ยาวนิดนะคะ แต่อยากเกริ่นบ้างนิดนึงเพื่อจะได้เข้าใจความเป็นมา
ตอนนี้ลูกชายอายุ 9-10 ขวบ เค้าเป็นเด็กที่เลี้ยงง่ายๆมาตลอด เล่นคนเดียวได้มาแต่ไหนแต่ไร ค่อนข้างขี้อาย จนเริ่มเข้าอนุบาลก็ยังไม่เปลี่ยน ตอนนั้นคิดว่านั่นคือบุคลิกของเค้า และลูกยังเล็ก เลยไม่รู้สึกกังวลอะไร
แต่สองสามปีที่ผ่านมารู้สึกว่าลูกคบเพื่อนอยู่คนหรือสองคน ถ้าเพื่อนคนนั้นมีเพื่อนคนอื่นก็จะหวงเพื่อน ถ้าเพื่อนคนนั้นไม่ไปโรงเรียนก็เริ่มที่จะกลัวการไปโรงเรียน กลัวจะไม่มีคนเล่นด้วย
เคยบอกให้ลูกลองคบเพื่อนหลายๆคน บางคนมีนิสัยที่ไม่ดีบ้างเหมือนกับเรา ลูกบอกว่า เพื่อนเล่นในสิ่งที่ลูกไม่อยากเล่นและไม่ชอบ เลยแยกมาเล่นในวิ่งที่ชอบ ก็นะสอนให้มองกลับกันว่าวิ่งที่บูกเล่นเพื่อนอาจจะไม่ชอบ สอนลูกให้เปิดใจ สอนให้เข้าใจการเข้าสังคมตามวัยสังคม เข้าใจธรรมขาติและความชอบของแต่ละคน
ลูกเป็นคนมีเหตุมีผล เข้าใจในสิ่งที่สอนเป็นอย่างดี ค่อนข้างฉลาดพูด ฉลาดคิดตามวัย รู้ว่าอะไรควรไม่ควร แต่เรื่องเพื่อนเค้ามีความกังวลพอสมควร เคยตั้งคำถามว่าถ้าโดนบูลี่จะทำยังไง เราก็ได้แต่สอนทั้งแง่ลบและบวก และส่วนใหญ่แนะนำแบบคิดบวก
ตอนนี้เริ่มมีบทสนทนาแม่ลูก หลายๆเรื่องเริ่มทำให้แม่กังวล รวมทั้งบอกว่าไม่อยากเรียน ทำไมต้องเรียน คำพูดก็จะประมาณว่า
“ลูกรู้นะครับว่าหน้าที่ของลูกคือต้องเรียนหนังสือและต้องไปโรงเรียน และลูกก็พยายามทำให้ดีที่สุดอยู่ แต่ขอถามได้ไม๊ว่าเพราะอะไรถึงต้องไปโรงเรียน มันจำเป็นด้วยเหรอครับ เราเรียนเแงก็ได้นี่”
หรือ “แม่บอกว่าตอนเด็กๆแม่ชอบไปโรงเรียนมาก บอกลูกหน่อยได้ไม๊ว่าอะไรทำให้แม่อยากไปมาก ทำไมลูกรู้สึกว่ามันน่าเบื่อมากเลย”
หรือ “แม่ครับ จะมีโรงเรียนไหนไม๊ ที่เค้าจะสอนในสิ่งที่มันน่าสนใจกว่าที่นี่ ทำไมครูบางคนสอนสนุก บางคนถึงไม่น่าสนใจเลย”
หรือ “ลูกรู้ว่าแม่ชอบเรียนและชอบไปโรงเรียน แต่แซ็คไม่ได้เป็นแบบแม่นี่ครับ ลูกไม่ชอบเลย”
คำถามต่างๆ คือบ่งบอกว่าลูกไม่มีความสุขกับสังคมโรงเรียนเท่าไหร่
ปล. ลูกเรียน 2 ภาษาตอนอนุบาล
7 ขวบ เรียนอินเตอร์ที่ไทยปูพื้นฐาน แต่ยังไม่แน่น
ตอนนี้ 9 ขวบ ลูกย้ายมาเรียน ตปท. 2 ปีแล้ว ภาษาได้เยอะพอสมควร แต่เค้าชอบบอกกับตัวเองตั้งแต่เริ่มต้นว่าเค้าแย่กว่าใครๆในห้อง และไม่ค่อยกล้าแสดงออก แต่ก็ร่วมกิจกรรมทุกอย่างตามหน้าที่
ภาษาอาจจะเป็นสาเหตุของความไม่มั่นใจและการเข้าสังคมต่างๆของเค้าหรือเปล่าคะ
ช่วยแนะนำด้วยนะคะ ทำยังไงให้ลูกเปิดใจมากกว่านี้.
