สำหรับวัย​ทำงาน​ คิดว่าแบบนี้​จะคุยต่อรึพอแค่นี้​

เราตกล​งกันไว้ว่า​คุยกัน​แบบพี่น้อง​แต่​ ทุกอย่าง​มัน​ก็​ผ่าน​ไป​อย่าง​รวดเร็ว​ หลายเดือนมานี้ยัง​คงคุยกัน​ทุก​คืน​ เหนื่อย​บ้าง​ล้าบ้างแต่ก็​เป็น​ห่วง​ให้กำลังใจ​ไม่หนีหายไปไหน... แต่​ความ​รู้​สึก​เ​รามัน​ไปแล้ว.. เรายอมรับ​คิดกับ​เค้ามากกว่า​การ​เป็น​พี่ชาย.. แต่เราไม่อยากบอกความจริง​กลัวการเเสีย​ใจ​เสีย​ความรู้สึก​และเสีย​ความสัมพันธ์​ดีๆ​นี้​ไป... คิดว่าพี่จะรู้​มั้ย.. จะสัมผัส​ถึง​ความ​เปลี่ยน​ไปได้มั้ย.. แต่เราก็พยายามทำตัวเองให้เหมือนปกต​ิที่สุด​นะ​ บางทีเค้าก็คุยเป็น​ขั่วโมงไม่วางสายทั้งที่เหนื่อย​กะงานมาทั้งวันแล้ว..    เป็น​ผู้ชาย​ที่​โลก​ส่วนตัว​สูง​ แต่ยอมให้เราเข้า​มาในชีวิต​ งอแง​ก็​ตามใจ​ ช่วย​เหลือ​ทุก​อย่าง​เท่าที่​จะ​ทำ​ได้​ เบรคเราได้ทุก​สถานการณ์... เรา​ก็​อยาก​รถุ้ถ้าเราไปต่อเราจะมีความหวัง​มั้ย​ รึถ้าเราหยุด​แค่นี้​ พี่เค้าจะแปลกใจ​มั้ยว่าเพราะ​อะไร.. เรามีแพลนที่จะไปเที่ยว​ด้วยกัน​นะพี่บอกที่ไหนก็ได้ที่เราอยากไป​ เค้าจ่ายให้หมดขอแค่เราสบายใจ​ แต่​เรา​กลัว​ใจตัวเอง​จัง..
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่