สวัสดีค่ะวันนี้ที่มาตั้งกระทู้เพราะไม่มีใครในบ้านที่เราคุยเรื่องนี้ได้ค่ะ
คือเราเป็นแม่ที่เลี้ยงลูกอยู่บ้านมา3 ปีแล้ว ในทุกๆวัน เราจะต้องซักผ้า ล้างถ้วย กวาดบ้าน ทำทุกอย่างที่เป็นงานบ้านคนเดียว
ทำรอแฟนก่อนเลิกงานทุกวันค่ะ ทำจนชิน ทำจนเบื่อ ใน3ปีนั เราเลี้ยงลูกคนเดียวที่บ้าน ลูกก็ดื้อมากๆ
เราไม่ได้ไปเปิดหูเปิดตาที่ไหนเลย เวลาพักก็ไม่มี ลูกนอนปุ๊บก็ต้องรีบวิ่งทำงานบ้านก่อนลูกตื่น พอลูกตื่นก็ป้อนข้าวอาบน้ำ
ชีวิตวนลูปอยู่แค่นี้ เรารู้สึกว่าชีวิตเรามันน่าเบื่อมาก ชีวิตเราหยุดอยู่แค่นี้ เราอยากไปทำงาน อยากออกไปเจอสังคม
แต่ก็ไม่มีใครเข้าใจเราเลย เราทะเลาะกับแฟนบ่อยมากๆ เค้าหาว่าเรางี่เงา เราไม่ได้งี่เง่านะ
เราแค่อยากให้แฟนถามว่าวันนี้เราเหนื่อยไหม ลูกดื้อรึเปล่า วันนี้เป็นยังไงบ้าง
แต่แฟนเราไม่เคยถามเลย เค้าเลิกงานมาก็นอนเล่นโทรศัพท์ หันหลังให้
บางทีเราเหนื่อย เราอยากระบายอะไรใหแฟนฟัง เค้าก็บอกรำคาญอย่าพูดมาก
เราเหนื่อย เราเบื่อกับชีวิตที่ต้องเลี้ยงลูก ทำงานบ้าน แล้วก็ต้องมาทะเลาะกับแฟนอีก
เราแค่ต้องการให้เค้าใส่ใจดูแลเราบ้าง บางทีเราเหนื่อย เราก็แค่อยากได้กำลังใจจากเค้า
เราร้องไห้เค้าก็ไม่โอ๋ เค้าปล่อยเราร้องจนหายเอง เราเบื่อจนขอเลิกหลายทีแล้ว แต่เขาก็ไม่ยอมเลิก
เรารู้สึกเหมือนเราจะเป็นประสาท+ซึมเศร้า เราไม่รู้จะหาวิธีไหนมาปลอบใจตัวเองแล้วค่ะ
เราก็แค่อยากระบายความในใจออกไปให้ใครสักคนรับฟัง แต่ไม่มีใครคนนั้นเลย
เราถึงได้มาระบายให้คนแปลกหน้าที่ใจดีในพันทิปได้ฟัง ว่าชีวิตเราน่าเบื่อและห่วยแตกมาก
ควรทำไงต่อดีคะ
คือเราเป็นแม่ที่เลี้ยงลูกอยู่บ้านมา3 ปีแล้ว ในทุกๆวัน เราจะต้องซักผ้า ล้างถ้วย กวาดบ้าน ทำทุกอย่างที่เป็นงานบ้านคนเดียว
ทำรอแฟนก่อนเลิกงานทุกวันค่ะ ทำจนชิน ทำจนเบื่อ ใน3ปีนั เราเลี้ยงลูกคนเดียวที่บ้าน ลูกก็ดื้อมากๆ
เราไม่ได้ไปเปิดหูเปิดตาที่ไหนเลย เวลาพักก็ไม่มี ลูกนอนปุ๊บก็ต้องรีบวิ่งทำงานบ้านก่อนลูกตื่น พอลูกตื่นก็ป้อนข้าวอาบน้ำ
ชีวิตวนลูปอยู่แค่นี้ เรารู้สึกว่าชีวิตเรามันน่าเบื่อมาก ชีวิตเราหยุดอยู่แค่นี้ เราอยากไปทำงาน อยากออกไปเจอสังคม
แต่ก็ไม่มีใครเข้าใจเราเลย เราทะเลาะกับแฟนบ่อยมากๆ เค้าหาว่าเรางี่เงา เราไม่ได้งี่เง่านะ
เราแค่อยากให้แฟนถามว่าวันนี้เราเหนื่อยไหม ลูกดื้อรึเปล่า วันนี้เป็นยังไงบ้าง
แต่แฟนเราไม่เคยถามเลย เค้าเลิกงานมาก็นอนเล่นโทรศัพท์ หันหลังให้
บางทีเราเหนื่อย เราอยากระบายอะไรใหแฟนฟัง เค้าก็บอกรำคาญอย่าพูดมาก
เราเหนื่อย เราเบื่อกับชีวิตที่ต้องเลี้ยงลูก ทำงานบ้าน แล้วก็ต้องมาทะเลาะกับแฟนอีก
เราแค่ต้องการให้เค้าใส่ใจดูแลเราบ้าง บางทีเราเหนื่อย เราก็แค่อยากได้กำลังใจจากเค้า
เราร้องไห้เค้าก็ไม่โอ๋ เค้าปล่อยเราร้องจนหายเอง เราเบื่อจนขอเลิกหลายทีแล้ว แต่เขาก็ไม่ยอมเลิก
เรารู้สึกเหมือนเราจะเป็นประสาท+ซึมเศร้า เราไม่รู้จะหาวิธีไหนมาปลอบใจตัวเองแล้วค่ะ
เราก็แค่อยากระบายความในใจออกไปให้ใครสักคนรับฟัง แต่ไม่มีใครคนนั้นเลย
เราถึงได้มาระบายให้คนแปลกหน้าที่ใจดีในพันทิปได้ฟัง ว่าชีวิตเราน่าเบื่อและห่วยแตกมาก