*ขอแท็กไกลบ้านด้วยเผื่อเคยเจอเหตุการณ์คล้ายๆกันค่ะ
ลูกชาย 9 ขวบ ชอบเล่นคนเดียว ชอบเล่นกับเพื่อนคนเดียว ควรจะกังวลไม๊คะ
ตอนนี้ลูกชายอายุ 9-10 ขวบ เค้าเป็นเด็กที่เลี้ยงง่ายๆมาตลอด เล่นคนเดียวได้มาแต่ไหนแต่ไร ค่อนข้างขี้อาย จนเริ่มเข้าอนุบาลก็ยังไม่เปลี่ยน ตอนนั้นคิดว่านั่นคือบุคลิกของเค้า และลูกยังเล็ก เลยไม่รู้สึกกังวลอะไร
แต่สองสามปีที่ผ่านมารู้สึกว่าลูกคบเพื่อนอยู่คนหรือสองคน ถ้าเพื่อนคนนั้นมีเพื่อนคนอื่นก็จะหวงเพื่อน ถ้าเพื่อนคนนั้นไม่ไปโรงเรียนก็เริ่มที่จะกลัวการไปโรงเรียน กลัวจะไม่มีคนเล่นด้วย
เคยบอกให้ลูกลองคบเพื่อนหลายๆคน บางคนมีนิสัยที่ไม่ดีบ้างเหมือนกับเรา ลูกบอกว่า เพื่อนเล่นในสิ่งที่ลูกไม่อยากเล่นและไม่ชอบ เลยแยกมาเล่นในวิ่งที่ชอบ ก็นะสอนให้มองกลับกันว่าวิ่งที่บูกเล่นเพื่อนอาจจะไม่ชอบ สอนลูกให้เปิดใจ สอนให้เข้าใจการเข้าสังคมตามวัยสังคม เข้าใจธรรมขาติและความชอบของแต่ละคน
ลูกเป็นคนมีเหตุมีผล เข้าใจในสิ่งที่สอนเป็นอย่างดี ค่อนข้างฉลาดพูด ฉลาดคิดตามวัย รู้ว่าอะไรควรไม่ควร แต่เรื่องเพื่อนเค้ามีความกังวลพอสมควร เคยตั้งคำถามว่าถ้าโดนบูลี่จะทำยังไง เราก็ได้แต่สอนทั้งแง่ลบและบวก และส่วนใหญ่แนะนำแบบคิดบวก
ตอนนี้เริ่มมีบทสนทนาแม่ลูก หลายๆเรื่องเริ่มทำให้แม่กังวล รวมทั้งบอกว่าไม่อยากเรียน ทำไมต้องเรียน คำพูดก็จะประมาณว่า
“ลูกรู้นะครับว่าหน้าที่ของลูกคือต้องเรียนหนังสือและต้องไปโรงเรียน และลูกก็พยายามทำให้ดีที่สุดอยู่ แต่ขอถามได้ไม๊ว่าเพราะอะไรถึงต้องไปโรงเรียน มันจำเป็นด้วยเหรอครับ เราเรียนเแงก็ได้นี่”
หรือ “แม่บอกว่าตอนเด็กๆแม่ชอบไปโรงเรียนมาก บอกลูกหน่อยได้ไม๊ว่าอะไรทำให้แม่อยากไปมาก ทำไมลูกรู้สึกว่ามันน่าเบื่อมากเลย”
หรือ “แม่ครับ จะมีโรงเรียนไหนไม๊ ที่เค้าจะสอนในสิ่งที่มันน่าสนใจกว่าที่นี่ ทำไมครูบางคนสอนสนุก บางคนถึงไม่น่าสนใจเลย”
หรือ “ลูกรู้ว่าแม่ชอบเรียนและชอบไปโรงเรียน แต่แซ็คไม่ได้เป็นแบบแม่นี่ครับ ลูกไม่ชอบเลย”
คำถามต่างๆ คือบ่งบอกว่าลูกไม่มีความสุขกับสังคมโรงเรียนเท่าไหร่
ปล. ลูกเรียน 2 ภาษาตอนอนุบาล
7 ขวบ เรียนอินเตอร์ที่ไทยปูพื้นฐาน แต่ยังไม่แน่น
ตอนนี้ 9 ขวบ ลูกย้ายมาเรียน ตปท. 2 ปีแล้ว ภาษาได้เยอะพอสมควร แต่เค้าชอบบอกกับตัวเองตั้งแต่เริ่มต้นว่าเค้าแย่กว่าใครๆในห้อง และไม่ค่อยกล้าแสดงออก แต่ก็ร่วมกิจกรรมทุกอย่างตามหน้าที่
ภาษาอาจจะเป็นสาเหตุของความไม่มั่นใจและการเข้าสังคมต่างๆของเค้าหรือเปล่าคะ
ช่วยแนะนำด้วยนะคะ ทำยังไงให้ลูกเปิดใจมากกว่านี้.
*ขอแท็กไกลบ้านด้วยเผื่อเคยเจอเหตุการณ์คล้ายๆกันค่ะ