ทำอย่างไรเมื่อฉันไม่อยากเกิดมาในบ้านแบบนี้..

แม่เลิกกับพ่อตั้งแต่เราอยู่ป.4 เหตุเพราะพ่อเจ้าชู้กินเหล้าแต่ ณ เวลานั้นพ่อเลิกเจ้าชู้แล้ว ขยันทำงานครอบครัวเรากำลังจะไปได้สวย แต่แม่กลับนอกใจและหนีไปกับผชเพราะญาติให้แม่เราดูและแนะนำหนังสือศาลาคนเศร้า! ปล่อยให้เราอยู่กับยาย พอพ่อรู้เรื่องพ่อเราบวชด้วยความเสียใจ หลังจากนั้นเราต้องไปอยู่บ้านญาติ เรียนต่อได้ครึ่งเทอมก็ต้องย้ายกลับมาบ้านตัวเองเพราะโดนไล่จากลูกของลูกยายเรา(คนที่มันแนะนำแม่ให้มีชู้) เขาไม่ชอบเราเพราะยายรักเรามาก ถามว่าเรามีใคร? จากนั้นย้ายกลับมารรเดิมก็โดนครูบูลลี่ว่าย้ายไปย้ายมาทำให้คนอื่นเขาลำบาก เพื่อนก็พากันมองเรา เราไม่อยากไปรรเลยแล้วก็หยุดบ่อย มันเคว้งคว้างไปหมดช่วงนั้น ในบ้านมีแค่ยายกับเราในวัยป.5 เราต้องขี่รถไปรรคนเดียว ได้แต่มองคนอื่นที่มีพ่อแม่ไปส่ง จนเวลาผ่านไปแม่ก้พาแฟนใหม่มา อยู่หลายปีหลังๆเรารู้สึกแปลกๆตอนอาบน้ำ พอกันไปเห็นโทรศัพท์ของแฟนใหม่แม่เราแอบบถ่ายอยู่ ตกใจมาก บอกแม่ แม่ก็คงไปคุยกับเขามั้ง แล้วก็มีข้อความส่งมาในโทรศัพท์ของเราว่าให้ใช้มือเขี่ยตรงติ่งจิมิ แล้วก็มีคืนหนึ่งเราหลับไปแล้ว เขาเคาะห้องบอกว่าจะเอาของ2รอบ รอบ2ด้วยความง่วงเราลืมล็อคเขาเข้ามา เรารู้สึกได้ว่าเขาเอามือมาจับหลังไล่มาจนตูดลูบๆเราเลยหันไปถามว่าอาทำอะไร แล้วเขาก็บอกว่ามาเอาไฟฉายแล้วก็ออกไป เราบอกแม่แต่เขาก็ไม่ได้เลิกกันเพราะเรื่องของเราหรอก ตัดจบไปเท่านี้กับคนนี้ แฟนคนนี้ของแม่เขาส่งเสียเราเรียนตั้งแต่ม.1-ปริญญา รักๆเลิกๆกับแม่ตลอดบ่อยมาก แม่ตะไปมีแฟนใหม่กี่คนเขาก้กลับมาคืนดีกัน แต่แม่ชอบบอกว่าเขาขายยิ้มเลี้ยงเรา พอเราเรียนจบเขาเลิกกัน เราเลี้ยงแม่จ่ายทุกอย่างในบ้าน แม่ก็บอกว่าเราไม่ได้เลี้ยง คือมันอัดอั้นตันใจไปหมดมันมีหบายเรื่องราวในชีวิตเรามากๆ บางทีก็น้อยใจทำไมต้องทำให้กูเกิดมาวะ กูไม่ได้อยากเกิดมาเลย แม่เราไม่ได้ทำงานนะเป็นโรคซึมเศร้า เวลามีปัญหาอะไรก็จะชวนเราฆ่าตัวตาย ผูกคอตาย กินยาตาย โดดน้ำตาย เราไม่อยากอยู่กับแม่เลย เคยได้ยินคำนี้มั้ย "ห่างกันให้คิดถึง ดีกว่ามีชีวิตอยู่ร่วมกัน" แม่มีพลังลบเยอะมากๆ ไม่มีใครอยากอยู่กับแม่ เขาจะพูดแต่เรื่องลบๆ หน้าบึงตลอด ไม่เคยชม จำแต่สิ่งไม่ดี พูดพลาดหน่อยก็ไม่ได้ จะตีความได้แต่ไปในทางลบๆ เอาแต่ใจตัวเอง เรารู้สึกว่ายิ่งอยู่กับเขามันยิ่งทำให้เราบาป เราไม่อยากบาปไปกว่านี้แล้ว น้อยใจทุกไอย่างตั้งแต่เกิดมาไม่เคยสร้างปัญหาอะไรให้เขาหนักใจเลย มีแต่เขาที่สร้างปัญหา ขายบ้านหลังเก่าที่ยายให้ มีแฟนใหม่หลายๆคน จะไปหาแฟนใหม่มากๆ ไม่ได้ล้อคบ้านแมวเราออกไปโดนหมากัดตาย เขาขี่รถล้มนับครั้งไม่ถ้วน กินยาตายนับไม่ถ้วน ทุกๆครั้งเด้กนักเรียนคนนี้จะต้องไปเฝ้า  ทุกวันนี้เราไม่อยากเจอหน้สแม่เลย ถ้าแม่อยู่ในครัวเราก้จะไม่ไป ถ้าแม่ดูทีวีเราก้ไม่ดู มันกลัวอะ กลัวคำพูด มันพูดยากเราเล่าไม่หมด เราก็สงสารเขานะเขาก็คงเหงา แต่เราเคยลองแล้วแต่มันก้ไม่ได้ เพราะเขามีแต่คำพูดลบๆหน้าบูดๆ ทะเลาะกันก็ด่าสารพัดเรียกอีนั่นอีนี่อีกเนรคุณ ทวงหนี้ทวงบุญคุณสารพัด เล่าไปเล่ามาเราก็ไม่รู้จุดประสงค์ตัวเองว่าต้องการอะไร เราคงแค่อยากระบาย
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่