เรื่องมีอยู่อยู่ว่า เป็นมนุษย์ที่ พอเห็นพวกสกินแคร์ลดราคา ออกใหม่ เพื่อนแนะนำก็จะซื้อๆเก็บไว้ ยังไม่รวมถึงพักหลังๆเวลาเลื่อนข้อความในฟีด ตามFB,IG พี่ท่านก็ชอบมีโฆษณามาล่อตาล่อใจให้ชวนกดซื้อ จับจองเป็นเจ้าเข้าเจ้าของเสียนี่กระไร พอรู้สึกตัวอีกทีมันก็มานอนรวมกองเต็มตู้ไปหมดแล้ว และที่สำคัญคือมันใช้ไม่ทัน จ่อหมดอายุกันแบบเดือนต่อเดือนเลยที่เดียว ไม่ใช่ว่าตอนซื้อไม่ดูวันหมดอายุนะ บางอันเก็บได้เป็น3ปี แต่ก็โดนอันใหม่ทับถมไปเรื่อยๆไม่ต่างจากซากดึกดำบรรพ์ แล้วพอมาดู อ่าว!กำลังจะหมดอายุ
มันเป็นปัญหาระดับชาติถึงขนาดที่ใครได้เห็นถึงกับพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า "จะขายของแข่งกับWatsonsรึไง" แรกๆก็ขำ พอฟังไปเรื่อยๆ เอ๊ะ! หรือว่ามันจะเกินเหตุไปจริงๆ จนถึงขั้นคิดว่าหรือเราเป็น โรคจิต ควรพบแพทย์ไหม ใครก็ได้ช่วยตอบที่ เราปกติดีอยู่หรือป่าว?
ทุกวันนี้ล้ำไปอีกคือการซื้อของออนไลน์ ช่วงโควิค19 เรียกว่าสั่งกระจาย ชนิดที่สนิทกับขนส่งทุกบริษัท แบบชนิดที่ว่ามองตาก็รู้ใจ ต่อวันที่ขนส่งตบเท้าเวียนเข้าออกบ้านไม่ต่ำกว่าวันล่ะหลายๆรอบยังกับ แม่ค้าออนไลน์ สถิติที่ทำไว้สูงสุดต่อวันคือ14กล่อง นึกแล้วก็ เฮ่อ!!!
จึงอยากขอคำปรึกษาว่าจะแก้ยังไงกับนิสัย กับไอ้คำว่าของมันต้องมียังไงดี หรือใครที่เป็นแบบเราบ้างช่วยแชร์หน่อย
มีใครเคยเป็นบ้าง ซื้อสกินแคร์มาเก็บๆไว้เต็มตู้ แล้วใช้ไม่ชนะที