ทางเดียวที่เลือก คือ ความตาย

ทำผิดพลาดครั้งใหญ่ในชีวิต รู้สึกว่าตัวเองโง่ อ่อนต่อโลก ทำให้ครอบครัวต้องพัง ต้องอาย แล้วเราจะอยู่ไปทำไม ใสนเมื่อทำให้คนอื่นเดือดร้อน ทำไมทำแบบนั้น ทั้งที่รู้ว่าผลจะออกมาเป็นยังไง  ชอบเก็บปัญหาเอาไว้คนเดียว เพราะเคยลองปรึกษาไปแล้ว คำตอบที่ได้คือไม่มีใครรับฟัง สร้างเองก็แก้เอง  จากนั้นก็เลยไม่อยากเอาปัญหาที่ตัวเองสร้างไปปรึกษากับใคร มีแค่ความคิดที่ว่า "ตายดีมั้ย ตายแบบไหน หรือจะหนีไปไกล เคยคิดว่า จะเอาหิน มัดมือเท้าตัวเอง แล้วกระโดดลงน้ำไปเลย" จะแก้ปัญหายังไงดี คิดกลับไปกลับมา คำตอบที่ได้วนมาที่ "ตายดีกว่า มันไร้ค่า" เหนื่อย ท้อแท้ แขนขาชาไปหมด หัวใจเต้นแรง  เดินแทบเข่าทรุด ไม่มีแรงจะทำอะไร นั่งในมุมร้องไห้ วันล่ะหลายรอบ  ยิ่งคิดยิ่งไม่อยากอยู่