ต้องทำยังไงดี

สวัสดีทุกคน ใครมีปัญหาแบบนี้ช่วยแนะนำหน่อยค่ะในการเข้าสังคมของเด็กคนหนึ่ง มันเป็นเรื่องยากมากเลยค่ะ คือไม่รู้ต้องทำยังไงเวลาคนเข้าหาหนูมักทำตัวไม่ถูก พอเปิดใจก็จะโดนว่า ว่าแปลก มันทำให้หนูกลัวที่จะเปิดใจครั้งต่อๆไป คือไม่รู้กระทั้งว่าต้องพูดอะไรเขาถึงจะยอมรับเรา แล้วถ้าพูดแล้วเขาไม่ถูกใจล่ะ เขาจะไม่ชอบเราเหมือนคนก่อนหน้าไหม แล้วต้องทำยังไงอะ ต้องพูดยังไงทำตัวยังไง แล้วทำแบบนี้ผิดไหม พยายามแทบตายสุดท้ายก็วนกลับมาที่เดิมทุกครั้งเลยค่ะ มันทำให้หนูเครียดมาก ปรึกษาใครก็ไม่ได้เดี๋ยวเขาจะหาว่าบ้าสำออย เรียกร้องความสนใจ จนต้องระบายด้วยการกลับมาแอบร้องไห้ทุกวันมันคือทางออกเดียวและดีที่สุดสำหรับหนู หนูไม่รู้จะพึ่งใครครอบครัวก็ไม่เคยเห็นหนูมีตัวตนสักครั้ง ทั้งแม่แท้ๆ พ่อเลี้ยง และน้องต่างพ่อทุกคนสนใจแต่เรื่องของครอบครัวเขา หนูรู้สึกแค่คนอยู่อาศัยคนนอก ถ้าไม่ชวนคุยก็ไม่มีใครคุยด้วย ด้วยซ้ำ บางทีพอเขาคุยกัน แล้วหนูอยากมีส่วนร่วม ทุกคนก็จะเงียบและหยุดการสนทนา หนูไม่เข้าใจ ทำไมหรอคะ? หนูทำอะไรผิดหรอ หนูแค่อยากมีส่วนร่วม มันเป็นแบบนี้ซ่ำๆวนไปวนมาจบแบบเดิมทุกๆวันเลย รู้สึกเครียดมากๆอยากไปตรวจดูสักครั้งว่าเป็นอะไรกันแน่ โรคกลัวสังคม โรคซึมเศร้า หรือแค่บ้าเรียกร้องความสนใจจากคนอื่นแค่นั้น แล้วหนูเชื่อว่าคนประเภทหนูยังมีอีกหลายคน แต่แค่ไม่กล้าเปิดใจ  มันเหนื่อยมากเลยค่ะ เหนื่อยแบบที่ไม่ต้องทำงานเหนื่อยแบบจุกที่อกตลอดเวลา ทำไมถึงต้องคิดมากด้วย ทำไมทำตัวปกติแบบคนอื่นไม่ได้ หรือหนูจะบ้าจริงๆ  เคยโดนบลูลี่จากคนทั้งห้องด้วยค่ะ เหมือนนางเอกในละครแต่ต่างกันตรงที่ ตอนจบมันไม่ได้โรยด้วยกลีบดอกไม้ค่ะ แต่มันเป็นปมฝังใจที่แก้ยากมากๆ อาจผูกไปจนตามก็ได้ ไม่ได้โดนแค่คนในสังคมแต่กลับในสถานที่ที่คิดว่าอุ่นใจที่สุดยังโดน ก็นะหนูเคยคิดอยู่ว่าการอยู่คนเดียวสันโดษมันดูเท่ดี ดูมีความสุข แต่มันไม่จริงเลยค่ะ มันเหงามากๆ555+ ถ้าหายไปสักคนโลกก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไรอยู่แล้ว ดีซะอีกลดปัญหาสังคมลงไปได้อีกหนึ่ง 555+ เห้อออ~เอาไงกับอายุไขที่เหลือดีนะใช้ต่อหรือพอแค่นี้ดีนะเหนื่อยซะแล้วสิ😂