สวัสดีค่ะ อยากระบาย ขอความคิดเห็น และ (อาจจะขอคำปรึกษาคร่าวๆ เกี่ยวกับเรื่องกฏหมาย เพื่ออาจจะได้ใช้ช่วยเหลือคุณพ่อ ในอนาคต)
เรื่องอาจจะยาว ท้าวความเยอะ เนื่องจากอยากให้เห็นภาพรวม อย่าเพิ่งรำคาญกันนะคะ
คุณพ่อและคุณแม่ของเรา ได้แยกทางกันตั้งแต่ ราวๆปี 2549 และ คุณพ่อได้แต่งงานใหม่ ในปี 2554 กับ แม่บี (นามสมมุติ)
โดยที่คุณพ่อได้เข้าไปอยู่ที่บ้านของแม่บี ซึ่งแม่บีอาศัยกับคุณยาย (แม่ของแม่บี) เพียง 2 คน และ รอบๆบ้านรายล้อมไปด้วย ญาติพี่น้องของแม่บี
พ่อของเราเป็นคนหารายได้เข้าบ้านเป็นหลัก ซึ่งมีรายได้ดีโดยตลอด ส่วนแม่บีอยู่บ้าน ทั้งคู่ไม่มีลูกด้วยกัน และ ไม่ได้จดทะเบียนสมรส เนื่องจากต่างอายุเยอะกันทั้งคู่แล้ว 40+ ในสมัยที่แต่ง พ่อเราค่อนข้างเป็นคนที่อารมณ์ดี มีมุขตลก เข้ากับคนง่ายค่อนข้างจะมีคนรักและเคารพเยอะ แม่บีก็เป็นคนดีในละแวกนั้นเช่นเดียวกัน คุณพ่อและแม่บี รักกันดีและมีความสุขมาก จะมีปัญหาเพียงเรื่องเดียวที่ค่อนข้างกวนใจแม่บี ตลอด คือ "เรา" ซึ่ง ปัญหาในที่นี้คือ
1. ด้วยความที่พ่อแม่เราแยกทางกัน และ เราสนิทกับพ่อมาก (ไม่ค่อยได้ติดต่อกับแม่) เรากับพ่อคุยกันได้ทุกเรื่องเหมือนเพื่อน ตั้งแต่เด็ก ส่งมุขโบ๊ะบ๊ะกัน ฮากระจายเวลาเจอกัน บางครั้งแม่บีเหมือนจะน้อยใจ ที่พ่อรักเรามาก (แต่เราและพ่อพยายามเข้าใจตรงกันตลอดว่า แม่บีไม่มีลูกจึงไม่เข้าใจความสัมพันธ์นี้)
โดย มีครั้งหนึ่งมีเหตุการณ์วันพ่อ ตอนที่เรายังวัยรุ่น ซึงเราอยู่ กทม แต่พ่ออยุ่ตจว.นานๆจึงเจอกันที เรากลับไปเพื่อไปทานข้าวกับพ่อและแม่บี (และเป็นการเจอตัวจริงๆครั้งแรกระหว่างเรากับแม่บี) แต่ ระหว่างที่ทาน หัวเราะมีความสุขกัน แม่บี ได้ขอตัวไปรอที่รถ พร้อมกับ มารู้ตอนหลังว่า แม่บีไปนั่งร้องไห้ พ่อพยามพูดให้เราเข้าใจแม่บี กับสถานการณ์ครั้งนั้นถึงแม่พ่อจะเสียความรุ้สึกมากเช่นเดียวกัน แต่เราไม่ได้คิดมาก คือ ถ้าพ่อมีความสุข สบายดี เราก็พอใจ
2. หลังจากเรามีครอบครัว มีลูก เราก้ยังสนิทกับพ่อเช่นเดิม โทรคุยกัน ทุก 2 วัน และ แน่นอน เรามีปัญหาเรื่องเงิน จะมีพ่อที่ยื่นมาเข้ามาช่วย เพราะห่วงหลาน (เรื่องนี้เรารู้ว่าเราไม่ควร เพราะเรามีครอบครัวแล้ว ปัจจุบันเราอายุ 29 ) แต่เรืองเงินที่ว่านี้ คือหลักร้อย - พัน นะคะ ซึ่ง ขอเพิ่มเติมว่า พ่อเราเมื่อได้รายได้มาทั้งหมด จะให้แม่บีเป็นคนบริหารจัดการ เพราะพ่อเรา ไม่ชอบทำธุรกรรม ไม่ชอบเดินเข้าธนาคาร หรือ ใช้แอพพลิเคชั่นที่ยุ่งยาก จะกินจะใช้ จะกินเหล้าบางวัน ก้จะเป็นเชิง เอาเงินที่แม่ และเงินที่ส่งให้เรา คือเงินที่พ่อเก็บผสม จากการงดเหล้า เพราะ เวลาที่บอกแม่บีตรงๆว่าจะส่งให้เรา แม่บีจะไม่พอใจ และมีปัญหากัน ตลอด พ่อเราเลยตัดรำคาญค่ะ
จน 9 ปี ผ่านไป.....
