สวัสดีค่ะกระทู้นี้ขอเป็นกระทู้ระบายความในใจนะคะ ผิดพลาดประการใดต้องขออภัยล่วงหน้าเลย
เราเป็นเด็กคนนึงที่พ่อแม่แยกทางกันตั้งแต่จำความไม่ได้ เราได้มาอยู่กับแม่แต่ก็ยังติดต่อพ่อนะคะ
ทั้งคู่มีครอบครัวใหม่ นั่นไม่ใช่ปัญหาค่ะ สำหรับเราเรารับได้ ข้อตรงนี้ไม่ได้ทำให้เรารู้สึกมีปมนะคะ
ปัญหาคือตั้งแต่เด็กจนโตเราว่าครอบครัวเราแปลกๆค่ะ มันไม่ได้มีความอบอุ่นเลย ต้องอยู่กับคำด่าทอกันด้วยคำหยาบๆคายๆจนเหมือนเป็นเรื่องปกติ แต่พอออกข้างนอกจะ keep ตัวเองเป็นผู้ดี โลกในบ้านกับนอกบ้านจะต่างกันค่ะพอนึกออกไหม
แม่จะไม่ค่อยชอบเราเพราะเวลามีอะไรเราพูดตรงๆเค้ารับไม่ได้ แต่ออกตัวก่อนว่าเราไม่ใช่คนหยาบคายเลย เรารู้ว่าเราไม่ชอบอะไรเราก็ไม่ทำแบบนั้นใส่คนอื่นค่ะ
บ้านเราเป็นบ้านที่ชอบบลูลี่คนอื่นค่ะ ดู e นั่นสิ ดู e นี่สิ อ้วน ดำ ขี้เหร่ บลาๆ ซึ่งเราไม่ชอบมากๆเลย เพราะเรามีหลานเล็กๆเรากลัวเค้าจำสิ่งไม่ดี ก็พยายามสอนว่าห้ามบลูลี่คนอื่นนะ ห้ามพูดหยาบคายนะ ซึ่งนั่นก็เป็นเหตุผลที่ทำให้เราโดนชี้หน้าด่าอยู่บ่อยๆว่า " ึงเป็นผู้ดีมาจากไหน " โดนด่าแต่ละทีแรงค่ะ ไม่สามารถอธิบายมาเป็นตัวอักษรได้ 😂 รู้แค่ว่าคำพูดของคนในครอบครัวเกือบจะฆ่าเรามาหลายครั้งแล้ว
หลังๆบ้านเรามีการทำร้ายร่างกายกันบ่อยค่ะ อยากเช่นล่าสุดเราโดนตบเพราะเถียงแม่เรื่องนิสัยแม่ที่เราอยากให้ปรับปรุง แต่ที่หนักที่สุดคือแม่กับพ่อเลี้ยงเรา (ซึ่งกินเหล้าทุกวัน แต่เงินไม่เคยเหลือมาจุนเจือครอบครัว)
เวลาพ่อเลี้ยงเราเมาก็เหมือนคนเมาทั่วไปอ่ะค่ะ คือไม่ได้น่ามอง เดินเซ ฉี่ใส่ขวด ฉี่ใส่ที่นอน บางทีทะเลาะกับแม่ก็ทำลายข้าวของในบ้าน ด่ากราดแม่เราเรื่องเรา อารมณ์ประมาณว่าลูกเป็นภาระอ่ะค่ะ ทั้งๆที่ตอนเรียนพยายามช่วยเหลือตัวเองเรากู้ กยศ และขายของออนไลน์หาเงินจ่ายเองทั้งหมด จะมีเดือดร้อน ก็จะมีแค่ตอนเด็กๆอ่ะค่ะเราจำได้แม่น ถึงเวลาจ่ายค่าเทอม ที่บ้านไม่มีเงินต้องไปหายืมมาจ่าย พอได้เงินมาพ่อเลี้ยงเอาไปกินเหล้ากับเพื่อนสบายเลยค่ะ สรุปเราไม่ได้สอบเพราะไม่มีเงินไปจ่าย (เมื่อก่อนโรงเรียนค่อยข้างเข้มค่ะ ไม่มีเงิน ก็ไม่ให้ขึ้นห้องสอบเลย เราเด็กด้วยค่ะ ไม่กล้าต่อรอง เพราะ ณ ตอนนั้นเราไม่มีเงิน)
