ยื้อไม่ให้ตายกับมอบความทรมานให้ผู้ป่วยมีเส้นบางๆกั้นอยู่ เเล้วคุณคิดเห็นอย่างไร

มันเป็นสิทธิ์ของผู้ป่วยหรือเปล่าที่จะอยู่หรือไป ชีวิตเขา บุคลากรที่รักษาควรจะทำหน้าที่ยื้อชีวิตให้อยู่ต่อไปแต่อาจจะไม่หายและอยู่อย่างทรมาน หรือว่าควรจะปล่อยไป? ทำไมเขาต้องชีวิตอยู่? แค่สงสัยเฉยๆ

เห็นมาเยอะ ที่เวลาคนในครอบครัวป่วย แล้วยื้อสุดชีวิต หมดเงินเป็นแสนเป็นล้าน หมดตัวเป็นหนี้ เห็นมาเยอะ ญาติๆคอยแต่กดดันว่าให้ยื้อนานๆ ขายบ้านขายที่ก็เอา แต่ญาติไม่ได้ช่วยอะไรหรอก ถ้ายื้อไว้ คนที่เจ็บแล

ตามหัวข้อเเหละครับผมอยากทราบการเยียวยาจิตใจผู้ป่วยที่ประสบอุบัติเหตุร้ายเเรงจนพิการหรือสูญเสียคนสำคัญไป คุณหมอ คุณพยาบาลมีวิธีการเยียวยาจิตใจผู้ป่วยอย่างไรบ้าง หรือจะระบายความในใจเลยก็ได้ครับ (พอดีว่า

การดูแลแบบประคับประคอง ทางเลือกที่ดีกว่าการุณยฆาต อังคาร 12 มีนาคม 2562 หลายท่านคงได้อ่านข่าว คุณกอล์ฟ หนุ่มไทยป่วยเป็นมะเร็งในสมอง ผ่าต้ดสามครั้งแล้ว กำลังจะต้องผ่าตัดครั้งที่สี่ ตัดสินใจไปทำการุณย

ตอนนี้พี่ชายผมป่วย เป็นโรคเกี่ยวกับท้อง ไส้ติ่งเเตก ไตก็ไม่ทำงาน เป็นหลายอย่างมาก เข้าโรงพยาบาล วันแรก หมอโทรมาบอกว่าพี่เขาอาจจะไม่ไหวแล้วให้ทำใจเพราะเขา มีโอกาสที่จะไปได้ทุกเวลา พ่อผมร้องไห้เเบบที่ผม

อยากถามความเห็นของแต่ละคนครับ คือตอนนี้แม่ของผมป่วยเป็นมะเร็งปอดระยะสุดท้าย ลามขึ้นสมอง และได้พักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล ตอนนี้ร่างกายไม่มีการตอบสนองแล้ว ใช้เครื่องช่วยหายใจอยู่ และอาหารก็สั่งงดไปแล้ว

บ้างคนถ้าตายขอตายที่บ้าน ไม่ต้องเอาไปโรงพยาบาล ไม่ต้องใส่ท่อ ไม่ต้องยื้อชีวิต ไม่อยากทรมาน