แม่บีไม่สบาย ด้วยโรคโรคหนึ่ง โดยที่ พ่อเรา ดูแล ทุกอย่าง เรียกว่า ผู้หญิงทุกคน คงโชคดีที่มีคนรักแบบนี้ เลยก็ว่าได้ค่ะ เพราะพ่อค่อนข้างรักแม่บี มาก โดยเราเป็นกำลังใจให้พ่อเราอีกที โทรคุย และ หาข้อมุล อาหารการกิน ให้กับพ่อตลอด ถึงแม้เราจะไม่สนิทกับแม่บีแต่ก็มีทักไปให้กำลังใจเขาอยู่เสมอ จน 1 ปีหลังจากป่วย แม่บีก็เสียชีวิตค่ะ และ เรื่องหลังจากนั้น ที่ตามมาของมนุษย์ส่วนใหญ่ คือ เรื่อง " เงิน ทอง"
ด้วยความที่ พ่อเราไม่เคยถามเรื่องอนาคต ของทรัพย์สิน ทั้งหมด ที่พ่อหามาตลอด เพราะกลัวแม่บีจะเสียกำลังใจระหว่างรักษาตัว จนวันที่แม่จากไป พบว่า บัญชีออมทรัพย์ตั้งแต่ที่แม่บีเริ่มอยุ่กับพ่อมา พ่อไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆกับเงินเลย ทอง ที่อยู่ในบ้าน พี่น้องของแม่บี ก็จัดการเก็บ ด้วยความที่พ่อเราเสียใจมาก ยังคง งง กับเหตุการณ์ทั้งหมด สั้นๆว่า พ่อเราอาจจะมีแค่ เสื้อผ้า กับรถ ที่ พี่น้องไม่กล้ามายุ่ง ก็ว่าได้ค่ะ และปัจจุบันพ่อเรา อายุ เกือบ 60 แล้ว (แต่ยังแข็งแร็ง ทำงานได้ปกติ) เราไม่รู้จะช่วยพ่อเราได้อย่างไร หรือ ถ้าตามหลัก จริยธรรม เงินทั้งหมดที่อยู่ในบัญชีของแม่บี อย่างน้อยๆ น่าจะเป็นของพ่อเรา สัก 50%ไหมคะ เพราะถือเป็นน้ำพักน้ำแรงที่พ่อเราทำงานมาตลอด (หลังจากพ่อตั้งสติได้ พ่อก็ไม่ได้อยากได้อะไร ในทรัพย์สิน ทอง หรือของมีค่า หากแค่อยากได้เงินส่วนของที่ตนเหน็ดเหนื่อยมา เพื่อใช้ตั้งตัวแค่นั้นค่ะ) ปัญหานี่น่าจะ ค่อนข้างยาก เพราะ เงิน หลัก เกือบ 1 ล้านค่ะ ตอนนี้ โควิดด้วย ถ้าพ่อเราทำงานได้ปกติ ก็จะไม่มีปันหาเลยค่ะ ถึงจะไม่ได้เงินสักบาท พ่อก็ไม่ซีเรียสค่ะ แต่ ไม่รู้จะทำงานได้อีกเมื่อไหร่ ...... ตอนนี้เราทำได้แค่โทหาพ่อ คุยให้กำลังใจ ทำให้พ่อยิ้มได้ วันต่อวันค่ะ .....