ข้อดีก็มีค่ะ แต่หลังๆเริ่มจะไม่ค่อยเห็น แต่แม่เราก็ยังรักและเชื่อเค้าทุกอย่างค่ะ
เวลาเถียงกับเราหรืออะไร คนผิดจะเป็นเราค่ะ
แม่ชอบบอกว่าคนอย่าง ึงไม่มีคนเอาหรอก ชอบเอาเราไปเม้าท์กับข้างบ้าน ปกติแม่ๆจะอวดลูกตัวเองใช่ไหมคะ แต่สำหรับแม่เราไม่ค่ะ พูดแต่เรื่องแย่ๆ เราเป็นคนเรียนดีคนนึงเลยค่ะ ตั้งแต่เกิดมาจนป่านนี้ไม่เคย rhino เลย แฟนยังไม่เคยมีเลยค่ะเพราะโฟกัสกับหน้าที่ ณ ตอนนั้นค่ะ เราตั้งใจเรียนมาตลอดอยากให้ที่บ้านภูมิใจ แต่เค้าพูดกับเราว่าูมันซวยที่มีลูกอย่าง ึง 😢
เกิดชาติหน้าฉันใด จะ rhino ให้ไม่เสียชาติเกิดเลยค่ะ เพราะเป็นคนดีแล้วไม่ได้ดี
จะว่าไปเรื่องป้าข้างบ้านยังไม่จบค่ะ เค้าชอบแขวะเรา เอาเราไปเทียบกับลูกเค้า ซึ่งดีเลิศสไตล์ป้าข้างบ้านอ่ะค่ะ แต่เราก็ทำเฉยๆนะคะ ยิ้มๆตอบรับไป
เราเสียใจมาก ที่เราเป็นลูกแต่เหมือนไม่ใช่ลูก นั่งๆคุยกันอยู่เราเดินหันหลังปุ๊บนินทาเลย เราไม่ดีอะไรขนาดนั้น
ลืมบอกไปเรามีพี่สาวคนนึงนะคะ พี่หน้าตารัก น่าเอ็นดู ซึ่งต่างกับเราที่ดำๆไม่สวยค่ะ ทุกคนบอกมาตั้งแต่เล็กยันโตว่าเราขี้เหร่ 😂 โดนบลูลี่ตั้งแต่เด็ก ถามว่าเสียใจแค่ไหนประเมินค่าไม่ได้ค่ะ จุกมาก
เวลาไปไหนนะเวลามีคนชมเรากับแม่ว่าลูกน่ารักนะเนี่ย แม่สวนทันที คนนี้ไม่สวยหรอก พี่สาวเค้าสวยขาวน่ารักมาก
แม่บอกพี่เสมอว่าเนี่ยสวย คุยกันเรื่องผู้ชายอ่ะค่ะ ว่าหน้าตาสวยๆแบบนี้จะได้ดี ผัวรวย คงเป็นส่วนหนึ่งที่เค้าไม่รักเราเพราะเราไม่น่ารัก
แต่กับพี่สาวเรา เราไม่มีอะไรนะคะ ก็โดนๆเหมือนกันกับเรานี่แหล่ะ แต่ดีที่นางสวย อยู่บ้านมันร้อน พี่เราเลยแต่งงานเร็ว
ที่บ้านเราไม่ให้ความสนใจเรียนเลยค่ะ ซึ่งเรารักเรียนเราอยากเรียนมาก ตอนจบ ม.6 เราสอบได้ ม.ดัง ในกรุงเทพ แม่บอกไม่มีเงิน จบ!!
