สวัสดีค่ะ จะบอกว่าเป็นเด็กจบใหม่ ก็ไม่เชิงเพราะจบมาสักพักแล้วค่ะ เรียนจบทำงานเลย เรียนจบวิศวะ งานแรกทำได้ประมาณ8เดือน ทำด้านสายdesign พอมีงานใหม่มาเสนอเลยลาออกมาทำ เป็นสายงาน designแบบproduction ดูคน ตามงานกับคน ซึ่งเป็นงานที่ต่างจากงานแรกเพราะเป็นฟิวโรงงาน ตอนนี้ทำมาได้3เดือนยังไม่ผ่านโปรนะคะ ผ่านโปร4เดือน ตอนนี้ที่หนักใจคือ
1.เรารู้สึกว่างานที่ทำอยู่ไม่เหมาะกับเรา เป็นงานที่เจอปัญหาในแต่ละวัน ต้องคุยหรือเถียงกับคนทุกวัน ต้องตามงานให้แผนกต่างๆ แล้วระบบอะไรในต่ำแหน่งเราก็ยังไม่มี เพราะเป็นโรงใหม่ที่พึ่งตั้ง งานกดดันมากๆ ว่าเราต้องทำได้ เพราะไม่มีใครทำได้ เราเครียดมากกับการทำงาน เลิกดึก ไปเช้า เกินเวลางานเยอะมาก กลับมาจากที่ทำงาน เสาร์-อาทิตย์ งานมันจะเด้งในไลน์ตลอด เราอดคิดกับมันไม่ได้ จนต้องเปิดโน๊ตบุ้คมานั่งทำ แล้วรู้สึกว่าเราเครียดมากกับงาน มันอยู่ในหัวตลอดเพราะมันเป็นงาน Production 24 ชม. งานมันเลยมีปัญหาเสมอ
2.เพื่อน/พี่ร่วมงาน เรารู้สึกว่าค่อนข้างไม่โอเค ด้วยความเป็นสายโรงงาน เขาทำงานกันจริงจัง อันนี้เราเข้าใจเพราะเราก็จริงจังกับการทำงานนะ แต่พี่ๆที่ทำงานในแผนกเดียวกัน ค่อยข้างหยิ่งมาก ไปกินข้าวก็ไม่ค่อยชวน ก็เข้าใจว่าเค้าอยู่กันเป็นกลุ่ม ไม่เคยชวนคุยเรื่องอื่นๆ สีหน้าสีตา ดูดุตลอดเวลา จนเราเกร็งไม่กล้าเข้าหา การทำงานดูจะตีกันให้ตายไปข้าง ดูใครไม่ใช่พวกเขา เขาจะตีให้ตายเลย ไม่มีความช่วยเหลือกัน เรามองจากมุมของพนังงานที่พึ่งเข้ามา เราเลยรู้สึกว่าสภาพแวดล้อมไม่ดีเลยจริงๆ บางทีงานหนักแค่ไหน แต่ถ้าเรามีพี่ที่ดี คอยช่วยเหลือเราได้ เราอาจพร้อม มีกำลังใจในการทำงานมากกว่านี้ก็ได้ เจอแบบนี้เราเลยท้อมากๆกับการตื่นไปทำงาน กลับถึงห้อง ก็เหนื่อยแล้วต้องเปิดงานทำต่ออีก
เหนื่อยมากเลยค่ะทุกคน มีบางครั้งเราเคยคิดอะไรแปลกๆ จนกลัวตัวเองเป็นโรคซึมเศร้ามากๆ เราจะลาออกก็คิดหลายเรื่อง ที่บ้าน หรือ สังคม แต่ตัวบริษัทดีมากๆเลยนะ เรายังเสีดดายเลย แต่เรามาอยู่ในจุดที่มันหนักใจเกินไปสำหรับเรา การไปทำงานที่อยาก แต่มีความสุขกับสภาพแวดล้อม คงดีกว่านี้