รบกวนขอคำปรึกษาเกี่ยวกับคุณพ่อค่ะ
เรื่องอาจจะยาว ท้าวความเยอะ เนื่องจากอยากให้เห็นภาพรวม อย่าเพิ่งรำคาญกันนะคะ
คุณพ่อและคุณแม่ของเรา ได้แยกทางกันตั้งแต่ ราวๆปี 2549 และ คุณพ่อได้แต่งงานใหม่ ในปี 2554 กับ แม่บี (นามสมมุติ)
โดยที่คุณพ่อได้เข้าไปอยู่ที่บ้านของแม่บี ซึ่งแม่บีอาศัยกับคุณยาย (แม่ของแม่บี) เพียง 2 คน และ รอบๆบ้านรายล้อมไปด้วย ญาติพี่น้องของแม่บี
พ่อของเราเป็นคนหารายได้เข้าบ้านเป็นหลัก ซึ่งมีรายได้ดีโดยตลอด ส่วนแม่บีอยู่บ้าน ทั้งคู่ไม่มีลูกด้วยกัน และ ไม่ได้จดทะเบียนสมรส เนื่องจากต่างอายุเยอะกันทั้งคู่แล้ว 40+ ในสมัยที่แต่ง พ่อเราค่อนข้างเป็นคนที่อารมณ์ดี มีมุขตลก เข้ากับคนง่ายค่อนข้างจะมีคนรักและเคารพเยอะ แม่บีก็เป็นคนดีในละแวกนั้นเช่นเดียวกัน คุณพ่อและแม่บี รักกันดีและมีความสุขมาก จะมีปัญหาเพียงเรื่องเดียวที่ค่อนข้างกวนใจแม่บี ตลอด คือ "เรา" ซึ่ง ปัญหาในที่นี้คือ
1. ด้วยความที่พ่อแม่เราแยกทางกัน และ เราสนิทกับพ่อมาก (ไม่ค่อยได้ติดต่อกับแม่) เรากับพ่อคุยกันได้ทุกเรื่องเหมือนเพื่อน ตั้งแต่เด็ก ส่งมุขโบ๊ะบ๊ะกัน ฮากระจายเวลาเจอกัน บางครั้งแม่บีเหมือนจะน้อยใจ ที่พ่อรักเรามาก (แต่เราและพ่อพยายามเข้าใจตรงกันตลอดว่า แม่บีไม่มีลูกจึงไม่เข้าใจความสัมพันธ์นี้)
โดย มีครั้งหนึ่งมีเหตุการณ์วันพ่อ ตอนที่เรายังวัยรุ่น ซึงเราอยู่ กทม แต่พ่ออยุ่ตจว.นานๆจึงเจอกันที เรากลับไปเพื่อไปทานข้าวกับพ่อและแม่บี (และเป็นการเจอตัวจริงๆครั้งแรกระหว่างเรากับแม่บี) แต่ ระหว่างที่ทาน หัวเราะมีความสุขกัน แม่บี ได้ขอตัวไปรอที่รถ พร้อมกับ มารู้ตอนหลังว่า แม่บีไปนั่งร้องไห้ พ่อพยามพูดให้เราเข้าใจแม่บี กับสถานการณ์ครั้งนั้นถึงแม่พ่อจะเสียความรุ้สึกมากเช่นเดียวกัน แต่เราไม่ได้คิดมาก คือ ถ้าพ่อมีความสุข สบายดี เราก็พอใจ
2. หลังจากเรามีครอบครัว มีลูก เราก้ยังสนิทกับพ่อเช่นเดิม โทรคุยกัน ทุก 2 วัน และ แน่นอน เรามีปัญหาเรื่องเงิน จะมีพ่อที่ยื่นมาเข้ามาช่วย เพราะห่วงหลาน (เรื่องนี้เรารู้ว่าเราไม่ควร เพราะเรามีครอบครัวแล้ว ปัจจุบันเราอายุ 29 ) แต่เรืองเงินที่ว่านี้ คือหลักร้อย - พัน นะคะ ซึ่ง ขอเพิ่มเติมว่า พ่อเราเมื่อได้รายได้มาทั้งหมด จะให้แม่บีเป็นคนบริหารจัดการ เพราะพ่อเรา ไม่ชอบทำธุรกรรม ไม่ชอบเดินเข้าธนาคาร หรือ ใช้แอพพลิเคชั่นที่ยุ่งยาก จะกินจะใช้ จะกินเหล้าบางวัน ก้จะเป็นเชิง เอาเงินที่แม่ และเงินที่ส่งให้เรา คือเงินที่พ่อเก็บผสม จากการงดเหล้า เพราะ เวลาที่บอกแม่บีตรงๆว่าจะส่งให้เรา แม่บีจะไม่พอใจ และมีปัญหากัน ตลอด พ่อเราเลยตัดรำคาญค่ะ
จน 9 ปี ผ่านไป.....