เราเสียใจมาก เพราะก่อนสอบแม่บอกว่าอยากเรียนที่ไหนก็เรียน พอสอบติดบอกคิดว่าจะทำไม่ได้
แม่บอก ึงอย่าเป็นคนทะเยอทะยานนักเลย
สุดท้ายแม่เพื่อนให้ยืมเงินมาลงทะเบียนก่อนค่ะ (กู้ กยศ เทอมแรกต้องจ่ายเองก่อน) สุดท้ายแม่เราเอาเงินตรงนั้นไปใช้ค่ะ แล้วโทรไปหามหาวิทยาลัย ว่าขอผ่อนผันไปก่อน หาเงินไม่ทัน สรุปว่า ม. ก็ให้ผ่อนผัน โดยรอเงินจาก กยศ. ค่ะ) สรุปอีกทีว่าเราก็ไม่มีเงินคืนแม่เพื่อนตรงเวลาค่ะ เราเลยทยอยผ่อนไป หักจากค่ากินใช้ไป
คือเวลาพิมพ์ไปปาดน้ำตาไปค่ะ คิดไม่ออก แต่มีอีกเยอะค่ะ มันรู้สึกว้าเหว่ค่ะ เหมือนตัวคนเดียว จากที่เราเป็นคนรักแม่มากๆ ตอนนี้พูดตรงๆว่ามันแทบจะไม่เหลือความรักแล้ว
ส่วนพ่อที่เราไม่ได้พูดถึงเพราะเราไม่ได้อยู่ด้วยค่ะ พ่อไม่เคยช่วยค่าใช้จ่ายแม่เราเลยแม้แต่บาทเดียว
ขนาดพ่อขายที่ได้หลายล้าน ไม่ได้ให้เรากับพี่แม้แต่บาทเดียว แต่เราไม่ได้หวังอยู่แล้วค่ะ เพราะเราเฉยๆไม่ได้ผูกพันไปหาก็จะซื้อขนมผลไม้ไปฝาก มีแต่แม่มากรอกหู เป็นไงไปหาทำไมนักพ่อ ึงขายที่ได้ตั้งกี่บาท เค้าให้พวก ึงมั้ย เห็นมั้ยว่าไม่ได้มีใครเอาหรอก
เรารู้สึกประสาทจะเสียทุกทีเวลาอยู่บ้าน ตอนนี้เราต้องอยู่บ้าน เพราะธุรกิจที่ทำมาตั้งแต่เรียนเรามีปัญหาค่ะ ทำให้เราไม่มีเงิน ไม่มีงาน และไม่มีค่าด้วย
ตอนนี้เราหางานอยู่ค่ะ แต่ด้วยช่วงโควิดก็หาค่อนข้างยาก เรารู้สึกว่าบ้านมันร้อนค่ะ อยู่ไม่ได้
แต่แม่บอกว่าเราออกไปไม่ก็ไม่รอดหรอก ไม่มีคนเอาเรา
เราสงสัยมากเวลาเราร่วมงานกับคนอื่นเราร่วมได้ดี อยู่หอกับเพื่อนเราก็ไม่เคยมีปัญหา เรามีมารยาท เกรงใจทุกคนพ่อแม่เพื่อนทุกคนค่อนข้างรักเรา มีแต่แม่เราที่ไม่รักเรา และไม่เห็นความดีเราเลย
เราไม่ดีตรงไหน ทำไมแม่ถึงคิดว่าเราเป็นแบบนั้น ตอนนี้เรากังวลมากค่ะ ตอนนี้เหมือนกลัวสังคม เราไม่เหลือความมั่นใจ เราเริ่มกลัวการออกไปพบคน เราควรไปหาหมอไหมคะ
ตอนนี้ที่เป็นแบบนี้เราคิดว่าส่วนนึงเพราะเราไม่มีเงินค่ะ เลยทำให้แม่เราหงุดหงิด แต่เราก็ไม่ได้เดือดร้อนทางบ้านเลยนะคะ เราก็ขายของออนไลน์เหมือนเดิม แต่มันไม่ได้ปังและเงินไม่ได้เยอะเหมือนเมื่อก่อนค่ะ พอแค่ใช้จ่ายไปวันๆ
เรายอมรับคำติชมจากทุกๆนะคะ เราไม่ดีตรงไหน บอกเราได้เลย เราพร้อมปรับปรุงตัวค่ะ สอนได้เลยค่ะ
เราอยากออกจากวงจรนี้ เราเครียดค่ะ
หรือมีทางไหนที่จะทำให้แม่รักเราบ้างคะ แนะนำได้เลยค่ะ
รู้สึกเบื่อกับชีวิต...