ปล.วันนี้วันหยุด เราต้องไปทำงานเลยค่ะ เราหาเวลาส่วนตัวไม่ได้เลย
รบกวนพี่ๆที่เคยผ่านจุดแบบนี้มาแล้วบอกเล่าหรือโต้แจ้งน้องหน่อยนะคะ
ลาออกจากงานดีไหมคะ
1.เรารู้สึกว่างานที่ทำอยู่ไม่เหมาะกับเรา เป็นงานที่เจอปัญหาในแต่ละวัน ต้องคุยหรือเถียงกับคนทุกวัน ต้องตามงานให้แผนกต่างๆ แล้วระบบอะไรในต่ำแหน่งเราก็ยังไม่มี เพราะเป็นโรงใหม่ที่พึ่งตั้ง งานกดดันมากๆ ว่าเราต้องทำได้ เพราะไม่มีใครทำได้ เราเครียดมากกับการทำงาน เลิกดึก ไปเช้า เกินเวลางานเยอะมาก กลับมาจากที่ทำงาน เสาร์-อาทิตย์ งานมันจะเด้งในไลน์ตลอด เราอดคิดกับมันไม่ได้ จนต้องเปิดโน๊ตบุ้คมานั่งทำ แล้วรู้สึกว่าเราเครียดมากกับงาน มันอยู่ในหัวตลอดเพราะมันเป็นงาน Production 24 ชม. งานมันเลยมีปัญหาเสมอ
2.เพื่อน/พี่ร่วมงาน เรารู้สึกว่าค่อนข้างไม่โอเค ด้วยความเป็นสายโรงงาน เขาทำงานกันจริงจัง อันนี้เราเข้าใจเพราะเราก็จริงจังกับการทำงานนะ แต่พี่ๆที่ทำงานในแผนกเดียวกัน ค่อยข้างหยิ่งมาก ไปกินข้าวก็ไม่ค่อยชวน ก็เข้าใจว่าเค้าอยู่กันเป็นกลุ่ม ไม่เคยชวนคุยเรื่องอื่นๆ สีหน้าสีตา ดูดุตลอดเวลา จนเราเกร็งไม่กล้าเข้าหา การทำงานดูจะตีกันให้ตายไปข้าง ดูใครไม่ใช่พวกเขา เขาจะตีให้ตายเลย ไม่มีความช่วยเหลือกัน เรามองจากมุมของพนังงานที่พึ่งเข้ามา เราเลยรู้สึกว่าสภาพแวดล้อมไม่ดีเลยจริงๆ บางทีงานหนักแค่ไหน แต่ถ้าเรามีพี่ที่ดี คอยช่วยเหลือเราได้ เราอาจพร้อม มีกำลังใจในการทำงานมากกว่านี้ก็ได้ เจอแบบนี้เราเลยท้อมากๆกับการตื่นไปทำงาน กลับถึงห้อง ก็เหนื่อยแล้วต้องเปิดงานทำต่ออีก
เหนื่อยมากเลยค่ะทุกคน มีบางครั้งเราเคยคิดอะไรแปลกๆ จนกลัวตัวเองเป็นโรคซึมเศร้ามากๆ เราจะลาออกก็คิดหลายเรื่อง ที่บ้าน หรือ สังคม แต่ตัวบริษัทดีมากๆเลยนะ เรายังเสีดดายเลย แต่เรามาอยู่ในจุดที่มันหนักใจเกินไปสำหรับเรา การไปทำงานที่อยาก แต่มีความสุขกับสภาพแวดล้อม คงดีกว่านี้
ปล.วันนี้วันหยุด เราต้องไปทำงานเลยค่ะ เราหาเวลาส่วนตัวไม่ได้เลย
รบกวนพี่ๆที่เคยผ่านจุดแบบนี้มาแล้วบอกเล่าหรือโต้แจ้งน้องหน่อยนะคะ