เรา อายุ 21 เพิ่งเรียนจบมาประมาณ 1 เดือน สาขาที่จบคือ การจัดการทั่วไป เราหางานที่มันจะตรงกับสาขาที่เราเรียนที่อยู่ใกล้บ้านไม่ได้เลย เลยจำใจไปทำฝ่ายผลิตของโรงงานนึง ซึ่งก่อนหน้าที่จะจบแม่คาดหวังกับเรามากว่า จบปุ้บมีงานทำเลย ต้องทำงานเลย ทำให้ตอนนั้น มีงานอะไรก็ต้องทำ เพราะเราอยากมีเงินด้วยแหละ แต่พอเราไปทำได้ 3 วัน งานมันหนักมาก ยืนตลอด บวกกับเราเป็นคนตัวใหญ่ หนัก 120++ ทำให้ยืนไม่ไหว และออกจากงานกะทันหัน ตลอด 3 วัน ร้องไห้ไปทำงาน5555 เราอดทนเพราะไม่อยากให้แม่ผิดหวัง แต่เราไม่ไหวจริงๆ พอเราออกมา เราก็หางานใหม่ทันที มีน้อง เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน แนะนำ ไปทำร้านขายขนมเค้กเปิดใหม่ เราก็ไปสมัคร น้องเราทำเป็นพาทไทม์ จะกลับไปเรียนประมาณ สิงหา เราไปสมัครเราก็จะทำเป็นระยะยาว แต่ปรากฎว่า ทางร้านบอกว่า เป็นพี่น้อง เป็นญาติ เป็นเพื่อน จะไม่รับให้ทำด้วยกัน เผื่อมีปัญหา เราก็ไม่ได้งาน (ตอนเราไปสมัครเราขี่รถมแไซค์ ประมาณ 80-90 กิโล เพื่อไปสมัครและไม่ได้บอกใคร ออกจากงานแม่ก็ไม่รู้) พอเราไม่ได้งาน เราดาวน์ เราแย่ ร้องไห้ไม่หยุด คิดว่าทำไมตัวเองเป็นแบบนี้ ทำไมไม่มีความอดทน แค่ทนทำงานนั้นไปเรารู้สึกแย่ คิดมาก ถึงขั้นอยากหายไป หนีไป ไม่อยากให้แม่รู้ว่าลูกสาวของเค้ามันล้มเหลวขนาดใหน เราคิดมาตลอดตั้งแต่เริ่มทำงานจนตอนนี้ เราอยากจะก้าวต่อไป แต่มันก็จมอยู่กับความคิดแบบนี้ตลอด กลัวล้มเหลวอีก กลัวผิดหวังอีก เราควรทำไงดี
รู้สึกผิดหวังในตัวเองมาก รู้สึกตัวเองไม่มีประโยชน์ ไร้ค่า และเป็นตัวปัญหา จะกำจัดความรู้สึกพสกนี้ออกไปยังไง