คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 17
การเป็นคนที่เห็นคนอื่นเดือดร้อนหรือตกระกำลำบากแล้วเห็นใจ เศร้าใจแทนเขานับว่าคือคุณมีคุณสมบัติของความเป็นมนุษย์ครบถ้วน วันนี้หากคุณไม่ได้กักตัวเองอยู่แต่ในบ้าน และคุณได้มีโอกาสได้เดินทางอาจขับรถ หรือนั่งรถไปเซอร์เวย์ทั่วกรุงเทพจะเห็นว่าร้านค้า ธุรกิจ sme ตึกแถวต่างปิดกิจการกันระนาว ทุกหย่อมหญ้า นี่รวมถึงแหล่งธุรกิจใจกลางเมือง ย่านเศรษฐกิจ ถนนเพชรบุรี ประตูน้ำ รวมไปถึงเส้นถนนพระราม 4 ตอนนี้ต่างติดป้ายเซ้ง ให้เช่า ขาย กันเป็นแถบ เหตุการณ์นี้มันทำให้ผมย้อนนึกกลับไปช่วงปี 40 ต้มยำกุ้ง ตอนนั้นไม่ต่างจากตอนนี้คือ ธุรกิจ sme ปิดกิจการกันเป็นแถบ เพราะอะไร โควิดอาจส่วนหนึ่ง แต่การบริหารสถานการณ์เน้นจี้ไปที่ธุรกิจก่อสร้าง ตลาด โรงงาน นั้นเป็นการทำลายเศรผษฐกิจของเมืองหลวงเมืองนี้เป็นหลัก วิธีการนี้เขาใช้ทำลายเมืองหลักในช่วงสงครามโลกเพื่อให้เศรษฐกิจย่อยยับ พอเศรษฐกิจย่อยยับแล้วทำยังไงต่อ ก็ส่งเครื่องบินมาทิ้งระเบิดระบบสาธารณูปโภค ให้เกิดความระส่ำระส่าย สุดท้ายก็จะส่งทหารราบเข้ายึด มันคือยุทธวิธี แต่ไม่ใช่การควบคุมโรค การควบคุมโรคคือคุณจะต้องแยกกักโรค เอาคนป่วยโรคออกมาโดยไว คือล็อคดาวน์ > แยกคนติดเชื้อออกจากขุมชน > ระดมฉีดวัคซีนชุมชนรอบๆ สรุปก็คือการล็อคดาวน์พื้นที่เริ่มต้นการระบาด ในที่นี้ก็คิอพื้นที่เริ่มระบาดก็คิอทองหล่อ แต่น่าเสียดายที่นอกจากเขาจะปล่อยไม่ดำเนินการตั้งแต่ตอนต้นแล้ว ยังปล่อยให้คนเดินทางได้ช่วงสงกรานต์ มันถึงระบาดกันทั่ว กทม เกินเยียวยา ยิ่งการระบาดควบคุมไม่ได้ มันทำให้ธุรกิจต่างๆไปต่อยาก หากภาคธุรกิจยัวไม้ได้วัคซีนอย่างทั่วถึง มันจะกระทบความเชื่อมั่น และวิธีเดียวในตอนนี้ที่พอจะควบคุมสถานการณ์ไม่ให้บานปลาบก็คือเร่งฉีดวัคซีนให้ภาคธุรกิจ แรงงาน พนักงานบริษัท พนักงานโรงงาน รวมถึงหน่วยงานทุกหน่วยงานทั้งภาครัฐและเอกชน เริ่มที่พื้นที่ดารระบาดหนักก่อน ถึงจะพอสร้างความเชื่อมั่นให้ภาคธุรกิจได้ในตอนนี้
สมาชิกหมายเลข 5628004 ถูกใจ, แงซายจอมจักรา ถูกใจ, darn me! ถูกใจ, ssiras ถูกใจ, คนหลงจันทร์ ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 2582111 ถูกใจ, Yuwi ถูกใจ, นกรำพึง ถูกใจ, ก้าวย่าง ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 3667858 ถูกใจรวมถึงอีก 10 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
แสดงความคิดเห็น
ชีวิตลำบากกันขนาดไหน ช่วงโควิด
ซื้อของ กินข้าวนอกบ้าน เหมือนเคย อันนี้ทุกคนก็คงเป็นกัน ก็ต้องอดทนกันไป
แต่หันมาดูคนรอบข้างแล้ว เค้าก็เครียดกว่าเราเยอะ ข้างบ้านเราเป็นโรงงานเย็บอุปกรณ์ชกมวย ตอนนี้ไม่มีออเดอร์เลยหยุดมาเกือบเดือนแล้ว
เป็นธุรกิจครอบครัวด้วย ตกงานกันหมดบ้านเลย
วันก่อนไปตลาดโบราณแห่งหนึ่ง คนเงืยบมาก แทบไม่มีคนเดินเลย แต่ร้านค้ายังคงเปิดอยู่ เห็นแล้วเศร้าใจมาก มันจะแย่ไปกว่านี้อีกไหมเนี้ย