เราเป็นเด็กคนนึงที่พ่อแม่แยกทางกันตั้งแต่จำความไม่ได้ เราได้มาอยู่กับแม่แต่ก็ยังติดต่อพ่อนะคะ
ทั้งคู่มีครอบครัวใหม่ นั่นไม่ใช่ปัญหาค่ะ สำหรับเราเรารับได้ ข้อตรงนี้ไม่ได้ทำให้เรารู้สึกมีปมนะคะ
ปัญหาคือตั้งแต่เด็กจนโตเราว่าครอบครัวเราแปลกๆค่ะ มันไม่ได้มีความอบอุ่นเลย ต้องอยู่กับคำด่าทอกันด้วยคำหยาบๆคายๆจนเหมือนเป็นเรื่องปกติ แต่พอออกข้างนอกจะ keep ตัวเองเป็นผู้ดี โลกในบ้านกับนอกบ้านจะต่างกันค่ะพอนึกออกไหม
แม่จะไม่ค่อยชอบเราเพราะเวลามีอะไรเราพูดตรงๆเค้ารับไม่ได้ แต่ออกตัวก่อนว่าเราไม่ใช่คนหยาบคายเลย เรารู้ว่าเราไม่ชอบอะไรเราก็ไม่ทำแบบนั้นใส่คนอื่นค่ะ
บ้านเราเป็นบ้านที่ชอบบลูลี่คนอื่นค่ะ ดู e นั่นสิ ดู e นี่สิ อ้วน ดำ ขี้เหร่ บลาๆ ซึ่งเราไม่ชอบมากๆเลย เพราะเรามีหลานเล็กๆเรากลัวเค้าจำสิ่งไม่ดี ก็พยายามสอนว่าห้ามบลูลี่คนอื่นนะ ห้ามพูดหยาบคายนะ ซึ่งนั่นก็เป็นเหตุผลที่ทำให้เราโดนชี้หน้าด่าอยู่บ่อยๆว่า " ึงเป็นผู้ดีมาจากไหน " โดนด่าแต่ละทีแรงค่ะ ไม่สามารถอธิบายมาเป็นตัวอักษรได้ 😂 รู้แค่ว่าคำพูดของคนในครอบครัวเกือบจะฆ่าเรามาหลายครั้งแล้ว
หลังๆบ้านเรามีการทำร้ายร่างกายกันบ่อยค่ะ อยากเช่นล่าสุดเราโดนตบเพราะเถียงแม่เรื่องนิสัยแม่ที่เราอยากให้ปรับปรุง แต่ที่หนักที่สุดคือแม่กับพ่อเลี้ยงเรา (ซึ่งกินเหล้าทุกวัน แต่เงินไม่เคยเหลือมาจุนเจือครอบครัว)
เวลาพ่อเลี้ยงเราเมาก็เหมือนคนเมาทั่วไปอ่ะค่ะ คือไม่ได้น่ามอง เดินเซ ฉี่ใส่ขวด ฉี่ใส่ที่นอน บางทีทะเลาะกับแม่ก็ทำลายข้าวของในบ้าน ด่ากราดแม่เราเรื่องเรา อารมณ์ประมาณว่าลูกเป็นภาระอ่ะค่ะ ทั้งๆที่ตอนเรียนพยายามช่วยเหลือตัวเองเรากู้ กยศ และขายของออนไลน์หาเงินจ่ายเองทั้งหมด จะมีเดือดร้อน ก็จะมีแค่ตอนเด็กๆอ่ะค่ะเราจำได้แม่น ถึงเวลาจ่ายค่าเทอม ที่บ้านไม่มีเงินต้องไปหายืมมาจ่าย พอได้เงินมาพ่อเลี้ยงเอาไปกินเหล้ากับเพื่อนสบายเลยค่ะ สรุปเราไม่ได้สอบเพราะไม่มีเงินไปจ่าย (เมื่อก่อนโรงเรียนค่อยข้างเข้มค่ะ ไม่มีเงิน ก็ไม่ให้ขึ้นห้องสอบเลย เราเด็กด้วยค่ะ ไม่กล้าต่อรอง เพราะ ณ ตอนนั้นเราไม่มีเงิน)
