[SR] อาสาสมัครในต่างแดน ( IYF THAILAND )

โอฮาโย มินนะซัง ชื่อนิ่ม ค้า อายุ 23 ปีจบการศึกษาจากคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์สาขาวิชาภาษาอังกฤษวิชาโทญี่ปุ่น ที่มหาวิทยาลัยราชภัฎพิบูลสงคราม เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา ขออนุญาต เล่าประสบการณ์ การไปเป็นอาสาสมัครที่ประเทศญี่ปุ่น

  สมัยเด็กมีความฝัน ที่อยากจะไปต่างประเทศสักครั้ง แต่ด้วยความที่ครอบครัวฐานะไม่ได้ร่ำรวย ก็เลยคิดว่าตัวเองหมดหวัง แต่ก็มีโอกาสไปสอบนักเรียนแลกเปลี่ยน แต่ว่า ด้วยความโง่แบบไม่มีที่ติ ก็เลยสอบไม่ผ่าน ฮร่า😔😔😔

   ช่วงเรียนมหาวิทยาลัย ก็พบกับรุ่นพี่ที่ IYF ซึ่งกำลังเชิญชวนให้นักศึกษาไปเป็นอาสาสมัครต่างประเทศ ด้วยความที่อยากไปต่างประเทศอยู่แล้ว ก็เลยตัดสินใจลงทะเบียน ตอนนั้นภายหัวคิดอย่างเดียวไปต่างประเทศแค่นั้น โครงการIYF ได้เดินทางไปใช้ชีวิตในต่างประเทศ ในฐานะอาสาสมัคร GOOD NEWS CORPS THAILAND. ผ่านการไปเป็นอาสาสมัครที่ประเทศญี่ปุ่น นอกจากภาษาที่ได้รับ ยังได้เรียนรู้เรื่องของจิตใจ ที่ไม่ว่า ที่ไหนก็ไม่เคยสอน
   
   ต่อค่ะ กลับมาตอนหลังจากสมัครลงทะเบียน พอเข้า world camp เสร็จ ก็เข้ามาเก็บตัว มาช่วงแรกเรียนภาษาอังกฤษเรียนไปเรียนมา เกิดอาการเบื่อภาษาอังกฤษ  บวกกับ อยากบินเร็วๆ เลยหาประเทศอื่นๆ นั้นคือญี่ปุ่น ระหว่างรอวีซ่าก็ได้ทำกิจกรรมหลายๆอย่าง  ☺️😊😊

  เก็บตัวเสร็จ ถึงเวลาบินแล้ว ลงสนามบิน นาริตะ ปุ๊บ ก็เหมือนกับคนที่ หูหนวก ตาบอด 😂😂   ฟังไม่รู้เรื่องเลย พอถึงที่พัก วันถัดไป ก็ทำกิจกรรมต่างๆ ไม่ว่า จะเต้น ร้องเพลง ซ้อมละคร และอย่างอื่นๆ บลาๆๆ ทำได้บ้าง ไม่ได้บ้าง แต่อาจารย์ที่นั้นก็ไม่เคยตัดสินว่าเราจะเก่ง หรือ ไม่เก่ง

   เกิดมา 23 ปี เพิ่งได้มีโอกาสใช้ชีวิตที่ไม่เงินสักบาท ตอนนั้นอาจารย์ซื้อ ตั๋ว ไป ฮอกไกโด แต่ว่า ต้องหาเงินกลับเองหาข้าวกิน หาที่พักเอง  ตอนนั้นนึกภาพไม่ออกจะใช้ชีวิตยังไง ตอนนั้นก็ได้มีโอกาสที่ได้เรียนรู้ การพึ่งพาคนอื่น ตอนนั้นคิดถึง ครอบครัวมาก ไม่ต้องกังวล ไม่ต้องอดอยาก อยากกินอะไรก็กิน อยากทำอะไรก็ทำ แต่ก็ไม่ได้มีจิตใจที่ขอบคุณกับครอบครัวเลย กลับอยากได้ มีความต้องการเพิ่มมากขึ้น ครอบครัวไม่ตอบสนอง ก็ได้แต่บ่น ว่ากล่าว พ่อแม่ ไปแบบนั้น

  แต่ผ่านทางการใช้ชีวิตที่ไม่มีเงิน ดูเหมือนจะยากลำบาก แต่ได้มีโอกาสขอความช่วยเหลือจากผู้อื่น จิตใจถ่อมลงสามารถขอบคุณกับสิ่งเล็กๆน้อยๆได้ ❤️❤️ โดนตักเตือนมากมาย แต่พอยอมรับว่า ฉันผิด ความผิดฉัน มันก็ได้แต่ยอมรับคำพูดคนรอบข้าง แล้วนำมาปรับปรุงตัวเอง

   เรื่องราวไม่ได้มีอยู่แค่นี้ ยังมีเรื่องราวอีกมากมาย ที่ทำให้ได้เห็นจิตใจ