คือเรื่องมีอยู่ว่า จขพ คบกับแฟนมาได้เกือบจะ 2 ปีแล้วค่ะ ตอนที่คบกันไม่มีปัญหาหรือทะเลาะอะไรกันรุนแรง เราสองคนไม่ได้อยู่ด้วยกันนะคะจะเจอกันอาทิตละวันสองวัน แล้วอยู่ดีๆอาทิตก่อนแฟนบอกเลิกด้วยเหตุผลที่ว่าครอบครัวเขาเป็นอิสลาม ส่วนเราเป็นพุทธ เขาเลยอยากเลิกกับเราเพราะเขากลัวเราเสียใจ เพราะเขาบอกว่าคบไปยังไงก็ต้องเลิกเพราะเขาไม่ได้คิดที่จะแต่งงานกับเราอยู่แล้วถ้าคบกันไปนานกว่านี้เขากลัวเราเสียใจมากกว่าเดิม คือครอบครัวเราก็ไม่ได้อะไรมาก ถ้าเรารักใครเขาก็ไม่ได้มายุ่งหรืออะไร แล้วเราเพิ่งเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้เราทำตัวไม่ถูก คือต้องเลิกกันทั้งที่ยังรัก แต่อีกใจก็คิดว่าหรือว่าเรารักเขาข้างเดียวเราอยากพยายามนะคะ แต่เขาบอกว่าไม่มีประโยชน์ทั้งที่เขายังไม่ได้ทำอะไร เขาบอกว่ากับคนก่อนที่เลิกก็เพราะเหตุผลนี้เขาไมาอยากทะเลาะกับพ่อแม่ คือเขาไม่เคยเปิดตัวเรานะคะ เราก็ไม่ได้เปิดแต่ครอบครัวฝั่งเรารู้เพราะเราไม่ได้ปิดบัง แล้วเราก็ไม่รู้ว่าครอบครัวเขาเป็นยังไง เห่อคือเราทำตัวไม่ถูกเราต้องเลิกจริงๆหรอคะ เราควรพยายามยื้อต่อเผื่อมีโอกาสเป็นไปได้มากกว่านี้หรือควรจบตั้งแต่ตอนนี้ละทำใจเลยดีคะ ( จขพ ก็มีเพื่อนคบกับคนอิสลามนะคะ มีลูก2แล้วเขายังผ่านไปได้) หรือครอบครัวเขาจะเคร่งเกินไป
ปล.ขออภัยในการตั้งกระทู้ครั้งแรกค่ะ อาจจะใช่ถาษาถูกผิดไปหน่อย เลิกกันในที่นี้คือกลับไปเป็นเพื่อนกัน เขายังอยากให้เราคุยกันได้ปกติเขาลอกอยากเลิกดีๆ คือแบบใครจะทำใจได้
เราควรพอหรือพยายามต่อไปดีคะ
ปล.ขออภัยในการตั้งกระทู้ครั้งแรกค่ะ อาจจะใช่ถาษาถูกผิดไปหน่อย เลิกกันในที่นี้คือกลับไปเป็นเพื่อนกัน เขายังอยากให้เราคุยกันได้ปกติเขาลอกอยากเลิกดีๆ คือแบบใครจะทำใจได้