แม่บีไม่สบาย ด้วยโรคโรคหนึ่ง โดยที่ พ่อเรา ดูแล ทุกอย่าง เรียกว่า ผู้หญิงทุกคน คงโชคดีที่มีคนรักแบบนี้ เลยก็ว่าได้ค่ะ เพราะพ่อค่อนข้างรักแม่บี มาก โดยเราเป็นกำลังใจให้พ่อเราอีกที โทรคุย และ หาข้อมุล อาหารการกิน ให้กับพ่อตลอด ถึงแม้เราจะไม่สนิทกับแม่บีแต่ก็มีทักไปให้กำลังใจเขาอยู่เสมอ จน 1 ปีหลังจากป่วย แม่บีก็เสียชีวิตค่ะ และ เรื่องหลังจากนั้น ที่ตามมาของมนุษย์ส่วนใหญ่ คือ เรื่อง " เงิน ทอง"
ด้วยความที่ พ่อเราไม่เคยถามเรื่องอนาคต ของทรัพย์สิน ทั้งหมด ที่พ่อหามาตลอด เพราะกลัวแม่บีจะเสียกำลังใจระหว่างรักษาตัว จนวันที่แม่จากไป พบว่า บัญชีออมทรัพย์ตั้งแต่ที่แม่บีเริ่มอยุ่กับพ่อมา พ่อไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆกับเงินเลย ทอง ที่อยู่ในบ้าน พี่น้องของแม่บี ก็จัดการเก็บ ด้วยความที่พ่อเราเสียใจมาก ยังคง งง กับเหตุการณ์ทั้งหมด สั้นๆว่า พ่อเราอาจจะมีแค่ เสื้อผ้า กับรถ ที่ พี่น้องไม่กล้ามายุ่ง ก็ว่าได้ค่ะ และปัจจุบันพ่อเรา อายุ เกือบ 60 แล้ว (แต่ยังแข็งแร็ง ทำงานได้ปกติ) เราไม่รู้จะช่วยพ่อเราได้อย่างไร หรือ ถ้าตามหลัก จริยธรรม เงินทั้งหมดที่อยู่ในบัญชีของแม่บี อย่างน้อยๆ น่าจะเป็นของพ่อเรา สัก 50%ไหมคะ เพราะถือเป็นน้ำพักน้ำแรงที่พ่อเราทำงานมาตลอด (หลังจากพ่อตั้งสติได้ พ่อก็ไม่ได้อยากได้อะไร ในทรัพย์สิน ทอง หรือของมีค่า หากแค่อยากได้เงินส่วนของที่ตนเหน็ดเหนื่อยมา เพื่อใช้ตั้งตัวแค่นั้นค่ะ) ปัญหานี่น่าจะ ค่อนข้างยาก เพราะ เงิน หลัก เกือบ 1 ล้านค่ะ ตอนนี้ โควิดด้วย ถ้าพ่อเราทำงานได้ปกติ ก็จะไม่มีปันหาเลยค่ะ ถึงจะไม่ได้เงินสักบาท พ่อก็ไม่ซีเรียสค่ะ แต่ ไม่รู้จะทำงานได้อีกเมื่อไหร่ ...... ตอนนี้เราทำได้แค่โทหาพ่อ คุยให้กำลังใจ ทำให้พ่อยิ้มได้ วันต่อวันค่ะ .....