สงสัยเกี่ยวกับการสืบทอดสมบัติของลูกนอกสมรสของขุนนางยุโรป

ลูกนอกสมรสนี่เป็นนิยามจากคริสตจักรโรมันคาธอลิก หมายถึงลูกที่เกิดจากพ่อแม่ที่ไม่ได้แต่งงานกันตามประเพณีของคาธอลิก ซึ่งรวมลูกที่พ่อแม่แต่งงานกันตามประเพณีท้องถิ่นด้วย (เช่นไวกิ้งหรือนอร์มัน) ช่วงแรกที่คริสตจักรยังไม่มีอำนาจเหนือคนทั่วไปมากนัก (ยุคกลางตอนต้นถึงตอนกลาง) ลูกนอกสมรสไม่ค่อยมีปัญหามากนักในการสืบทอดสมบัติจากพ่อครับ เช่นในอังกฤษนี่ลูกก็คือลูกไม่เกี่ยวว่าพ่อแม่แต่งงานตามประเพณีไหนหรือไม่ได้แต่งงานกันเลย ลูกทุกคนที่พ่อยอมรับว่าเป็นลูกก็ได้สมบัติเหมือนกัน ลูกกษัตริย์ลูกขุนนางก็เยอะที่เป็นลูกนอกสมรสแล้วได้รับสมบัติหรือได้รับการแต่งตั้งจากพ่อให้เป็นขุนนาง เช่นวิลเลียมแห่งนอร์มังดีที่ไปยึดอังกฤษก็เป็นลูกนอกสมรสที่พ่อยกสมบัติให้ เอิร์ลคนแรกแห่งกลอสเตอร์ก็เป็นลูกนอกสมรสของเฮนรีที่ 1 กษัตริย์อังกฤษ

แต่ช่วงศตวรรษที่ 12 เป็นต้นมาคนทั่วไปได้รับอิทธิพลจากศาสนจักรมากขึ้น ก็เริ่มมีการใช้กฎนี้กีดกันลูกนอกสมรสไม่ให้ได้รับสิทธิหรือมรดกใด ๆ จากผู้เป็นบิดา โดยมากเป็นเรื่องการเมืองครับคือกีดกันเพื่อให้คนของตัวเองขึ้น ไม่ค่อยกีดกันเพราะเหตุทางคริสตจักรเท่านั้นหรอก แต่ทางบิดาสามารถยกลูกนอกสมรสให้เข้ามาในตระกูลได้เหมือนกันนะครับ เหมือนกับว่ารับรองความเป็นพ่อลูกกันน่ะครับ ซึ่งลูกคนนั้นต้องได้รับการยอมรับจากขุนนางคนอื่นหรือกษัตริย์ด้วย แต่ก็สิทธิจะน้อยกว่าลูกที่ถูกต้อง อย่างเอิร์ลแห่งกลอสเตอร์ที่พูดถึงก็ไม่ได้เป็นกษัตริย์อังกฤษ แม้มีขุนนางบางคนเสนอชื่อให้รับบัลลังค์ต่อจากพ่อ เพราะตอนนั้นเป็นช่วงกลางศตวรรษที่ 12 แล้ว คนทั่วไปเริ่มไม่ค่อยยอมรับลูกนอกสมรส จังหวะเวลานั้นยังพอตั้งลูกนอกสมรสเป็นขุนนางได้แต่ให้ลูกนอกสมรสเป็นกษัตริย์นี่อาจเจอการต่อต้านจากคนทั่วไปและศาสนจักรได้