ก็เข้าใจนะคะว่าแม่คือผู้มีพระคุณแบบที่หาอะไรมาตอบแทนก็คงเทียบบุญคุณเค้าไม่ได้
เราเรียนจบแค่ ป6 คะ ตั้งแต่ออกจากโรงเรียนมาเราก็ทำงานมาตลอด หาเลี้ยงแทบจะทุกคนในครอบครัว ส่งน้องเรียน อยู่กัน4คน มีแม่ มีเราและน้องๆ เช่าบ้านอยู่ค่ะ ค่าใช้จ่ายในบ้านเรารับผิดชอบทุกอย่าง ค่าบ้านค่าน้ำ ค่าไฟ ยอมรับว่าเหนื่อยคะ พออายุ20ขึ้นเราก็ทำงานทั้งกลางวันและกลางคืน ธรรมดาทำงานแค่นี้ก็เหนื่อยพออยุ่แล้วแต่เเค่พักมันก็หาย แต่สิ่งที่ทำให้เราเหนื่อยและรู้สึกท้อมากๆก็คือแม่ของเราชอบแอบไปกู้เงินนอกระบบ เราจะรู้อีกทีว่าแม่แอบไปกู้มาก็ตอนที่เค้ามาตามที่บ้าน เราโล๊ะใช้ให้เค้าไปหมดหลายเจ้า เค้าก็ยังแอบไปกู้ใหม่ จนเรายื่นคำขาดว่าเราจะไม่ช่วยเค้าจ่ายอีก แม่ชอบขอเงินเราบ่อย งานที่เราทำรายได้ก็ไม่ได้เยอะ แต่ก็พอได้มีเงินเก็บอยุ่บ้าง แต่ก็เก็บไม่ได้นานแม่เราก็จะมีเรื่องที่จะต้องใช้ละมาขอเราอยุ่ตลอด แม่เราค่อนข้างเล่นหวยหนักแม่ทำงานมาได้เงินก็ไม่ค่อยเหลือเพราะต้องไปจ่ายค่าหวยหมด ขอเราเพิ่มอีกทุกงวดเพื่อไปจ่ายค่าหวย เมื่อเราบอกว่าไม่มีให้ เค้าก็จะไม่พอใจและไม่คุยกะเรา เรารู้สึกแย่มากๆแบบทำเท่าไหร่ก็ไม่พอ จนเรามีความรู้สึกที่อยากจะออกไปหาอยุ่ด้วยตัวเอง ถ้าเราคิดแบบนี้เราจะเป็นลูกที่อกตัญญูไหมคะ เราไม่เคยทีกำลังใจที่มาจากครอบครัวตัวเองเลย
เราควรทำยังไง ถ้าเเม่เราเป็นแบบนี้
เราเรียนจบแค่ ป6 คะ ตั้งแต่ออกจากโรงเรียนมาเราก็ทำงานมาตลอด หาเลี้ยงแทบจะทุกคนในครอบครัว ส่งน้องเรียน อยู่กัน4คน มีแม่ มีเราและน้องๆ เช่าบ้านอยู่ค่ะ ค่าใช้จ่ายในบ้านเรารับผิดชอบทุกอย่าง ค่าบ้านค่าน้ำ ค่าไฟ ยอมรับว่าเหนื่อยคะ พออายุ20ขึ้นเราก็ทำงานทั้งกลางวันและกลางคืน ธรรมดาทำงานแค่นี้ก็เหนื่อยพออยุ่แล้วแต่เเค่พักมันก็หาย แต่สิ่งที่ทำให้เราเหนื่อยและรู้สึกท้อมากๆก็คือแม่ของเราชอบแอบไปกู้เงินนอกระบบ เราจะรู้อีกทีว่าแม่แอบไปกู้มาก็ตอนที่เค้ามาตามที่บ้าน เราโล๊ะใช้ให้เค้าไปหมดหลายเจ้า เค้าก็ยังแอบไปกู้ใหม่ จนเรายื่นคำขาดว่าเราจะไม่ช่วยเค้าจ่ายอีก แม่ชอบขอเงินเราบ่อย งานที่เราทำรายได้ก็ไม่ได้เยอะ แต่ก็พอได้มีเงินเก็บอยุ่บ้าง แต่ก็เก็บไม่ได้นานแม่เราก็จะมีเรื่องที่จะต้องใช้ละมาขอเราอยุ่ตลอด แม่เราค่อนข้างเล่นหวยหนักแม่ทำงานมาได้เงินก็ไม่ค่อยเหลือเพราะต้องไปจ่ายค่าหวยหมด ขอเราเพิ่มอีกทุกงวดเพื่อไปจ่ายค่าหวย เมื่อเราบอกว่าไม่มีให้ เค้าก็จะไม่พอใจและไม่คุยกะเรา เรารู้สึกแย่มากๆแบบทำเท่าไหร่ก็ไม่พอ จนเรามีความรู้สึกที่อยากจะออกไปหาอยุ่ด้วยตัวเอง ถ้าเราคิดแบบนี้เราจะเป็นลูกที่อกตัญญูไหมคะ เราไม่เคยทีกำลังใจที่มาจากครอบครัวตัวเองเลย