ข้อดีก็มีค่ะ แต่หลังๆเริ่มจะไม่ค่อยเห็น แต่แม่เราก็ยังรักและเชื่อเค้าทุกอย่างค่ะ
เวลาเถียงกับเราหรืออะไร คนผิดจะเป็นเราค่ะ
แม่ชอบบอกว่าคนอย่าง ึงไม่มีคนเอาหรอก ชอบเอาเราไปเม้าท์กับข้างบ้าน ปกติแม่ๆจะอวดลูกตัวเองใช่ไหมคะ แต่สำหรับแม่เราไม่ค่ะ พูดแต่เรื่องแย่ๆ เราเป็นคนเรียนดีคนนึงเลยค่ะ ตั้งแต่เกิดมาจนป่านนี้ไม่เคย rhino เลย แฟนยังไม่เคยมีเลยค่ะเพราะโฟกัสกับหน้าที่ ณ ตอนนั้นค่ะ เราตั้งใจเรียนมาตลอดอยากให้ที่บ้านภูมิใจ แต่เค้าพูดกับเราว่าูมันซวยที่มีลูกอย่าง ึง 😢
เกิดชาติหน้าฉันใด จะ rhino ให้ไม่เสียชาติเกิดเลยค่ะ เพราะเป็นคนดีแล้วไม่ได้ดี
จะว่าไปเรื่องป้าข้างบ้านยังไม่จบค่ะ เค้าชอบแขวะเรา เอาเราไปเทียบกับลูกเค้า ซึ่งดีเลิศสไตล์ป้าข้างบ้านอ่ะค่ะ แต่เราก็ทำเฉยๆนะคะ ยิ้มๆตอบรับไป
เราเสียใจมาก ที่เราเป็นลูกแต่เหมือนไม่ใช่ลูก นั่งๆคุยกันอยู่เราเดินหันหลังปุ๊บนินทาเลย เราไม่ดีอะไรขนาดนั้น
ลืมบอกไปเรามีพี่สาวคนนึงนะคะ พี่หน้าตารัก น่าเอ็นดู ซึ่งต่างกับเราที่ดำๆไม่สวยค่ะ ทุกคนบอกมาตั้งแต่เล็กยันโตว่าเราขี้เหร่ 😂 โดนบลูลี่ตั้งแต่เด็ก ถามว่าเสียใจแค่ไหนประเมินค่าไม่ได้ค่ะ จุกมาก
เวลาไปไหนนะเวลามีคนชมเรากับแม่ว่าลูกน่ารักนะเนี่ย แม่สวนทันที คนนี้ไม่สวยหรอก พี่สาวเค้าสวยขาวน่ารักมาก
แม่บอกพี่เสมอว่าเนี่ยสวย คุยกันเรื่องผู้ชายอ่ะค่ะ ว่าหน้าตาสวยๆแบบนี้จะได้ดี ผัวรวย คงเป็นส่วนหนึ่งที่เค้าไม่รักเราเพราะเราไม่น่ารัก
แต่กับพี่สาวเรา เราไม่มีอะไรนะคะ ก็โดนๆเหมือนกันกับเรานี่แหล่ะ แต่ดีที่นางสวย อยู่บ้านมันร้อน พี่เราเลยแต่งงานเร็ว
ที่บ้านเราไม่ให้ความสนใจเรียนเลยค่ะ ซึ่งเรารักเรียนเราอยากเรียนมาก ตอนจบ ม.6 เราสอบได้ ม.ดัง ในกรุงเทพ แม่บอกไม่มีเงิน จบ!!
