลือนไป ทว่า ตัวงานคือสิ่งที่ยืนยง"

              ด้วยความรักและศรัทธาในศิลปะทุกแขนง ผู้เขียนจึงตั้งใจใช้ทักษะที่มีถ่ายทอดเรื่องราวอันพึงจดจำของเหล่าศิลปินไทยผู้จากไปไว้บนหน้ากระดาษออนไลน์แห่งนี้
 
                                                          

                                                                   ...............................................................

                                                           
       
                                                             ภาพวาดศรัณยู  วงษ์กระจ่าง โดย ประภาส  ชลศรานนท์ 
                                                                   (ขอขอบคุณภาพจาก www.amarintv.com)

คิดถึงศรัณยู  วงษ์กระจ่าง ศิลปินที่ไม่เคยรู้จัก
         
           10 มิถุนายน 2564 
             
           เป็นวันที่ผู้เขียนนึกถึงศิลปินไทยคนหนึ่งที่สร้างความรู้สึกประทับใจและสะเทือนใจให้อย่างลุ่มลึก ทั้งที่แทบไม่เคยติดตามผลงานและรู้จักตัวตนของเขามาก่อน รู้จักก็เพียงชื่อเสียงเรียงนามในฐานะนักแสดงที่เคยเห็นหน้าค่าตาจากภาพถ่ายนิตยสารและในโทรทัศน์ชั่วครู่ชั่วยาม และเมื่อถึงวันที่เขาลาจากโลกนี้ไปในวัยเกือบครบหกสิบปี คือวันนี้ของปีที่แล้ว ผู้เขียนก็เพียงแต่รับฟังข่าวสารด้วยความรู้สึกเช่นเดียวกับที่รับรู้การจากไปของใครต่อใครที่ตนเองเพียงแต่รู้จักชื่อของเขา

           อย่างไรก็ตาม เกือบหนึ่งเดือนที่ผ่านมาที่ผู้เขียนใช้เวลากับการค้นคว้าข้อมูลเพื่อการทำงานบางอย่าง และมีโอกาสพบเห็นคลังข้อมูลเกี่ยวกับเขาผู้นี้โดยบังเอิญ จึงได้เข้าไปอ่านและศึกษาผลงานกับบางฉากในชีวิตของเขา ไล่ดูภาพเก่า ๆ หลายตอนในละครโทรทัศน์เรื่องนั้นเรื่องนี้ กับทั้งละครเวทีซึ่งมีเป็นยี่สิบเรื่อง ยังไม่รวมภาพยนตร์ และรายการโทรทัศน์ที่เขาเป็นพิธีกร รวมไปถึงฉากหนึ่งในชีวิตการเมืองภาคประชาชนในช่วงหนึ่งด้วย 

           ความรู้สึกของตนเองในวันนี้ก็คือ ต้องเขียนเรื่องของเขา เขียนเพื่อบอกเล่าตัวตนและมุมมองชีวิตที่น่าจดจำซึ่งสะท้อนผ่านผลงานอันหลากหลายของเขา ทั้งในฐานะศิลปินและเพื่อนมนุษย์คนหนึ่ง ที่ผู้เขียนเชื่อว่ายังมีผู้คนอีกมากมายที่ยังคงรักและระลึกถึงเขาเสมอ

           ศรัณยู  วงษ์กระจ่าง

(ต่อกรอบล่าง)
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่