เราสามารถโดนที่บ้านด่าจนเป็นโรคซึมเศร้าได้ไหมแล้วควรไปหาหมอมั้ย

เราคิดเรื่องนี้มาหลายปีมากแล้วเราต้องบอกก่อนว่าที่บ้านเราเกลียดแม่เรามากเขาด่าต่ว่าแม่เราจนแม่เราอยู่ไม่ได้พอแม่ไปเราก็คือคนที่โดต่อจากแม่ทุกย่างเราต้องทำทุกอย่างเองตั้งแต่เราจำความได้เราทั้งโดนด่าโดนตีจนเลือดไหลที่โดนตีจนเหลือดเพราว่าย่าสั่งให้ทำการบ้านให้น้องแล้วเราไม่ทำเพราะเราทำให้น้องทุกวันพอ2ทุ่มเาก็จะให้เขานอนทำให้เราไม่ได้ทำการบ้นตัวเองเลยสักวันแล้วไปโรงรียนเราก็โดนตีอีกอยากจะบอกก่อนว่าน้องเราเป็นผู้ชายคนเดียวในบรรดาเด็กที่ย่าเราเลี้ยงเขาจะรักมากเรากับน้องเกิดหัวปีท้ายปีแต่เราไม่สนิทกันเลยเราโดนป้าพูดใส่แต่เด็กว่าเราปากเป็นตัวปัญหาเพราะว่าเราไปฟ้องพ่อแล้วพ่อมาว่าป้าตั้งแต่ตอนนั้นมาเราก็ไม่เคยไปฟ้องพ่อเลยเขาตีทั้งหยิกทั้งด่าทั้งกระทืบเราแต่เราไม่เคยฟ้องเลยเราจะเอามาบอกแม่เราเสมอว่าเขาทำไรเราแต่แม่ก็ทำไรไม่ได้เพราะบ้านที่อยู่เป็นบ้านย่าทุกๆเช้าตั้งแต่ประถมจนถึงตอนนี้เราอยู่ม.5แล้วป้าเราจะด่าเราทุกวันด่าพ่อเราให้เราฟังด่าแม่เราแต่เราก็นทำไรไม่ได้เราทำได้แต่ใส่หูฟังเปิดเพลงดังๆพอแม่เราออกไปเขาให้เราทำงานบ้านทั้งหมดแล้วเหตุผลว่าบ้านก็ต้องทำถ้าไม่ทำก็ออกไปแต่พอเวลาเราไม่ทำตามเขาสั่งเขาจะไล่เราออกจากบ้านแล้วบอกนี่บ้านเขาเราไม่เข้าใจเลยสักครั้งทั้งๆที่เขามีลูกแต่เขาไม่ใช้ลูกเขาทำเลยพอเราถามย่าว่าทำไมลูกเขาไม่ทำย่าบอกเเค่ว่าก็เขามีแม่แต่ไม่มีเมื่อ2ปีมานี้เราเร่มเก็บตัวมากขึ้นไม่พูดกับใครอยู่แต่ในห้องจะลงไปกินข้าวก็จะแอบลงไปเวลาที่เขาไม่อยู่เราจะระแวงทุกครั้งที่เขากลับมาตอนเรากินเราเลยจะรีบตักแล้วมากินในห้องเวลาคนพูดเสียงดังแล้วก็จะระแวงกลัวว่าเขาจะมาด่าเราจะกังวลมากถ้าเรานั่งกินข้าวกับครอบครัวเราเลยไม่เคยกินกับใครเลยเวลานั่งรถไปกับเขาเราก็กลัวที่จะโดนด่ามันทำให้เราไม่พูดกับครอบครัวมากขึ้นไปอีกกับพ่อเราก็ไม่พูดทำให้เขาด่าเราอีกว่าหยิ่งพยองเหมือนแม่เขาจะด่าเหมือนแม่ทุกครั้งเราคิดมาเสมอว่าไม่มีใครรักเราเลยเพราะเราเหมือนแม่แต่มีพ่อนเดียวที่รักเราช่วงที่เก็บตัวอยู่ในห้องพ่อก็จะมาเรียกเราไปกินข้าวกับเขาเสมอแต่เราไม่ไปเลยพ่อบอกว่ากลัวเราเป็นเด็กเก็บกดแต่เราไม่เคยคิดว่าจะเป็นจนมาปีเวลาเราโดนด่าพ่อไม่เคยที่จะปกป้องเลยตลอดเวลาที่ผ่านมาก็ด้วยทำให้คิดว่าเขารักเราจริงๆหรอเราเริ่มรู้สึกว่าตัวคนเดียวตั้งแต่แม่ไปเรานอนร้องไห้ในทุกๆคืนว่าทำไรผิดเกิดมาทำไมไม่เคยออยากตื่นขึ้นมาเลยเพราะต้องมาเจอป้าเราคิดเรื่องฆ่าตัวตายมาสักพักแล้วแต่ป้าบอกว่าถ้าจะตายอย่ามาตายในบ้านกูนวน.ย่าเราด่าแล้วถามเราว่าเกิดมาทำไมมันยิ่งกว่าสัตว์น้องชายยคนเดียวที่เราก็ด่าเราว่าเป็นบ้าเป็นไอ้เศษสวะแล้วถามเราว่าใกล้ตายแล้วหรอเราบอกให้แม่พาไปหาหมอแต่แม่เขาอายที่มีลูกจะเป็นบ้าบอกว่าเราคิดมากแต่เราอยากไปหาหมอจริงๆเราไม่ไหวแล้วตอนนี้มันรู้สึกไม่เหลือใครเลยสักคนเรามองว่าบ้านตอนนี้เหมือนคุกแล้วเราจะทำยังดีเรากลัวตัวเองมากเราต้องทำไงดีหรอ(ขอโทษถ้าเราเล่าอะไรวนไปวนมาแต่เราเริ่มอยู่ไม่ไหวแล้วจริงๆ)