เราเสียใจมาก เพราะก่อนสอบแม่บอกว่าอยากเรียนที่ไหนก็เรียน พอสอบติดบอกคิดว่าจะทำไม่ได้
แม่บอก ึงอย่าเป็นคนทะเยอทะยานนักเลย
สุดท้ายแม่เพื่อนให้ยืมเงินมาลงทะเบียนก่อนค่ะ (กู้ กยศ เทอมแรกต้องจ่ายเองก่อน) สุดท้ายแม่เราเอาเงินตรงนั้นไปใช้ค่ะ แล้วโทรไปหามหาวิทยาลัย ว่าขอผ่อนผันไปก่อน หาเงินไม่ทัน สรุปว่า ม. ก็ให้ผ่อนผัน โดยรอเงินจาก กยศ. ค่ะ) สรุปอีกทีว่าเราก็ไม่มีเงินคืนแม่เพื่อนตรงเวลาค่ะ เราเลยทยอยผ่อนไป หักจากค่ากินใช้ไป
คือเวลาพิมพ์ไปปาดน้ำตาไปค่ะ คิดไม่ออก แต่มีอีกเยอะค่ะ มันรู้สึกว้าเหว่ค่ะ เหมือนตัวคนเดียว จากที่เราเป็นคนรักแม่มากๆ ตอนนี้พูดตรงๆว่ามันแทบจะไม่เหลือความรักแล้ว
ส่วนพ่อที่เราไม่ได้พูดถึงเพราะเราไม่ได้อยู่ด้วยค่ะ พ่อไม่เคยช่วยค่าใช้จ่ายแม่เราเลยแม้แต่บาทเดียว
ขนาดพ่อขายที่ได้หลายล้าน ไม่ได้ให้เรากับพี่แม้แต่บาทเดียว แต่เราไม่ได้หวังอยู่แล้วค่ะ เพราะเราเฉยๆไม่ได้ผูกพันไปหาก็จะซื้อขนมผลไม้ไปฝาก มีแต่แม่มากรอกหู เป็นไงไปหาทำไมนักพ่อ ึงขายที่ได้ตั้งกี่บาท เค้าให้พวก ึงมั้ย เห็นมั้ยว่าไม่ได้มีใครเอาหรอก
เรารู้สึกประสาทจะเสียทุกทีเวลาอยู่บ้าน ตอนนี้เราต้องอยู่บ้าน เพราะธุรกิจที่ทำมาตั้งแต่เรียนเรามีปัญหาค่ะ ทำให้เราไม่มีเงิน ไม่มีงาน และไม่มีค่าด้วย
ตอนนี้เราหางานอยู่ค่ะ แต่ด้วยช่วงโควิดก็หาค่อนข้างยาก เรารู้สึกว่าบ้านมันร้อนค่ะ อยู่ไม่ได้
แต่แม่บอกว่าเราออกไปไม่ก็ไม่รอดหรอก ไม่มีคนเอาเรา
เราสงสัยมากเวลาเราร่วมงานกับคนอื่นเราร่วมได้ดี อยู่หอกับเพื่อนเราก็ไม่เคยมีปัญหา เรามีมารยาท เกรงใจทุกคนพ่อแม่เพื่อนทุกคนค่อนข้างรักเรา มีแต่แม่เราที่ไม่รักเรา และไม่เห็นความดีเราเลย
เราไม่ดีตรงไหน ทำไมแม่ถึงคิดว่าเราเป็นแบบนั้น ตอนนี้เรากังวลมากค่ะ ตอนนี้เหมือนกลัวสังคม เราไม่เหลือความมั่นใจ เราเริ่มกลัวการออกไปพบคน เราควรไปหาหมอไหมคะ
ตอนนี้ที่เป็นแบบนี้เราคิดว่าส่วนนึงเพราะเราไม่มีเงินค่ะ เลยทำให้แม่เราหงุดหงิด แต่เราก็ไม่ได้เดือดร้อนทางบ้านเลยนะคะ เราก็ขายของออนไลน์เหมือนเดิม แต่มันไม่ได้ปังและเงินไม่ได้เยอะเหมือนเมื่อก่อนค่ะ พอแค่ใช้จ่ายไปวันๆ
เรายอมรับคำติชมจากทุกๆนะคะ เราไม่ดีตรงไหน บอกเราได้เลย เราพร้อมปรับปรุงตัวค่ะ สอนได้เลยค่ะ
เราอยากออกจากวงจรนี้ เราเครียดค่ะ
หรือมีทางไหนที่จะทำให้แม่รักเราบ้างคะ แนะนำได้เลยค่ะ